ايرج
رحمانپور
ترانهسرا و
خواننده
موسیقی لری:
فرهنگ اقوام
ايرانزمين
را دريابيم
ForOneIran - Tue
14 08 2007 - 23:19
ايرج
رحمانپور:
فرهنگ اقوام
ايرانزمين
را دريابيم،
چراكه بهزودي
از حافظهها
پاك ميشود
يك ترانهسرا
و خوانندهي
موسيقي محلي
معتقد است،
دورشدن از
فرهنگ و
هويت،
بالاترين
تهديد براي
يك ملت بهشمار
ميرود.
ايرج رحمانپور،
در گفتوگويي
با خبرنگار
بخش موسيقي
خبرگزاري
دانشجويان
ايران (ايسنا)
در منطقهي
لرستان،
تاكيد كرد:
اگر بناست
فرهنگ، هنر،
ادبيات و
هويت خود را
در ايرانزمين
دريابيم،
توجه به
موسيقي،
نواها،
شعرهاي محلي،
قصهها و...
ضرورت دارد
مورد توجه
باشد، درغير
اينصورت
ديري نخواهد
پاييد كه از
حافظهها حذف
و زدوده ميشوند.
او با اشاره
به ريشه و
پايگاه فكري
غم در اشعار و
آواهاي لري
عنوان كرد،
غم همراه
تاريخي
سرزمين ما و
نالههاي
تاريخي يك
قوم است كه در
فرهنگ،
ادبيات و حتا
چهرهي مردم
لر همواره
نمايان بوده
و نشات گرفته
از سرنوشت آنهاست.
وي افزود،
قوم لر و
سرزمين آنها
همواره در
طول تاريخ
جولانگاه
حملههاي
اقوام، قبايل
و كشورهايي
بوده كه هراز
چندگاهي اين
سرزمين را
مورد هجوم
قرار دادهاند.
اين منطقه
بارها ويران
شده و دوباره
ازنو شكفته
شده است.
اين خوانندهي
موسيقي لري و
لكي اظهار
داشت: وجود
تاريخ ناگوار
در سرگذشت يك
قوم در
ادبيات و شعر
آنها نمود
خواهد داشت و
شايد با
نگاهي به
رفتار ساكنان
اين منطقه
بتوان به
سرگذشت تلخ
مردمان آن پيبرد.
وي گفت: شادي
كه امروزه
ديده ميشود
شادي عميقي
نيست؛ اگر
بشود شادي را
واقعي كرد و
در حين شادي
اشك شوق از
چشمان جاري
شود، ميتوان
گفت شادي
واقعي حاصل
شده است.
ايرج رحمانپور
با ابراز
اينكه غم در
شعرها و
آواهاي لري
جنبهي
اجتماعي دارد
و فردي نيست،
تصريح كرد،
هنرمند يك
آيينه است و
ضرورت دارد
متاثر از جمع
باشد؛ اگر
اينگونه
نباشد، هنرش
يك كار شخصي
است و مخاطب
مردمي نخواهد
داشت.
اين ترانهسرا
و خواننده
تصريح كرد: با
توجه به
ركودي كه در
ادبيات گذشته
بوجود آمده
بود و معتقدم
موضوعاتي كه
به آن
پرداخته ميشد
بيان دردها
نبود و علاوه
بر آن تكراري
و شايد بتوان
گفت موسيقي
وارداتي بود
در ابتدا به
تغيير موسيقي
پرداختيم.
او اضافه
كرد، بهلحاظ
مضمون، شكل،
سازبندي و...
تغييراتي را
ايجاد كرده و
از زبانهاي
لري، لكي و
بختياري كه
مورد توجه
نبودند،
استفاده كرده
است.
اين هنرمند
لرستاني با
اشاره به نقش
ادبيات و
موسيقي در يك
جامعه گفت:
ادبيات
موسيقي
همواره راه
بهتر و
شيواتري براي
بيان يك
موضوع است؛
چراكه لايههاي
بيشتري از
جامعه را
نمايندگي ميكنند
و ضرورت دارد
كه همه داشتههاي
فرهنگي يك
قوم را شكل و
گسترش دهند.
رحمانپور
اذعان كرد،
در اين سالها
نوعي قطع
ارتباط بسيار
ويرانگري
باگذشته صورت
گرفته و اغلب
با هويت خود
بيگانه شدهاند؛
همين امر
باعث ميشود
جامعه با
ادبيات دمخور
نباشد و از
فرهنگ خود،
روزبهروز
فاصله ميگيرد.
وي متذكر شد:
اين فاصله به
حدي رسيده كه
امروز درك
شعر و نوع
گويش برخي
اشعار براي
عدهاي سنگين
است.
او معتقد
است، هرچند
بهكار بردن
اين ادبيات
سنگين است،
اما با تكرار
مرتب آن باعث
آشنايي مخاطب
با هويت خود
ميشود.
وي گفت: اگرچه
امروز بهسرعت
در حال جهانيشدن
هستيم؛ اما
جهانيشدن
هيچ منافاتي
با هويت و
فرهنگ ندارد؛
آنجاست كه در
دهكده جهاني
اگر با فرهنگ
خود غريبه
باشيم عضو
كر، لال و
كوري خواهيم
بود كه از
ديگران
بشنويم،
بياموزيم و
رفتار كنيم،
در صورتي كه
ميتوانيم
حرفهاي
بسياري را
خود براي
گفتن داشته
باشيم.
او كه ميگويد
بهخاطر نبود
حمايتهاي
مسوولان
فرهنگي كشور
قادر نبوده
است آلبوهاي
موسيقياش را
منتشر كند، با
اشاره به
نحوهي
همكاري
مسوولان با
هنرمندان
يادآوري كرد،
متاسفانه در
بخش موسيقي
حمايتي كه
بايد وجود
داشته باشد
نيست و برخي
متوليان
فرهنگي هم با
موسيقي
بيگانهاند و
امكاناتي كه
وجود دارد در
اختيار
هنرمندان
قرار نميگيرد.
بر گرفته از
ایسنا