جنگ عراق،فاجعه بيوگان فقير و رونق بازار تن فروشی
 |
|
مشتریان از همه کشورهای منطقه خلیج آمده اند، ولی 95 درصد دختران عراقی هستند |
*... اول چهار نفر بطور گروهی به او تجاوز کردند و به او گفتند ميخواهند فنون اين شغل را به او نشان دهند.
*, بيشتر زنان را در بيمارستان پيدا ميکنيم که دست به خودکشی زده اند.,
روشنگری.فقط شبکه عظيم وابسته به خاندان ديک چنی و ريچارد پرل و لشکر مقاطعه کاران نيستند که وقتی جنگ ويران ميکند، کار آنها رونق ميگيرد. صنايع زيادی در اثر جنگ رو به رشد دارند - اسلحه سازي، عتيقه فروشی و البته تن فروشی... در اينجا سه گزارش از سرنوشت زنان بيوه را ميخوانيد. دو گزارش از الجزيره و اينديپندنت عمدتا روی آوارگان عراقی متمرکز است و سومی چکيده ای از گزارش CNN از درون عراق.
سکس برای بقا
عفيف سرهان.بغداد
وبسايت انگليسی شبکه الجزيره. 13 اوت 2007
رعنا جليل 38ساله وقتی سال گذشته شوهرش را در يک انفجار در بغداد از دست داد، هرگز تصور نمی کرد برای سيرکردن فرزندانش به تن فروش تبديل شود.
جليل که چهار فرزند دارد تلاش کرد شغلی بيابد، ولی امکان کاريابی بعد از حمله آمريکا به عراق کاهش يافته است. او از مغازه داران، ادارات و شرکت ها تقاضا کرد استخدامش کنند، ولی موفق نشد. در عرض چندهفته بعد از مرگ شوهر يک دکتر به او گفت فرزندانش دچار سوء تغذيه شده اند.
جليل در حاليکه سعی ميکند از ريزش اشک هايش خودداری کند به ياد می آورد چگونه استيصال او را به فحشا کشانيد:, آن روزها بدترين روزهای زندگی من است. شوهرم نخستين مرد زندگی من بود و تنها با او خوابيده بودم، ولی راه ديگری نداشتم... بچه هايم گرسنگی می کشيدند. ,
او به خاطر می آورد که يک روز در حالتی از سرگشتگی به نزديک ترين بازار ميرود تا کسی را گير بياورد که در مقابل سکس به او پول بدهد:, من برو رويی دارم و پيدا کردن مشتری مشکل نبود. وقتی به رختخواب رفتيم.. ديدم نمی توانم. ولی او مرا کتک زد و به من تجاوز کرد. وقتی بعدا به من پول بود، کارم تمام شد. بعد که با اين پول کمی غذا خريدم و به خانه رفتم، بچه هايم از خوشحالی فرياد کشيدند. کشف کردم که حفظ شرافت در مقابل گرسنگی بچه هايم ارزشی ندارد.,
استيصال بيوه های عراقی
قبل از حمله آمريکا به عراق، بيوه های عراقي، بويژه آنها که شوهرانش را در جنگ ايران – عراق از دست داده بودند، مستمری دريافت می کردند و تحصيل فرزندانشان رايگان بود. در برخی موارد مسکن آنها هم تامين می شد.
حالا ديگر اين شبکه حفاظتی وجودندارد و بيوه ها بايد خود هزينه های شان را تامين کنند. براساس گزارش سازمان آزادی زن در عراق که يک سازمان غيردولتی است، 15 در صد زنان بيوه در اثر جنگ در حالا استيصال، برای تامين خود يا حفظ جان خود به تن فروشی يا ازدواج موقت روی آورده اند.
نوها سليم سخنگوی سازمان آزادی زن به الجزيره گفت:,زنان بيوه يکی از اولويت های ما هستند. ولی وضع بدتر ميشود و ما احساس می کنيم در مقابل انبوه مشکلات ناتوانيم. صدها زن در جستجوی راهی هستند که بتوانند عزيزانشان را تامين کنند، ولی صاحبکاران از ترس انتقام افراطی ها از استخدام آنها خودداری ميکنند.,
او گفت اين سازمان ناپديد شدن 4000 زن بعد از حمله به عراق در مارس 2003 را ثبت کرده است که 20 درصد آنها کمتر از 18 سال دارند. او گفت سازمان معتقد است زنان مزبور را ربوده و به بازار تجارت جنسی در خارج عراق فروخته اند.
با اين که آمار قابل اعتماددرمورد تعداد زنان بيوه در عراق در دسترس نيست ولی وزارت امور زنان ميگويد تنها در بغداد 350000 زن بيوه وجود دارد و آمارزنان بيوه در سراسر کشور 8 ميليون است.
تجارت زهرآگين
خانواده های عراقی در شرايط سخت کنونی فرو می پاشند و تعدادی از آنها مجبور ميشوند تصميم دردناک را بگيرند يعنی دختر خود را بفروشند.
ابو احمد که عليل است و پنج فرزند دارد و همسرش را از دست داده است، دخترش لينا را به يکی مرد عراقی که برای , خريد , کارگر تن فروش به عراق آمده بود، فروخت. ابو احمد گفت:, توانايی مالی نداشتم که برای ساير فرزندانم غذا بخرم,
او به الجزيره گفت:, مطمئنم او هرجا که هست، حداقل غذايی برای خوردن دارد. من سه دختر ديگر و يک پسر دارم و پولی که بابت لينا گرفتم برای تامين بقيه بچه ها کافی است.,
کسی که با او تماس گرفت ,شادا, بود که نام مستعار زنی است که در بغداد زندگی ميکند و زنان جوان را برای دارودسته های عراقی که زنان جوان را برای تن فروشی به کشورهای عربی می برند، جور ميکند. شادا به الجزيره گفت نقش او اين است که زنان جوان خانواده های فقير را متقاعد کند که در خارج از کشور زندگی بهتری در انتظار آن هاست. او گفت:, خانواده ها آنها را نمی خواهند و ما به اين دختران کمک ميکنيم که زنده بمانند. ما به آنها غذا و خانه و 10 دلار در روز ميدهيم، به شرطی که آنها حداقل دو مشتری در روز را بپذيرند. اولويت ما دختران باکره است، آن ها را ميتوان به بهای بالا به ميليونرهای عرب فروخت.,
او گفت هرچند شب در يک خانه می خوابد، زيرا گروه های مسلح او را نشان کرده اند که محاکمه کرده و به قتل برسانند.
فرار از اردن
سليم از سازمان آزادی زن ميگويد به علت فقر فزاينده در عراق و خانواده های مستاصل، مواردی مثل لينا خيلی رواج يافته است و خانواده های مستاصل گاه دختران خود را به کمتر از 500 دلار به تاجران سکس می فروشند.
ولی زنان جوانی که به پايتخت های کشورهای همسايه وارد ميشوند تا به تن فروشی بپردازند، بطور فزاينده با خطرات زياد مواجه شده و بايد بهای سنگين بپردازند.
سوها محمد يک دختر 17 ساله بود که توسط مادرش که خود بعد از کشته شدن پدر به تن فروشی روی آورد، به يک گروه عراقی فروخته شد. وقتی او به اردن رسيد، اول چهار نفر بطور گروهی به او تجاوز کردند و به او گفتند ميخواهند فنون اين شغل را به او نشان دهند.
او به الجزيره گفت اورا به دسته ای فروختند که برای VIP ها در سوريه دختر ميبرند و او را مرتب برای مشتريان سطح بالا به امان پايتخت اردن فرستاده اند.
او بعد از 6 ماه گريخت:, من فرار کردم. يک خانواده عراقی به من کمک کرد و مرا به اداره مهاجرت فرستادند که به من کمک کردند تا پاسپورت بگيرم و به عراق برگردم. حالا عمه من در بغداد از من نگاهداری ميکند. او هرگز تصور نميکرد مادرم مرا بفروشد، ولی بدبختانه زنان در عراق هيچ اهميت واحترامی ندارند.,
ترافيک
مايده ظهير سخنگوی يک گروه حقوق بشر در بغداد ميگويد سازمان های غيردولتی عراقی و عرب تلاش ميکنند وضعيت ترافيک زنان جوان اين کشور ويران شده در اثر جنگ به کشورهای همسايه را تعقيب کنند. او به الجزيره گفت: , ما سعی می کنيم سرنوشت بسياری از زنان بيوه و دختران نوجوانی را که دچار تجار جنسی شده اند پی گيری کنيم. متاسفانه اين کار آسانی نيست و بدون حمايت بين المللي، بودجه و منابع، فکر ميکنيم که تعداد فزاينده ای از زنان عراقی به خارج برده ميشوند تا در تجارت جنسی به کار گرفته شوند.,
در اين شرايط، تن فروشی تنها راهی است که در مقابل برای نرمين لطيف يک بيوه 27 ساله است که شوهرش را در حمله به زوار شيعه در جنوب بغداد در ساله گذشته از دست داد.در شرايط کنونی تن فروشی تنها راهی است که در مقابل او مانده است.
او برای تامين زندگی خود به خانواده شوهرش روی آورد، ولی آنها امکان مالی نداشتند که به او کمک کنند. او ميگويد سعی ميکند به سنگينی کاری که ميکند يا ننگی که اين کار در يک جامعه محافظه کار اسلامی دارد فکر نکند: , من به بچه هايم فکر ميکنم، فقط به بچه هايم. بدون پول ما در خيابان ها از گرسنگی خواهند مرد.,
50000 پناهنده عراقی مجبور به تن فروشی شده اند
نهال حسن. دمشق 24 ژوئن 2007
شب دوشنبه در يک کلوب در حومه دمشق هستيم. ده ها دختر با بی ميلی در سن زير نور فلاش ميرقصند. آنها جين های تنگ، بلوزهای کوتاه و چکمه های بلند تا زانو بر تن دارند. ولی آرايش دختران نميتواند اين واقعيت را بپوشاند که بيشتر آنها در سن نوجوانی هستند. اين صحنه در يک کشور محافظه کار اسلامی عجيب به نظر ميرسد، ولی تجارت جنسی در نتيجه جنگ عراق در حال شکوفايی است.
در پشت صحنه مدير کلوب در صندلی چرمی نشسته و به کسب خود مشغول است. به يک مشتری سعودي، 500 دلار برای يکی از دخترها پيشنهاد ميشود. سرانجام او قيمت را به 300 دلار کاهش ميدهد. در اتاقی نيمه تاريک در کنار دفتر دخترهای شيفت بعدی از راه ميرسند، عبايه های سراسر سياه خود را که بيرون می پوشند، در آورده و به آرايش خود با روژلب وريمل مشغول ميشوند.
با توجه به خودروهايی که در بيرون پارک شده است، مشتريان از همه کشورهای منطقه خليج آمده اند. بسياری از آنها مردان سعودی هستند که از محيط محافظه کارتر کشور خود گريخته اند. ولی دوست سوری که مرا به اينجا آورده ميگويد 95 درصد دختران عراقی هستند.
بيشتر آنها مايل به مصاحبه نيستند. ولی زهرا دختر جذابی که بالاتنه ی نيمه عريان و خالکوبی دارد به من ميگويد که 16 سال دارد. او از وقتی که بعد از جنگ از بغداد به سوريه گريخت، در اين کلوب کار ميکند. او اين کار را دوست ندارد، اما ميگويد:, ولی چکار می توانيم بکنيم؟ من اميدوارم اوضاع عراق بهتر شود زيرا دلم برای عراق تنگ شده است. دلم ميخواهد برگردم، ولی مجبورم از خواهرم مواظبت کنم,
زهرا خواهرش را نشان ميدهد که دختر ی نابالغ با موهای مشکی است و به نظر ميرسد با شادمانی مشغول رقص است. ناديا 13 سال دارد و از سال پيش کار در کلوب را شروع کرده است.
وقتی دخترها در سن رقص به نحو ی وسوسه آميز ميرقصند، سينه هايشان را به هم می مالند و يکی از آنها به يک مشتری چشمک ميزند. ولی اين دخترها فقط برای نمايش در صحنه نميرقصند، به آنها پول ميدهند که آنجا باشند و آنها بايد يک مشتری را به چنگ بياورند، وگرنه پول شان را از دست ميدهند. اگر موفق شوند حدود 60 دلار می گيرند که برابر يک ماه حقوق در يک کارخانه است.
بيش از يک ميليون پناهنده عراقی در سوريه به سر می برند، بسياری از آنها زنانی هستند که شوهر يا پدر شان کشته شده اند. از آنجا که نميتوانند بطور قانونی کار کنند، چاره ای ندارند به جز آنکه به تجارت جنسی رو بياورند. هيچکس نميداند چه تعداد از آنها تن فروش شده اند. ولی حنا ابراهيم بنيانگذار يک سازمان زنان عراقی به نام , خواست زنان, ميگويد رقم حدود 50000 تن است.
من فاطمه را در يک آپارتمان ملاقات کردم که يک روسپی خانه غيررسمی دريک محله سطح پائين به نام صيدا زينب است که گروه بزرگی از مهاجران عراقی در آن ساکن هستند. ميليون ها شيعه عراقی هرسال برای زيارت مقبره نوه ی پيامبرشان محمد به آنجاميروند. او ميگويد: , من بعد از اينکه شوهرم کشته شد و مرا با دو فرزند تنها گذاشت به اينجا آمدم. عمه ام به من گفت اگر ميخواهم پيش او اينجا بيايم و برادرانم به من فشار آوردند که از کشور بروم. , او تا قبل از آمدن نمی دانست کاری که عمه اش ميکند وبعد او هم مجبور به آن خواهد شد، چيست.
فاطمه حالا بيست و چند سال دارد، ولی فعالين زنان ميگويند تعداد کودکان عراقی که به عنوان تن فروش کار ميکنند، زياد است. بسام الکدی از يک سازمان زنان سوريه ای ميگويد:, بعضی از آنها در عراق مورد تجاوز جنسی قرار گرفتند، ولی برخی از آنها را پدران و برادرانشان تحت اين عنوان که ميخواهند امنيت آنها را حفظ کنند، به اينجا می آورند. آنها باکره هستند، ولی آنها را به مثابه سرمايه به اينجا می آورند و به شيوه ای زشت از آن ها سودجويی ميکنند. ,
ما تن فروشی می کنيم که فرزندانمان را سير کنيم
آروا دامون. بغداد
سی ان ان. 16 اوت 2007
سوها، 37 ساله و کريمه، وحشت زده تر و شرمزده تر از آن هستند که بخواهند تمام صورت شان را نشان دهند يا نام واقعی شان را بگويند. آنها مجبور شده اند تن خود را به بهای نازل 8 دلار در روز بفروشند تا به کودکان شان غذا برسانند.
سوها 37 سال دارد و مادر سه فرزند است. او ميگويد شوهرش فکر ميکند که او به نظافت خانه مردم مشغول است. اما او ميگويد پول ندارد بچه اش را دکتر ببرد و حاضر است به خاطر حفظ بچه اش به هرکاری تن در دهد:, به خاطر اينکه من مادرم.,
خانواده کريمه نيز از تن فروشی او بی اطلاعند. شوهر او 9 ماه پيش در اثر سرطان ريه فوت کرد و او را با 5 فرزند 8 تا 17 ساله بدون هر نوع درآمدی تنها گذاشت. پسر بزرگش ميتواند کار کند ولی کريمه ميگويد ميترسم بيرون برود و کشته شود، ترجيح ميدهم خودم را قربانی کنم تا بچه ام را در معرض خطر قرار بدهم.
سوها و کريمه را هفته ای چند بار برای کار ميخوانند. بقيه زنان ناچارند به بازار بروند و مشتری گير بياورند.
خشونت، افزايش هزينه زندگی و فقدان هرنوع کمک دولتی برای زنانی مثل سوها و کريمه هيچ راهی به جز تن فروشی باقی نگذاشته است.
يانار محمد رئيس سازمان آزادی زن در عراق ميگويد:, تعداد عظيمی از زنان که قربانی جنگ شده اند مجبورند تن خود را بفروشند. اين دل ما را به درد می آورد ولی ما بايد روی اين مساله کار کنيم و به اين جهت اين تيم فعالين زنان را بوجود آورديم.,
آنها در خيابان ها به جستجوی زنانی بر می آيند که به تن فروشی اشتغال دارند و تحقير شده تر از آن هستند که خودشان جلو بيايند. بسمه رحيم، يکی از اعضای اين گروه ميگويد:, بيشتر زنان را در بيمارستان پيدا ميکنيم که دست به خودکشی زده اند.,
رحيم داستان درد آور زنی را بازگو ميکند که با سه بچه اش در يک اتاق زندگی ميکند و مشتری ها را در مقابل چشم فرزندانش می پذيرد، ولی آنها را وادار ميکند که در کنجی بايستند.
کريمه ميگويد وقتی می بيند غذا روی سفره بچه هايش است خود را قانع ميکند که اين کار به بهايش می ارزيد:, همه چيز بخاطربچه هاست. آنها معنای زندگی من هستند. بدون آنها نميتوانم زندگی کنم., ولی ..:, هرگز اجازه نخواهم داد دخترم اين کار را بکند. ترجيح ميدهم او را در 13 سالگی شوهر بدهم تا اينکه به اين گرفتاری دچار شود.,
بهترين خاطره کريمه وقتی است که شوهرش زنده بود و با هم با مشکلات زندگی امروز عراق دست و پنجه نرم می کردند.
سوها ميگويد وقتی دختر جوانی بود آرزو داشت پزشک بشود و مادرش مغرور بود که او استعداد آن را دارد. اما زندگی باعث شد که اين فقط يک رويا باقی بماند.
کاری که او برای بقای خانواده اش ميکند، هرروز خود او را ميخورد. , سرم را روی بالش ميگذارم و مغزم به دوران می افتد و به نظرم ميرسد دارم يک فيلم را تماشا می کنم.,
*گزارش الجزيره
http://english.aljazeera.net/NR/exeres/36B04283-E43F-4367-90BB-E6C60CB88F76.htm
*گزارش اينديپندنت
http://news.independent.co.uk/world/middle_east/article2701324.ece
*گزارش سی ان ان
http://edition.cnn.com/2007/WORLD/meast/08/15/iraq.prostitution/index.html