تحلیل گر سیاسی

سهم بلوچ ها از ایرانی بودن

هموطنان، ‫من در اینجا بخشی از بلا هایی را که جمهوری اسلامی بر سر بلوچ ها آورده است در چند شماره بیان میکنم. قضاوت را به عهده شما میگزارم تا بدانید که سهم بلوچ ها از ایرانی بودن چه بوده است. ‫ ‫‫

‫بخش اول

‫پیامی هم برای فرزندان بلوچم دارم.

‫صدای شما به گوش ایرانیان و جهانیان رسیده است. در کار های خود از تدبیر استفاده کنید. جمهوری اسلامی میکوشد که کار شما را به چنان افراطی بکشاند که برای هیچ کس قابل دفاع نباشد. نظام میکوشد فعالیت های شما را طوری جلوه دهد که انگار شما ضد تشیع، ضد فارس، و ضد ایران هستید؛ در حالیکه شما مثل میلیون ها ایرانی دیگر، مخالف رژیم هستید، و نه ضد شیعه و یا ضد فارس. موفقیت شما بستگی به میزان پشتیبانی ایرانیان از شما دارد. مردم ایران دوستان شما هستند. به فرصت طلبآن فرصت ندهید که انها را با شما دشمن کنند.

‫ ‫بلوچ ها و تبعیض ها

جمهوری اسلامی با بلوچ ها چه کار کرده است؟

‫

‫۱. میزان عمر بلوچ ها ۱۰ سال کمتر از میانگین عمر در ایران است.

‫۲. میزان مرگ و میر کودکان بلوچ از تمام ایران بیشتر است.

‫۳. میزان مرگ و میر زنان بار دار در هنگام وضع حمل از همه جای ایران بیشتر است.

‫۴. تعداد بیمارستانهای بلوچستان از همه جا کمتر است.

۵. مردم بلوچستان کم درامد ترین مردم ایران هستند.

‫۶. دانش اموزانی که به علت فقر و فشار، ناچار بترک تحصیل در بلوچستان میشوند، از همه جا بیشتر است.

‫۷. تعداد دانش اموزانی که در بلوچستان وارد دانشگاه میشوند، از همه جای ایران کمتر است.

‫۸. دانش اموزانی که معدل ۱۹ داشته اند، در دانشگاه ها قبول نشده اند.

۹. در ایران سه میلیون و دویست هزا ر دانشجو وجود دارد. سهم بلوچ ها، با توجه به جمعیت شان، باید، هفتاد هزار دانشجو باشد؛ در حالیکه در تمام دانشگاه های ایران، تعداد انها به دو هزا ر نفر نمیرسد. یعنی شصت و هشت هزار سهم انها غصب میگردد.

‫۱۰. در طول ۳۱ سال گذشته ، جمهوری اسلامی فقط به سه نفر بلوچ بورس خارج از کشور داده است، در حالیکه، در این مدت هزاران ایرانی بورس خارج از کشور گرفته اند.

‫۱۱. دانشجویانی که زیر فشار مقامات دولتی، مجبور به ترک دانشگاه میگردند، از همه جای ایران بیشتر است.

‫۱۲. هشتاد در صد انهایی که از دانشگاه ها فارغ آلتحصیل میشوند، قادر به پیدا کردن کار نمیشوند. انها که کار پیدا میکنند، در شغل های پایین نگه داشته میشوند.

۱۳. میزان توسعه منابع انسانی در بلوچستان از همه جای ایران کم تر است.

‫۱۴. تعداد کتاخانه از همه جا کمتر است.

‫۱۵. اجازه انتشار کتاب ببلوچی داده نمیشود.

۱۶. انتشار روزنامه و مجله به بلوچی عملا امکان پذیر نیست.

‫۱۷. تحقیق و مطالعه تاریخ، فرهنگ و زبان بلوچی با موانع زیاد همراه است.

‫۱۸. برای برگزاری شب های شعر، داستان خوانی و تیاتر محدودیت زیاد ایجاد میگردد.

‫۱۹. کیفیت آموزش در بلوچستان از همه جای ایران پایین تر است.

‫۲۰. طبق تحقیقات سازمان ملل، بچه های بلوچ بالا ترین ضریب هوشی را در ایران دارند.

‫

‫‫همانطور که میبنید ‫سهم بلوچ ها از ایرانی بودن، اینها بوده است.

 ایمیل نویسنده: sarawani@aol.com

برگرفته از : Iranglobal

انتشار از: ناهید حسینی

نظرات :

زنگ های خطر برای« بالاترین» به صد ا در آمده است

مسدود سازی 300 سایت و وبلاگ و تغییر قوانین سایت بالاترین واکنش‌های موافق و مخالف زیادی از طرف کاربران این سایت به همراه داشته است. از این رو رادیو دویچه وله مصاحبه ای با مهدی یحیی‌نژاد، مدیر «بالاترین» انجام داد که در آن تنها به بندی به قوانین بالاترین درباره ممنوعیت توهین به مذاهب اضافه شده است و خبرنگار دویچه به دلیل بی اطلاعی در باره مسدود سازی 300 سایت وبلاگ در بالاترین سئوالی ندارد و پرسش ها تنها حول و حوش لینک های مربوط به ممنوعیت توهین به مذاهب می باشد

شبکه اجتماعی « بالاترین» که به یک منبع مهم اطلاعاتی و اجتماعی ایرانیان مبدل شد ه است و خوانندگان با دادن نمره مثبت و منفی به لینکها بر اساس جالب بودنشان، به بقیه خوانندگان کمک می کنند که لینکهای جالبتر را ببینند. این روزها به دلیل سانسور؛ منتقدین بسیاری یافته است .

از زمان تاسیس این شبکه ؛ همواره پشتیبان بالاترین بعنوان یک شبکه اجتماعی بسیارد مهم و اثر گذار در جنبش دمکراسی خواهی ایران _ بوده ام و در عین حال عضو فعال بالاترین نیز می باشم .

ایران امروز بیش از هر زمان دیگر به آزادی بیان، گفتگو و تمرین دمکراسی نیاز داریم و رسانه های اینترنتی حلقۀ واسط اپوزیسیون رنگارنگ ایران با مخاطبین شان در سراسر جهان هستند. رسانه های اینترنتی بتدریج نقش یک دانشگاه را در ارتقاء شعور سیاسی، دمکراتیک و فرهنگی در جامعه ایفا می‌کنند و خلاء آزادی مطبوعات، رسانه‌ها، سمینارها و ... را تا حد زیادی پر می کنند و خوشبختانه این امکان عمومی می تواند مورد استفاده بهینه اپوزیسیون آزادیخواه، دمکرات و ایراندوست قرار گیرد

مسدود سازی 300 سایت و وبلاگ

اما مسدود سازی 300 سایت و وبلاگ و تغییر قوانین سایت بالاترین واکنش‌های موافق و مخالف زیادی از طرف کاربران این سایت به همراه داشته است. از این رو رادیو دویچه وله مصاحبه ای با مهدی یحیی‌نژاد، مدیر «بالاترین» انجام داد که در آن تنها به بندی به قوانین "بالاترین" درباره ممنوعیت توهین به مذاهب اضافه شده است و خبرنگار دویچه به دلیل بی اطلاعی در باره مسدود سازی 300 سایت وبلاگ در بالاترین سئوالی ندارد و پرسش ها تنها حول و حوش لینک های مربوط به ممنوعیت توهین به مذاهب می باشد

در حالی که در مصاحبه ای که اخیرا در رایو فردا با آقای مهدی یحی نژاد مسئول سایت بالاترین انجام گرفته از جمله از ایشان سئوال کردم که :«طی بررسی و ثبت آمارها از بخش پشتیبانی سایت بالاترین و صفحات فرند فید، در عرض یک سال پس از حوادث انتخابات در ایران، حدود سیصد یوزر در آن سایت به دلیل مختلف بسته شده است که با احتساب یک سایت یا يک وبلاگ به هر کاربر سی‌صد سایت و وبلاگ عضو بالاترین، توسط بالاترین بسته شده است؛ به عنوان مثال ایران گلوبال، پیک ایران ، پیک نت، فرهنگ گفت‌وگو و .... چرا؟»

مهدی یحی نژاد در پاسخ نوشتند که :

«بالاترین با مشکل تکراری بودن لینکها مواجه است. برای کم شدن تکراری بودن لینک ها ما وبسایت هایی را که محتوا تولید نمی‌کنند و اکثر محتوایشان از وبسایت های دیگر آمده‌است بسته‌ایم»

شایان ذکر است از جمله سایت هایی که در بالاترین مسدود شده اند از« پیک ایران »با سابقه 12 ساله و با تیراژی که بالاتر از روز اون لاین می باشد و سایت« ایران گلوبال» با سابقه 6 ساله وبا هئیت تحریر شامل هفت نویسنده شناخته شد _می توان نام برد.

محتوای سایت های حرفه ای اپوزیسیون :

اینجانب مقاله جداگانه ای تحت عنوان بررسی سایت های حرفه ای _ سیاسی اپوزیسیون در موردمحتوای اینگونه سایت ها چنین جمع بندی کرده ام :

1_ در صد معینی از مطالب اینگونه سایت ها توسط اعضای مدیریت و همکاران آنان تهیه می شود

2_ بخشی توسط نویسندگان ثابت سایت ها ارسال میگردد.

3_ قسمتی از اخبار و گزارشات از طریق امیل های دریافتی که معمولا بطور همزمان برای سایت های حرفه ای ارسال می گردد که صاحبان این سایت ها هیج گونه کنترلی بر اخبار دریافتی از ایران را ندارند .

4_ مطالب برگزیده و کپی از سایت های دولتی جمهوری اسلامی ، رادیو فردا ، بی بی سی ، دویچه وله ، صدای امریکا ، فرانسه و.... .

این سایت ها از12 سال پیش بدین سو در اینترنت تاسیس شده است و آنان اطلاعاتی کمی در باره خود انتشار می دهند . گردانندگان اینگونه سایت ها از فعالین سیاسی قدیمی هستند که به فعالیت روزنامه نگاری روی آورده اند .اینها نه محدودیت داخل کشور را دارند و نه به مانند سایت های غربی ، محدویت های دیپلماتیک دارند و فاقد محافظه کاری خبری اند .

بطور مشخص ،ایران گلوبال به مانند صد ها سایت سیاسی _ خبری غیر دولتی ؛ طبیعتا بخشی توسط نویسندگان ثابت سایت، برخی از مطالب ان بر گزفته از سایت های دیگر و و تعدادی هم توسط مدیریت و اعضای ایران گلوبال نگاشته می شود و روزانه اخبار و گزارشاتی هم توسط امیل از داخل و خارج بدستمان می رسد ؛بنابراین ما ناقص کپی رایت نیستیم و با نگاهی به سایت ایران گلوبال متوجه می شوید که منبع مطالب برگرفته به روشنی در آن ذکر شده است .

_ در مورد سایت فرهنگ گفتگو تقریبا 100 در صد مطالب آن توسط اعضای مدیریت ایران گلوبال نوشته می شود .

بنظر من زنگ های خطر برای بالاترین به صد ا در آمده است این روند سانسور و تغییرات درحال گسترش است .

وواقعا حیف است که این شبکه اجتماعی ایرانیان دچار چنین وضیعتی گردد.من با زهم از آقای مهدی یحی نژاد خواهش می کنم در تصمیمات خود بوِژه در مورد مسدود سازی برخی سایت های حرفه ای اپوزیسیون ایران تجدید نظر نمائید .

سخنی با مهدی یحیی نژاد و عزیز آشفته پایه گذاران بالاترین !

 سایت نویسنده: http://www.iranglobal.info/I-G.php?mid=3&autorid=13

 ایمیل نویسنده: keianoshtavakkoly@hotmail.com

برگرفته از : ایران گلوبال

انتشار از: کیانوش توکلی

روزنامه نگار و وبلاگ نویس

بازهم بالاترین

مسئولان بالاترین در یک حمله گسترده و بی سابقه نه تنها تعداد زیادی از لینک ها را حذف کردند، بلکه به آن هم اکتفا نکرده حسابهای تعداد زیادی از کاربران را نیز بسته اند. گفتنی است مسئولان بالاترین همچنین امکان فرستادن دعوتنامه را نیز از تمامی کاربران گرفته اند.

در این یکی دوماهه اخیر، سایت بالاترین باعث بوجود آمدن بحث های بسیاری در بین موافقان و مخالفان خود شده است. در چند ماه گذشته، قانون حذف لینک های توهین آمیز به ادیان از صفحه اصلی ، باعث ایجاد بحث های بسیار داغی بین کاربران عضو و حتی غیر عضو در بالاترین شده بود.

بعضی از کاربران این تصمیم را سلب آزادی بیان از جانب مدیریت بالاترین می دانستند و برخی دیگر، این حرکت را تصمیمی بسیار مفید در جهت ترویج احترام به عقاید دیگران بر می شمردند. اما روز گذشته، سایت بالاترین دست به اقدامی زده است، که بیشتر به کودتا می ماند تا اعمال مدیریت بر سایت!

مسئولان بالاترین در یک حمله گسترده و بی سابقه نه تنها تعداد زیادی از لینک ها را حذف کردند، بلکه به آن هم اکتفا نکرده حسابهای تعداد زیادی از کاربران را نیز بسته اند. گفتنی است مسئولان بالاترین همچنین امکان فرستادن دعوتنامه را نیز از تمامی کاربران گرفته اند.

حذف لینک ها، مسدود کردن کاربران و لغو امکان ارسال دعوت نامه، با هیچ دلیلی قابل توجیه نمی باشد. اینکه بالاترین تنها با دعوت نامه عضو می پذیرد، بعقیده بنده، خود نشان دهنده نوعی محدودیت بیان است. این مکانیزم، یعنی عضویت با دعوت نامه یا طی کردن هفت خوان رستم برای رسیدن به بالاترین، بیشتر شبیهه به پروسه نظارت استصوابی است.

حال آنکه آقای یحیی نژاد ، مدیر بالاترین، در برنامه پارازیت قسمت ۳۳ در تاریخ ۱۰ دسامبر ۲۰۱۰، در پاسخ به این انتقاد که چرا بالاترین تنها با دعوت نامه عضو می پذیرد، عوامل فنی و "نبود امکانات بیشتر" را دلیل این رویه می داند و منطقی می داند که "تنها به شکل کم"، اجازه عضویت داده شود. برفرض اینکه سخن، آقای یحیی نژاد صحیح باشد، باید از ایشان پرسید، بلاک کردن دعوتنامه های اعضا، بر مبنای کدام منطق صورت گرفته است؟ آیا بازهم نبود امکانات فنی را بهانه خواهید کرد؟

بنابر گزارش وبلاگ آقای رحیمی ، افراد حذف شده اغلب کاربرانی پر طرفدار هستند که با ارسال لینک های مختلف دست به اعتراض به سیاست های اخیر مبتنی بر سانسور و حذف در بالاترین زده بودند، و لینک های حذف شده نیز لینک هائی هستند که رای کافی آورده و به بخش لینک های پر طرفدار (داغ) رسیده بودند.

در میان هیاهوی افشاگری های ویکی لیکس ، بالاترین که یک وب سایت دو دویی جهت اشتراک گذاری لینک مبتنی بر مشارکت عمومی و بر اساس رأی کاربران است، با یک حمله غافلگیرانه! عده ای از کابران را بلاک کرده، تا نشان دهد که آستانه تحمل مدیران این وب سایت چقدر پائین است.

طبق قوانین بالاترین تنها این کاربران هستند که می توانند نظر و رای بدهند بر همین اساس نتیجه می گیریم که کنترل بالاترین در دست كاربران عضو شده آن است، حال جای سوال دارد که چرا و با چه استدلالی مدیریت بالاترین دست به قلع و قمع منتقدان خود زده است؟

یکی از دلایل اقبال بالاترین نزد ایرانیان، روند رو به رشد شبکه های اجتماعی است. شبکه هایی مانند فیس بوک و تویتر که علیرغم فیلتر بودن در ایران، مورد توجه و استقبال گسترده جوانان و حتی بزرگسالان قرار گرفته اند.

در واقع بعد از انتخابات پر حرف و حدیث سال ۱۳۸۸، مردم ایران بهترین راه ارتباطی خودشان را با جهان بیرون، در استفاده بهینه از شبکه های اجتماعی دانستند. بالاترین نیز بر همین اساس، بر محبوبیت خویش افزود و با اقبال عمومی گسترده ای روبرو شد.

غالبا در سیستم مدیریت چنین سایت هایی، مدیران پس از آنکه با اقبال عمومی مواجهه می شوند، سعی در هرچه بهتر کردن سایت برای کاربران می کنند. بهترین نمونه این قبل سایت ها فیس بوک است که روز به روز بر قابلیت ها و امکانات خویش می افزاید تا بتواند رضایت کاربران خود را جلب کند. اما گویا این روند در نزد مدیران بالاترین، معکوس می باشد و آنها بجای بهبود امکانات فنی جهت حضور هرچه بیشتر کاربران در سایت، دست به اخراج و بلاک کردن کابران خود زده اند.

حال سوال اساسی و نکته ی مهم این است که عکس العمل کاربران باقی مانده چه خواهد بود؟ در حالی که در یک سال گذشته عده ی بسیاری از جوانان ایرانی در دادگاههای نمایشی محاکمه و به زندان های طولانی مدت محکوم شدند و عده ای هنوز در زندانند و هنوز مادران عزادار فرزندان شهیدشان هستند که در راه آزادی جان سپردند، پاسخ ما کاربرانی که هنوز بلاک نشده ایم به رفتار دیکتاتور مابانه بالاترین چه خواهد بود؟

اینجا دیگر خیابان نیست، خبری از گازاشک آور هم نیست، دستگیری و زندانی هم نیست، اتحاد را باید از همین جا و هم اکنون شروع کنیم. همانطور که خود آقای یحیی نژاد هم در مصاحبه شان گفتند، بالاترین چیزی از خودش ندارد، و در واقع همانطور که گفته شد این ما کاربران بالاترین هستیم که محتوا را ایجاد می کنیم. حال ما می توانیم دیگر محتوایی ایجاد نکنیم. چه اصراری است به ماندن در جایی که دیکتاتور مابانه اداره می شود؟ چه اصراری داریم لینک ها و خبرهایمان را در جایی قرار دهیم، که مدیران آن اعتقادی به آزادی بیان و دموکراسی ندارند؟ سایت هایی مشابه بالاترین بسیار زیاد هستند؛ می توانیم فعالیت خود را در آنجا پی گیری کنیم.

باید نشان بدهیم که حتی در فضای مجازی نیز، به هرگونه نقض آزادی بیان و دیکتاتوری اعتراض خواهیم کرد. با تحریم بالاترین، توسط کسانی که حسابشان کماکان باز است، به مدیریت بالاترین و البته مدیران دیگر سایت ها نشان خواهیم داد، که جامعه ایران، از ظلم و ستم و رفتارهای پلیسی در تمامی اشکال آن خسته شده و در مقابل چنین رفتارهایی بی تفاوت نخواهد بود.

انتشار از: فرزان فرامرزی

 سایت نویسنده: http://www.freedomofpen.blogspot.com/

 ایمیل نویسنده: Antiwar.a@gmail.com

انتشار از: Farzan

• امانت زبان | تاریخ : (29 بهمن 1388)
• ما و شاهنامۀ فردوسی | تاریخ : (29 بهمن 1388)
• آیا بنیادگرایی های دینی در عصر جدید ریشه در خود دین دارند یا نوع خاصی از قرائت ایدئولوژیک تمامی خواهانه از دین هستند؟ | تاریخ : (11 اسفند 1388)
• "قره بایرام ” یا عید سیاه | تاریخ : ( 2 فروردين 1389)
• نقش دو نظریه سیاسی در چشم انداز آتی ایران | تاریخ : ( 4 فروردين 1389)
• نوروز در قزل قلعه: بیاد بیژن جزنی و یاران شهیدش | تاریخ : ( 5 فروردين 1389)
• خانم شکوه میرزادگی در خدمت محیط زیست یا جمهوری اسلامی؟ | تاریخ : (18 فروردين 1389)
• پرسش ها و پاسخ ها | تاریخ : (19 فروردين 1389)
• معیارهای ما در رابطه با روند دموکراسی‌خواهی و جنبش سبز با 240 امضا | تاریخ : ( 4 اسفند 1388)
• تبریز پیشروی پرسپولیس در آذربایجان را متوقف کرد | تاریخ : (28 فروردين 1389)

زبان رسمی جهنم، فارسی است

اخیراً یکی از استادان آخرت شناس (استاد خاتمی خوانساری ـ اسلام پژوه)، در صدا و سیمای جمهوری اسلامی، به یکی از قدیمی ترین سئوال های بشر پاسخ داد و انگار که همین دیروز از آسمان و از نزد خداوند بازگشته است، روشن کرد که همه کسانی که به بهشت می روند زبانشان به عربی برمی گردد و همه کسانی که به جهنم می روند فارسی صحبت خواهند کرد.

اخیراً یکی از استادان آخرت شناس (استاد خاتمی خوانساری ـ اسلام پژوه)، در صدا و سیمای جمهوری اسلامی، به یکی از قدیمی ترین سئوال های بشر پاسخ داد و انگار که همین دیروز از آسمان و از نزد خداوند بازگشته است، روشن کرد که همه کسانی که به بهشت می روند زبانشان به عربی برمی گردد و همه کسانی که به جهنم می روند فارسی صحبت خواهند کرد.

آنطوری که استاد می گوید و فیلم آن را در لینکی که اینجا قرار دارد می توانید ببینید و لذت ببرید، این تغییر بسیار برق آسا و به سادگی تمام انجام می شود. درست مثل ضبط صوتی که یک کاست را از آن درمی آوری و کاست جدیدی توی آن می گذاری.

آیا میلیاردها آمریکائی، روسی، انگلیسی، فرانسوی و چینی که به جهنم خواهند رفت نخواهند گفت ایرانی ها عین انتخاباتشان اینجا هم تقلب و پارتی بازی کرده اند وگرنه چرا ما باید زبانمان را عوض کنیم و فارسی حرف بزنیم؟ فقط به این دلیل که آنها سالهاست یک زندگی جهنمی را تجربه کرده اند وبا راز و رمز زندگی در جهنم آشنا هستند؟!

برگرفته از : امیل دریافتی

انتشار از: کیانوش توکلی

نظرات :

تحلیل گر سیاسی

بي بضاعتي توشه بومي براي ساختن نظامي دموكراتيك و ..

من به آغازي نو معتقدم . من به فردايي معتقدم كه همه با هر اعتقادي به گذشته خود و همسايگان، خواهان كنار هم ماندن و باهم زيستند. در چنين فردايي نقش زبان انگليسي هم بعنوان زبان علم، تكنولوژي و زبان ارتباط با ملل منطقه و جامعه جهاني و هم بعنوان زبان ارتباطي شهروندان جمهوري فدرال ايران، مورد استفاده است. از ميان دلايل رد زبان فارسي بعنوان زبان رابط و مزاياي زبان انگليسي من به ذكر دو علت در سخنان اوليه اكتفا كرده و ادامه استدلال خودم را به بحثهاي بعدي و نشر كتبي اين سخنان وا مي¬گذارم. - عقيم بودن زبان فارسي. اين مسئله از سوي متخصصان طراز اول زبانشناسي در ايران بارها در گذشته مطرح شده است. سرعت فزاينده توليد اطلاعات و افزايش دائمي حجم اطلاعات در گردش دو عاملي جديدي هستند كه به دلايل پيشين براي توصيف ناتواني زبان فارسي اضافه شده¬اند. اين دو عامل، ترجمه بموقع اطلاعات موجود در فضاي مجازي و غير آن را غيرممكن مي¬كنند. لازم است اضافه كنم كه زبانهاي بزرگ دنيا چون آلماني، اسپانيولي و فرانسه نيز شانسي براي عرض اندام در زمين مورد نظر من ندارند

بي بضاعتي توشه بومي براي ساختن نظامي دموكراتيك و مسئله زبان رابط در ايران فدرال آينده

من معتقدم كه بايستي بر اساس مدلهاي شناخته شده موفق در دنياي واقعي، سيستم فدرالي مدرن با جهت گيري صريح براي وارد شدن در بده بستان جهان گلوبال امروز، توليد دانش، ثروت و رفاه براي شهروندان، بنا كرد. چنين نظام كارآمدي بدون اعتماد متقابل ملتهاي ايران به همديگر و كل جامعه و دولت حاكم به يكديگر، همينطور استقرار روابط هارمونيك با همسايگان و به صفر رسانيدن درجه تنش با جهان، ممكن نيست. دموكراسي كالايي لوكس و گرانقيمت است و تاكنون نسخه ارزان قيمت آن كشف يا اختراع نشده است. براي رسيدن به همه اينها و كمي هم بيشتر، يك راه فدراليستي در داخل و شركت در پروسه¬هاي مثبت در منطقه به قصد گذاشتن نقطه پايان به چند قرن عقب ماندگي و فضيلت ساختن از آن، ضروري است، اگر چه كافي نيست. دست شستن از رجزخواني در باره افتخارات هزاران سال پيش و پذيرش واقعيتهاي زميني موجود و پذيرش جايگاه زبان انگليسي در ساختمان دنياي مدرن، دو نكته از يك سلسله عناصر مهم اراده معطوف به پيشرفت است كه من ميخواهم اينجا بر روي آنها تأكيد بكنم.

با كمال تأسف و تأثر بايد اقرار كرد كه كه حتي گذشته اروپاي آنتيك نيز، عليرغم تمام شكوه آن و ديني كه بر گردن بشريت دارند در داوري با هر نورم امروزي، مملو از خشونت و سرتاسر مملو از جنايت عليه بشريت است. از اينرو ديروز را چراغ راه آينده قرار دادن روشي است نادرست و همان بهتر كه نگاه ما به آينده، از سوي دريافت ما از منزگاه مقصود در افق فردا راه بجويد، نه از تاريكي قرون ماضي.

بشر نه در گذشته و نه امروز رشد موزوني نداشته است و در هر دوري از تاريخ، بخت با بخشي از بشريت موجود يار بوده است. لذا حائز اهميت فراوان است كه ما امروز آن بخشي از جهان را كه در يكي دو قرن اخير در مدار ترقي و توسعه قرار داشته است، مد نظر قرار دهيم و بجاي اختراع دوباره چرخ، از چرخهاي موجود كپي برداري كنيم.

مهدي بازرگان در خاطرات خود اشاره جالبي به توصيه رضا شاه در مراسم بدرقه آنان براي تحصيل در فرنگستان دارد كه خطاب به آنان مي¬گويد، علم آنان را بياموزيد و كاري به سياستشان نداشته باشيد! امروز وقتي نتيجه اكسپريمنتهاي رضاشاهي، محمدرضا شاهي و اسلامي در برابر چشمان ماست، براحتي ميتوان آرزو كرد كه كاش كاروان دانشجويان همراه مهدي بازرگان درست برعكس توصيه رضا شاه عمل كرده و بجاي علم، سياست غرب را با خود به كشور برگردانيده بودند.

نظام پادشاهي در هر دو دوره آن (در حالي كه محصول كودتاهاي بيگانگان بود،) شعار سياست مستقل ملي ميداد و در عمل غربي بودن آنها بلحاظ تأمين منافع غرب بود و نه از جهت تلاش براي ساختن نظامهاي كارآمد سياسي طبق مدلهاي موفق غربي بدانگونه كه در ژاپن اتفاق افتاد. توجه داشته باشيد كه تفاوت بزرگي است ميان نسخه برداري از خانه زيباي همسايه و تبديل شدن به خدمتكار همسايه به اميد واهي صاحب شدن به خانه مشابهي در ازاي پاداش خدمتكاري يا چيزي از اين قبيل. . جالب است كه ژاپن بعداز آنكه (در سال 1854) مجبور به بازكردن دروازه¬هاي خود بروي غربيان شد، به صراحت از زبان امپراطور ميجي، عقب ماندگي خود از غرب را در تمامي عرصه¬ها اعتراف كرد و الگوبرداري از غرب را رسما در سرلوحه اقدامات ملي خود قرار داد و از اين رهگذر به قدرتي مستقل و نيرومند بدل شد اما در ايران شاهان داراي سياست مستقل ملي، توسعه¬اي كه صورت نگرفت هيچ، كشور مستقل ملي هم به روزي افتاد كه كه برخي از متوليان آن، سياست بخش فارسي راديو بي بي سي را عامل فروپاشي نظام پادشاهي اعلام كردند! محصول نهايي اكسپريمنت كودتاگران مزبور، توليد و عرضه اولين دولت فقاهتي دوران جديد به جهانيان بود.

تلاش براي ساختن مدل حكومتي بومي از سوي ما شبيه اين است كه فرزند يك خانواده بيسواد بخواهد براي آموختن دانش به سنتهاي والدين خود تكيه كند! ممكن است اين مثال كمي دور از عقل بنظر برسد. اما آيا ما داراي سنت قابل اعتنايي در زمينه دولت سازي و ساختمان يك جامعه نورمال هستيم؟ آيا سنتها و توشه نظري نيروهاي راست و چپ اعم از اينكه در حاكميت بوده باشند يا نه، موجبي براي طرح ادعاي داشتن الگوها يا تجربيات دمكراتيك خودي بدست ميدهد؟ چند مثال از جريانات جبهه مشروطه¬خواهي، جبهه ملي و نيروهاي چپ و مجاهدين، طرفداران اسلام سياسي و جنبش سبز مي¬آورم:

1. نيروي مشروطه خواه امروزي ايران، بلحاظ معنوي وارث دو حكومتي هست كه دو كودتا با همكاري سياسي و نظامي دو كشور بيگانه بر عليه قوانين مشروطه انجام داده¬اند. در حقيقت بسياري، انقلاب اسلامي ايران را كه در تاريخ كشورهاي اسلامي بي¬سابقه بود، نيروي عكس العمل جامعه بر عليه اين كودتاها بحساب مي¬آورند.

2. طرفداران جبهه ملي به پيشوايي دكتر محمد مصدق افتخار مي¬كنند. مردي كه در روز روشن در صحن مجلس شوراي ملي، حاج علي رزم¬آرا نخست وزير وقت و رهبر مخالفان خود را به قتل تهديد ميكند، رهبر مزبور نيز ترور شده و از اينطريق بفاصله كوتاهي دعا يا تهديد پشوا مستجاب ميشود! بعداز محكوميت قاتل از سوي قضائيه، پيشوا دكتر مصدق از قوه مقننه تحت كنترل جبهه ملي حكم برائت قاتل (خليل طهماسبي) را مي¬گيرد و بلافاصله بعداز آزادي، قاتل مزبور كه در مطبوعات جبهه ملي "مرد حق" معرفي شده و مورد ستايش قرار گرفته است، بمدت 45 دقيقه به حضور پيشوا در منزل ايشان شرفياب ميشود. پيدا كنيد ارتباط اين ماجرا را با اصل تفكيك قوا در يك حكومت مشروطه.

در همين دوره كشته شدن جوانان تهران توسط شعبان خان جعفري، رمضان يخي و پري آژدان قيزي و هزاران چاقوكشي كه جملگي مشمول عفو دكتر مصدق واقع شده و از زندانها آزاد شده بودند، از سوي نشريات جبهه ملي "سگ كشي" ناميده شده و مورد تحسين قرار مي¬گيرد!

3. نيروهاي چپ و مجاهدين مزه حاكميت را نچشيدند اما ساختار تشكيلاتي آنان و حكومتهاي ماكت گونه¬اي كه در اقصي نقاط عراق و جمهوريهاي شوروي سابق از سوي آنان برپا شدند، نمونه خرورا وحشتناكي بودند كه ميتوانست نصيب مردم بشود. در عراق پيش از مجاهدين خلق، سازمانهاي چپ "ميكرودولت"هاي خود را داشتند و در شوروي سابق در آذربايجان، تركمنستان، بلاروس و ازبكستان ديكتاتوريهاي فدائيان اكثريت و حزب توده از سوي مرداني با قدرتي خداگونه كه ميتوانستند مرگ و زندگي افراد را رقم بزنند، تشكيل شده بود.

4. و 5. طرفداران اسلام سياسي احتياجي به معرفي ندارند و بخش مهمي از رهبران و كادرهاي شناخته شده جنبش سبز از دل همين اسلامگرايان بيرون آمده و در خونبارترين سالهاي حاكميت آنان در مصادير امور بودند.

اين تنها چند منظره مختصر از آن سنت موجود است.

من اعتقاد دارم كه يك بشريت و يك تجربه انساني در دنيا موجود است. ما همانطور كه قوانين رياضي، مهندسي جاده و اتوبان، تئاتر و روزنامه¬نگاري را از محل اين تجربه اندوخته جهاني اقتباس كرده¬ايم، بي هيچ تعارفي بايد براي ساختن يك دمكراسي پايدار، به همان اندوخته مشترك بشري مراجعه كنيم. هر كشوري به كشف مجدد و بومي قانون جاذبه نيوتون يا داروي پني سيلين از سوي عالمان بومي دست نزده است يا سيستم پريوديك مئندئليف تنها يكبار و براي كل بشريت كشف شده است.

لذا براي رسيدن به دمكراسي پايدار، بايد نظري به دمكراسيهاي موجود انداخت و فكر اختراع مدل خودي يا شعار سياست مستقل ملي شاهان پهلوي يا نه شرقي و نه غربي رژيم اسلامي را به كناري نهاد. از اين جهت تخم لقي كه زنده ياد آل احمد در دهان چند نسل از همنسلان خود و نسلهاي بعد از خود كاشت، سوءبرداشت بزرگ تاريخي است كه امروز حتي نيازي به اثبات نادرستي آن نيست.

تمامي دموكراسيها از سطح بالايي از درآمد و رفاه عمومي برخوردارند. اروپاي متحد كه در طي تاريخ شناخته شده آن يك ميدان بزرگ جنگهاي كشورگشايان بيشمار و مناقشات اتنيك و ديني بوده است، همچنان در حال عضوگيري است و عليرغم بحرانهاي كوچ و بزرگ عمومي و كشوري، كسي براي خروج از جمع بزرگ اتحاديه اروپا اقدام نميكند و برعكس هنوز صفي از منتظران عضويت در حال كوفتن حلقه بر در اين اتحاديه هستند.

همين امروز در حالي لهستان از بازيگران اصلي اين اتحاديه است كه نسلي از شاهدان و قربانيان جنايات آلمانها در اين كشور زندگي مي¬كنند. امروز براي جلب همدلي لهستان و پرتقال و سوئد و بقيه به اتحاد در اتحاديه اروپا، كسي داستان اميرارسلان نامدارگونه از سالهاي خوش همزيستي ملل اروپا در گذشته¬هاي دور نزديك نمي¬سازد. منافع مادي و دنيوي تك تك شهروندان كشورهاي اروپايي ضامن وحدت اين اتحاديه و توسعه آن است. تاوقتي كه آن منافع هست، نيازي به موعظه وحدت و ذكر فوايد وحدت و ذكر مصائب جدايي نيست و وقتي هم كه منافعي در ميان نباشد، هيچ وعظ و پندي، ملات آجرهاي ديوار اين اتحاديه نخواهد شد. در مورد ايران نيز، وضع موجود ميتواند تا پايان ثروت باده آورده ناشي از فروش نفت دوام يابد. بعداز آن قوت كلام هيچ واعظي و شيريني هيچ افسانه¬اي (خواه به نظم باشد يا به نثر!) ضامن بقاي وضع فعلي نخواهد شد.

زبان انگليسي

با اين مقدمات من به آغازي نو معتقدم . من به فردايي معتقدم كه همه با هر اعتقادي به گذشته خود و همسايگان، خواهان كنار هم ماندن و باهم زيستند. در چنين فردايي نقش زبان انگليسي هم بعنوان زبان علم، تكنولوژي و زبان ارتباط با ملل منطقه و جامعه جهاني و هم بعنوان زبان ارتباطي شهروندان جمهوري فدرال ايران، مورد استفاده است.

از ميان دلايل رد زبان فارسي بعنوان زبان رابط و مزاياي زبان انگليسي من به ذكر دو علت در سخنان اوليه اكتفا كرده و ادامه استدلال خودم را به بحثهاي بعدي و نشر كتبي اين سخنان وا مي¬گذارم.

- عقيم بودن زبان فارسي. اين مسئله از سوي متخصصان طراز اول زبانشناسي در ايران بارها در گذشته مطرح شده است. سرعت فزاينده توليد اطلاعات و افزايش دائمي حجم اطلاعات در گردش دو عاملي جديدي هستند كه به دلايل پيشين براي توصيف ناتواني زبان فارسي اضافه شده¬اند. اين دو عامل، ترجمه بموقع اطلاعات موجود در فضاي مجازي و غير آن را غيرممكن مي¬كنند. لازم است اضافه كنم كه زبانهاي بزرگ دنيا چون آلماني، اسپانيولي و فرانسه نيز شانسي براي عرض اندام در زمين مورد نظر من ندارند. رجوع كنيد به مقاله دكتر محمدرضا باطني: فارسي زباني عقيم)

- سوء استفاده 88 ساله از موقعيت زبان فارسي بعنوان تنها زبان رسمي كشور. طبق گفته¬هاي متوليان زبان فارسي سلسه¬هاي غير فارس، اقدامي براي نابودي اين زبان در 1400 سال گذشته بعمل نياورده¬اند، اما در 88 سال گذشته پروژه نابودي زبانها و فرهنگهاي غير فارسي در دور حاكميت بلامنازع زبان فارسي در حال اجرا بوده است.

به اينصورت اجراي پروژه عدالت زباني و مساوات فرهنگي نه تنها هزينه بر نبوده بلكه از طريق گسترش زبان علم و ارتباطات جهاني به چرخه آزادانه دانش، كالا، نيروي كار و سرمايه كمك كرده و از طريق وارد شدن ما در پروسه بده بستان جهاني در اين عرصه¬ها، حفظ امنيت ملي را از قيد ميليتاريزاسيون فرساينده كنوني در آينده نجات خواهد داد. توجه كنيد كه بسياري از كشورهاي دنيا فاقد ارتش نيرومند بود و امنيت آنها نتيجه داشتن عضله نظامي نيست. بسياري از كشورهاي كوچك و دنيا هستند كه بلحاظ نظامي ميتوانند از سوي پليس كشورها همسايه به اشغال درآيند و آنچه امنيت آنها را تأمين ميكند، رابطه نورمال آنها با همسايگان و تعامل با جامعه جهاني است.

امروز علاوه بر نابرابر بودن صاحبان فرهنگهاي گوناگون، انباشته شدن مشكلات مهمي چون تبعيض جنسي و ناعدالتي شديد اجتماعي به همراه عقب ماندگي¬هاي همه جانبه در ميان نخبگان و مردم، به حدي است كه شانس موفقيت راه حلهاي قطره چكاني را بسيار پايين مي¬آورد. اگر اين انبوهي نارضايتي در جامعه را با پايان ناگزير دوران طلايي ميلياردهاي نفتي در كنار هم مد نظر قرار دهيم، اهميت توسل به راه حلهاي بنيادي و همه جانبه براي ساختن فردايي بهتر را، راحتتر درخواهيم يافت.

P S

(متن فوق، سخنراني علي رضا اردبيلي در سمينار انجمن پژوهشگران ايران در هلسينكي در تاريخ 19 نوامبر است كه بخاطر محدوديت وقت كنفرانس، شرط اختصار رعايت شده است. خلاصه¬اي از بحثهايي كه در اين جلسه و پيش از آن در جلسه¬اي در برلين پيرامون بحثهاي ناظر بر زبان رابط در ايران فدرال آينده، بطور مستقل منتشر خواهد شد)

گزینش وانتشارهر نوشتاری در ایران گلوبال در راستای باور و احترام به آزادی اندیشه و بیان و گردش آزاد آن است و لزوما تائیدی بر محتوا و مضمون آن نیست و همواره نویسنده، مسئول و پاسخگو می باشد

 ایمیل نویسنده: alirza@live.se

برگرفته از : iranglobal

انتشار از: کیانوش توکلی

نظرات :

مصاحبه ایران گلوبال با احمد پناهنده ، در باره مسئله ملی _ قومی

از نظر من ما در کشور ایران چنین مشکلی نداریم زیرا ایران یک کشور و یک ملت است و اگر هم اینجا و آنجا کسانی پیدا می شوند که با ملت سازی به این مهملات دامن می زنند نباید آنها را جدی گرفت. چون این جماعت به دنبال پدران جدایی طلبشان در همان فردای انقلاب بلشویکی روسیه همین موضوع را در شرایط بحرانی هر بار با کمک بیگانگان در ایران یکپارچه آزمودند و سپس سیلی محکمی از ملت ایران خوردند. اینبار هم می توانند با چنین پیش فرض های ضد استقلال، ضد چهار چوب ارضی و یا ضد یکپارچگی کشور ایران بخت خود را بیازمایند تا یکبار دیگر بور شوند. اما اینکه اگر در ایران فردا حکومت دموکراتیک برقرار شود، مشکل تبعیض همانطوری که در پاسخ پرسش اول آمد، از بین می رود یا نه باید بگویم خیر زیرا تا بستر سازی فرهنگی در سراسر ایران ایجاد نشود و مردم به تدریج از تاریخ خود آگاه نشوند، تبعیض وجود خواهد داشت اما به تدریج کمتر می شود.

- 1- بنظر شما ،آیا در ایران مشکل تبعیض ملی _ فرهنگی وجود دارد؟ و یا به عبارتی دیگر، آیا ما مشکلی بنام مسئله ملی _ قومی و اتنیکی _ فرهنگی در ایران داریم؟ اگر آری چگونه و اگر خیر چرا؟

خیر اگر هم تبعیضی باشد تبعیض علیه تمامی ملت ایران است که در جای جای وطن به زننده ترین شکلی اجرا می شود.

چنین پرسشی از نظر فنی و همچنین از نظر یکپارچگی ایران اشکال دارد. اشکالش این است که شما با این نیت و فرض پرسش را آغاز کردید که از قبل پذیرفته اید که در ایران ملیت های مختلفی زندگی می کنند.

و چون از نظر شما ایران چند ملیتی است بنا براین با این قصد می خواهید با چنین پرسشی اذهان مردم را به سمت دلخواهتان بکشانید تا نتیجه ی مطلوب را بگیرید.

حال اینکه ایران یک کشور و یک ملت است. یعنی همین اقوام متشکله ی ملت ایران در تمامیتش در درازنای تاریخ شکل گیری اش کنار هم زندگی کردند و در شادی و اشک ریختن، پیروزی و شکست با هم چون تنی واحد شریک بودند و هستند.

ما نباید از روی جهل و مطالعه نکردن تاریخ و یا به قصد بر هم زدن یکپارچگی ایران دنبال ناکسانی سینه بزنیم که یک ایران یکپارچه را خاری در چشمان می پندارند و یا چون کرکسان خون آشام منتظر لحظاتی هستند که پای بیگانه به کشور ایران باز شود و یا منتظر لحظه ای بنشینند که به هر شکلی حکومت مرکزی تضیف شود، آنوقت به جای حفظ ایران در تمامیتش از تن زخمی ایران تکه ی جدایی، جدا کنند.

وگرنه این ناکسان به ظاهر ایرانی برای کسب حقوق ملت ایران که متشکل از اقوام رنگارنگ است، از برکه ی متعفن تنیده به دور خود در گوشه ها و یا در خاک بیگانه و همکاری با آنها بیرون می آمدند و به جنبش سراسری می پیوستند نه اینکه آنجا برای تضعیف جنبش و با دست گشاده ی همکاری مالی بیگانه قصد آن را داشته باشند که مهمل گویی و ملت سازی را در ذهن و ضمیر خود قرقره کنند و بعد برای مقاصد شوم خود که همانا تکه پاره کردن کشور یکپارچه ایران است، در کمین بنشینند.

پس با این توضیح حالا می توانم بگویم که طرح چنین پرسشی غلط است و به عبارت دیگر باید گفت که صورت مسئله غلط است و چون صورت مسئله غلط است، پس هر پاسخی که از آن بیرون بیاید، غلط است.

به همین دلیل من در آغاز بنای سخنم را گذاشتم روی ملت ایران نه" ملیت های ایران".

زیرا بر این باورم که ایران فقط یک کشور است و یک ملت.

حال اگر بخواهیم با این دیدگاه به پرسش شما پاسخ بگویم، باید گفت آری تبعیض وجود دارد نه آن تبعیضی که شما مایل هستید بشنوید بلکه تبعیض در سراسر ایران و حتا می شود گفت روی تک تک ایرانیان با هر مسلک و مرام این تبعیض اعمال می شود.

و دامنه ی این تبعیض به قدری گسترده است که حتا آتشش دامن خودی های دیروز و یاران صدیق همین " انقلاب شکوهمند اسلامی " را گرفته است.

در زمینه فرهنگ که موسیقی هم شاملش می شود، تبعیض بیداد می کند. یعنی این حکومت حتا جلوی شادی و شادمانی مردم را مسدود کرده است.

کافی است در این باره به جشن های سالار و شادمانی گستری چون نوروز و سوری . سده و مهرگان و شب چله بنگریم تا ابعاد این تبعیض با همه ی بیدادش با پوست و گوشت لمس شود.

حال که از تبعیض سخن به میان آمد دریغم آمد از تبعیض علیه زنان شیردلمان سخنی نگویم.

همین حجاب اجباری و از نظر قانونی زن را نصف مرد ارزیابی کردن و اینکه زن از این حق محروم است که قاضی بشود، تبعیض دردناکی است که نه تنها زنان بلکه مردان هم در جگر خون می گریند.

2- آیا در صورت حاکم شدن یک حکومت دمکراتیک در ایران فردا و برقراری حقوق شهروندی در کشور؛ مشکلات اتنیکی – ملی ما قابل حل هستند؟ اگر پاسختان منفی ، چرا؟

در پاسخ پرسش اول گفته شد که از نظر من ما در کشور ایران چنین مشکلی نداریم زیرا ایران یک کشور و یک ملت است و اگر هم اینجا و آنجا کسانی پیدا می شوند که با ملت سازی به این مهملات دامن می زنند نباید آنها را جدی گرفت. چون این جماعت به دنبال پدران جدایی طلبشان در همان فردای انقلاب بلشویکی روسیه همین موضوع را در شرایط بحرانی هر بار با کمک بیگانگان در ایران یکپارچه آزمودند و سپس سیلی محکمی از ملت ایران خوردند. اینبار هم می توانند با چنین پیش فرض های ضد استقلال، ضد چهار چوب ارضی و یا ضد یکپارچگی کشور ایران بخت خود را بیازمایند تا یکبار دیگر بور شوند.

اما اینکه اگر در ایران فردا حکومت دموکراتیک برقرار شود، مشکل تبعیض همانطوری که در پاسخ پرسش اول آمد، از بین می رود یا نه باید بگویم خیر

زیرا تا بستر سازی فرهنگی در سراسر ایران ایجاد نشود و مردم به تدریج از تاریخ خود آگاه نشوند، تبعیض وجود خواهد داشت اما به تدریج کمتر می شود.

3- - آیا تقسیمات کشوری بر اساس اقوام و مناطق اتنیکی وهمچنین تدریس زبان مادری در مدارس کشور، می تواند قدمی در جهت حل مشکلات ملی – قومی در ایران باشد؟

وقتی من بر این باورم که ایران یک کشور و یک ملت است چنین پرسشی برایم قابل اعتنا نیست.

در مورد زبان باید بگویم که زبان رسمی و یا زبان مشترک ملت ایران پارسی است و باید هم باشد و هیچ چون و چرایی و یا اینکه رفراندم برگزار کنیم که این زبان را با زبان دیگر عوض کنیم، بر نمی دارد.

اما زبانهای اقوام ایران را می شود در کلاس های خصوصی و در کانون خانواده آموخت و تکلم کرد.

اما نه اینکه در مدرسه همین زبانها تدریس شود اگر چنین شود ممکن است در یک مدرسه چند زبان تدریس شود که اقوام گوناگون با زبانهای مختلف در آن مدرسه درس می خوانند و این از محالات است.

و این در حالی است که در مدرسه باید زبان خارجی را هم یاد بگیرند. بنابراین تدریس زبان مادری در مدرسه، هیچ کمکی به حل مشکلات نمی کند بلکه بر مشکلات می افزاید.

4- نظرتان در باره جریانات هویت طلبی آذربایجان و جنبش کردان ، بلوچها ، عرب ها ، ترکمن ها چیست؟

من اساسن در سراسر ایران برای چنین جریاناتی هیچ اهمیت قائل نیستم تا بخواهم قلمم را با نام آنها آلوده کنم.

این جریانات زوزهایی هستند درشب که با صدایی فرار می کنند.

یعنی هیچ ریشه ای بین ملت ایران ندارند و همگی در دامان بیگانه ارتزاق می کنند و بارکش بی مقدار بیگانگان هستند. در حالی که آذریها، کردها، بلوچها، عرب ها و ترکمن ها چون سایر اقوام دیگر ایرانی چون تنی واحد همواره کنارهم زندگی کردند و با این جریانات بیگانه هستند.

- 5- به نظر شما چه رابطه‌ای می تواند میان جنبش سبز و جنبش های اتنیکی در سراسر ایران به وجود آید؟

این جریانات اگر خودشان را ایرانی می دانند باید بدون هیچ پیش شرطی سلاح های خودشان را زمین بگذراند، از ترور و آدمکشی دست بکشند، فکر تجزیه ایران را از سرشان بدر کنند و برای زمین زدن حکومت اسلامی از برکه ی متعفن بیرون بیایند و به دریای جنبش سبز ملت ایران نه جنبش راه سبز امید بپوندند. آنوقت است که می توانند اعتماد ملت ایران را به خودشان جلب کنند و برای آینده ایران و برای ملت ایران کوشا باشند وگرنه در برکه ماندن هیچ کمکی به آنها نمی کند بلکه فضای زلال آسمان ایرانزمین را از بوی خودشان می آلایند.

-- 6- نظر شما در باره سیستم فدرال چیست؟ آیا سیستم فدرال تضمینی برای تمامیت ارضی ایران فرد است و یا منجر به تجزیه کشور خواهد شد؟

سیستم فدرال سیستمی است که با وصل کردن تکه پارهای متفرق در یک کشور، یک سیستم حکومتی واحد تشکیل می دهند.

البته به سیتمی هم گفته می شود که با جمع شدن چند کشور یا چند ملت یک حکومت واحد تشکیل می دهند که به شکل فدراتیو اجرا می شود. مثل کشور آلمان که با جمع شدن تکه پاره های خان نشین متفرق، یک کشور واحد با سیستم فدرال تشکیل داداند.

آمریکا هم نمونه ای از این اتحاد تکه پاره ها است و . . . کشورهایی از این دست.

اما ما در ایران با این مشکل مواجه نیستیم که بخواهیم سیستم فدرال تشکیل دهیم. زیرا ایران کشوری است واحد و یکپارچه. بنابراین برای تشکیل چنین سیستمی اول باید ایران را تکه پاره کنیم و سپس تحت عنوان سیستم فدرال این تکه پاره ها را به هم وصل کنیم.

پس با این توضیح نتیجه می گیریم که اگر بخواهد سیستم فدرال در ایران شکل بگیرد،ابتدا باید کشور ایران را تجزیه کرد و سپس آنها را تحت نام سیستم فدرال به هم نزدیک کرد.

پر واضح است کسانی که امروز سیستم فدرال را برای ایران پیشنهاد می کنند، بی گفتگو برای تجزیه ی ایران دندان طمع تیز کردند. یعنی فردا همین فدرال با چرخش قلمی به تجزیه رنگ می بازد.

نمونه اش در همین عراق، حکومت اقلیم کردستان است که پرچم خود را بر بام مقر فرماندهی شان به اهتزاز در آوردند و یک حکومت در حکومت عراق تشکیل دادند و می روند به مرور ازعراق جدا شوند.

پس به نظر من سیستم فدرال برای کشور ایران محلی از اعراب ندارد و این هویت طلبان و یا تجزیه طلبان بی خود آب در هاون می کوبند..

با سپاس

- تنطیم پرسش ها توسط کیانوش توکلی

برگرفته از : ایران گلو.بال

انتشار از: کیانوش توکلی

نظرات :

پاسخ صدای آمریکا به واشنگتن تایمز کجاست؟!

رادیو کوچه این نوشته را به نقل از _فرهنگ ایران _ در سایت خود درج کرده است و عنوانش را _«دوگانگی در بخش فارسی صدای آمریکا» عنوان کرده است و پاسخ صدای آمریکا به واشنگتن تایمز هم زیر همان مطلب آمده است و جا داشت که اقای موحدی اشاره ای هم به پاسخ صدای امریکا می کرد.بنظر می رسد که جنگ و درگیری دو جناح یعنی نئوکانهای جنگ طلب با جناح اوباما باشد که انعکاسش در صدای امریکا خودش را نشان می دهدو بیچاره سنگ این در گیری بر سر علی سجادی سردبیر بخش فارسی صدای آمریکا می خورد ....اخه یکی نیست بگه مگر این همه سازمانهای اطلاعاتی امریکا در خوابند که عامل جمهوری اسلامی را سر پرست صدای امریکا کنند...این دید یک جنگ طلب بیچاره است که بدون مدرک چنین تهمت می زند.

امین موحدی

کنت تیمرمن:بخش فارسی صدای آمریکا از منافع آخوند ها دفاع می کند

دوستان عزيز من فقط يک خبر را عينا بدون کم وکاست درج کرده ام .در زمان برداشت خبر پاسخ صداي آمريکا نبود ظاهرا دوستان مخالف شنيده شدن هر صدايي هستند حتي تيمرمن !لطفا بفرماييد من کجا ز خودم سطري اضافه کردهام که اغراق آميز باشد?کمي منصف باشيداينها نوشته من نيست گفته هاي يک آمريکايي است چرا نعل وارونه ميزنيد وآن گفته ها را بمن نسبت ميدهيد?!

آقاي دهقاني گويا دنبال بهانه براي کوبيدن من بوده وبدون مطالعه متن نوشته شده را بمن نسبت ميدهند!در حاليکه از سايت فرهنگ ايران برداشت شده ومن يک کلمه هم به آن نيافزوده ام.آقاي دهقاني اين عجله براي چيست?کمي به مطلب ومنبع آن توجه کن بعد شمشير بکش دوست من!لطفا عمدا اشتباه نفرموده وديگران را به اشتباه نياندازيد

مازیار دهقانی

جناب اقای موحدی من بدنبال دشمن و بهانه گیری نیستم بلکه می خواهم در باره تنظیم یک خبر دروغ به خوانندگان ایران گلوبال اشاره کنم . شما یک روزنامه نگار هستید و بخوبی می دانید که در ژورنالیسم دمکراتیک ، خبرنگار اجازه ندارد خطی عمل کند بلکه ادعای دوطرف را منعکس می کند شما یکطرفه عمل کردید و به انسان شریفی بنام علی سجادی سر دبیر صدای امریکا اتهام سنگین و نا عادلانه ای زده اید و اور ا عامل جمهوری اسلامی دانستید .. شما ادعا می کنید که من یک نوشته از جایی برداشتم و یک کلمه اضافه نکردم در حالی می بایستی چند کلمه اضافه می کردید که معلوم شود این خبر مواضع شما نیست . حالا اگر یک سایتی علیه شما چنین بنویسد و شما را عامل جمهوری اسلامی بنامد _و کسی دیگری ااین مطلب را در ایران گلوبال درج نماید ....ایا شما ناراحت نمی شوید و علیه مسئول سایت به مراجع قانونی شکایت نمی بردید وآیا به اقای سجادی ایم حق را می دهید علیه ایران گلوبال و شخص شما اعلام جرم نماید....ایا آزادی بیان معنی اش ،لطمعه زدن به حیسیت دیگران است ؟

کریم

رادیو کوچه این نوشته را به نقل از _فرهنگ ایران _ در سایت خود درج کرده است و عنوانش را _«دوگانگی در بخش فارسی صدای آمریکا» عنوان کرده است و پاسخ صدای آمریکا به واشنگتن تایمز هم زیر همان مطلب آمده است و جا داشت که اقای موحدی اشاره ای هم به پاسخ صدای امریکا می کرد.بنظر می رسد که جنگ و درگیری دو جناح یعنی نئوکانهای جنگ طلب با جناح اوباما باشد که انعکاسش در صدای امریکا خودش را نشان می دهدو بیچاره مازیار دهقانی

سنگ این در گیری بر سر علی سجادی سردبیر بخش فارسی صدای آمریکا می خورد ....اخه یکی نیست بگه مگر این همه سازمانهای اطلاعاتی امریکا در خوابند که عامل جمهوری اسلامی را سر پرست صدای امریکا کنند...این دید یک جنگ طلب بیچاره است که بدون مدرک چنین تهمت می زند.

جناب آقای موحدی باز هم خبری غلو انگیز درج کرده اید.. .آری انتقاد به همراه خوب است ولی _دید شما_ کاملا خرده گیر و منفی نسبت به هر آنچه به اپوزیسیون مربوط می شود؛ است .شما با رهبران جنبش سبز مخالفید و دیروز موسوی را نوچه پیشوا نامید ، شما با کسانی که صحبت از حق و حقوق اقلیت های ملی در ایران می کنند ؛ مخالفید و سرانجام اینکه شما صدای امریکا و هر صدایی که مخالف جمهوری اسلامی باشد ؛ مخالفید... راستی شما چه هستید....اپوزیسیون و یا ....؟ صدای امریکا ، صدای دولت امریکاست و مجریان نمی توانند سیاست تعیین کنند و هر انچه از بالا می اید بایستی اجرا کنند ما به همین اندازه که انان صدای مردم ایران هستند ؛ خوشحالیم...نقد می کنیم ولی مثل شما افشاگری نمی کنیم...این رژیم است که علیه صدای های مخالف افشاگری می کند

شایان جهاندوست

آقای امین موحدی محترم ظاهراً مخالف رژیم! صدای آمریکا در ایران بیشترین طرفدار را دارد چه شما بپذیرید چه نپذیرید اینرا همه میداند. یک مدیر بد در همه جا میتواند پیدا باشد و آن دلیل بر باطل شدن آن سازمان یا ارگان نمی‌شود بلکه آن مدیر از کارش بر کنار میشود و مدیر خوب میاید. ادبیات شما بر ضد صدای آمریکا از جنس نفی کل این نهاد ضد رژیم است و این جای سوال بسیار دارد چون شما ظاهراً به جای

اصلاح یا انتقاد از ریشه میزنید و این کارتان می‌تونه مساوی با آنسوی قاضی‌ قرار بگیرد یعنی‌ مورد سؤ استفاده رژیم باشد منجمله انتقاد شما از مساوی مثال دیگریست. صدای آمریکا هر هفته شاهد حضور اندیشمندان در تفسیر خبر است که مسائل ایران را تحلیل میکنند و کلا پوشش خبری و اطلاع رسانی صدای آمریکا جای سوال ندارد ولی‌ انتقاد به آن زیاد است. شایان جهاندوست

جاوید

از همه جا صدای آخوند ها شنیده می شود و صدای مردم خفه می شود

 سایت نویسنده: http://www.iranglobal.info/I-G.php?mid=3&autorid=421

برگرفته از : ایران گلو.بال

انتشار از: کیانوش توکلی

نظرات :

دارايي مسدود شده ايرانيان را به حكومت خامنه اي پس ندهيد!

جناب آقاي اوباما! رئيس جمهوري محترم ايالات متحده آمريكا ,ظاهرا شما در مقابل شعار ميليونها شهروند ايراني كه مي گويند اوباما! يا با اونا يا با ما! هنوز تصميم قاطعي نگرفته ايد! اگرچه پيام شادباش نوروزي خطاب به «ما» ايرانيان ارسالي مي نماييد، ليكن همزمان از برخي تلاشهاي پنهان براي رايزني با حكومت غيرمشروع جمهوري اسلامي غافل نيستيد. متأسفانه گاهي خبرهايي مي رسد كه گويا تصميم داريد با «آنها» معامله كنيد و بيش از 12 ميليارد دلار اموال ايرانيان را كه سالهاست مسدود كرده ايد، به جيب حكومت كودتايي ايران واريز نماييد. اين خبرها، حتي در حد شايعه هم باعث تأسف فراوانند.

مدتي قبل در اخبار آمده بود كه جنابعالي به عنوان رئیس جمهور آمریکا قصد داريد برای "تعامل با حكومت ایران"، شانزده فروند هواپیمای مسافربری پيشرفته ایرباس را در قبال دارایی های بلوکه شده ایران در آمریکا به دولت غيرمردمي ايران بدهيد. ظاهرا" مي خواستيد با این اقدام هم پرونده دارایی های مسدود شده ایران در آمریکا را که یکی از محورهای اصلی اختلاف دو کشور است، مختومه کنيد و با ارائه این 16 بوئينگ پیشرفته، به زعم خودتان مشکلات روزافزون ناوگان هوایی ایران را از بحران خارج کنيد و به اصطلاح "حسن نیت" خود را به حكومت ایران ابراز نماييد تا باب مذاکره مستقیم را با رهبران ایران باز كنيد! آيا براستي گمان مي كنيد با اين قبيل انتخابهاي اشتباه و خام، مي توانيد حكومت ماجراجوي اسلامي را به قواعد مذاكره پايبند كنيد و جهانيان را از بحران اتمي حكومت ايران آسوده خاطر سازيد؟ آيا گمان مي كنيد با اين قبيل معامله ها، كمكي به ترابري و حمل و نقل ايمن ميليونها شهروند ايراني خواهيد كرد و ايرانيان را بدين وسيله از خود خشنود مي سازيد؟ آيا احتمال نمي دهيد آن هواپيماهاي پيشرفته، در خدمت رفت و آمدهاي تشريفاتي حاكمان و يا قاچاق تسليحات به كشورهاي جهان مورد سوء استفاده قرار خواهد گرفت؟

دارایی های بلوکه شده ایران در آمریکا بالغ بر 12 میلیارد دلار است که شامل اموال دیپلماتیک، وجوه نقدی، اموال نظامی و غیر نظامی می شود كه در پی حادثه 13 آبان 1358 از سوی ایالات متحده مسدود و توقیف شده اند. اگر جنابعالي و دولت آمريكا واقعا" نسبت به شعار "تغيير" خود پايبند باشيد، اموال ايرانيان را نه به حكومت غيرمشروع ايران، بلكه به شهروندان ايراني مسترد كنيد. شهرونداني كه مسئولانه بناي تغيير و تحول در كشور استبداد زده خويش را دارند و در اين مسير به بنيه و توان مالي و اقتصادي نياز دارند و بخشي از حقوق حقه آنها، سالهاست نزد دولت آمريكاست.

جناب رئيس جمهوري آمريكا!

با كمال احترام، جنابعالي حق نداريد اموال شهروندان ايراني را تبديل به ناوگان پيشرفته هوايي كنيد كه احمدي نژاد و خامنه اي را به سفرهاي تشريفاتي و تبليغاتي ببرند. همانگونه كه تبديل اين دارايي ايرانيان، به هر كالاي ديگري و تحويل آن به اين حكومت نامشروع، به نوعي خيانت در اموال شهروندان ايراني محسوب خواهد شد.

اموال ايرانيان بايد در راستاي نيازهاي ضروري مردم ايران صرف شوند. مردم ما براي تأسيس رسانه هاي آزاد و ملي، براي شكستن سد فيلترينگ و مقابله با سانسور دولتي، براي كمك به تأسيس نهادهاي حقوق بشري و براي اطلاع رساني از آنچه درون ايران مي گذرد و براي گشايش هاي مؤثر ديگر در كشورمان، به اموال مسدود شده ايرانيان در آمريكا نياز دارند و فكر مي كنيم دولت آمريكا براي ابراز حسن نيت خود به مردم ايران، لازم است گامي مهم در اين زمينه بردارد. وگرنه هرنوع بازپرداخت دارائي هاي ايرانيان به حاكمان غيرمردمي و مستبد جمهوري اسلامي، آمريكا و جنابعالي را در مظان اين اتهام بزرگ قرار خواهد داد كه با اموال شهروندان ايراني، در تحكيم پايه هاي حكومت نامشروع جمهوري اسلامي مشاركت مستقيم داشته ايد. آن هم به بها و به بهانه "گشودن باب مذاكرات اتمي" كه هرگز ختم به خير نخواهد شد. نافرجامي اين مذاكرات را بر اساس پيشينه رفتار غيرديپلماتيك حكومت ايران مي توان به سهولت پيش بيني نمود زيرا حاكمان ايران، براي بقاي نامشروع خويش چاره اي جز دستيابي به تسليحات اتمي نمي شناسند و در اين عرصه حاضر به هيچ مصالحه اي نيستند.

جناب آقاي اوباما!

ملت ايران جنابعالي را به عنوان شخصيتي اصيل و متكي به اخلاق مي شناسد و به شعارها و روشهاي سياسي تان خوش بين است. با اين حال، شما را به مرور تاريخ دخالتهاي نارواي دولتهاي پيشين آمريكا در امور داخلي ايران فرامي خوانيم و اميدواريم در اين برهه حساس، خط پاياني بر آن روابط تيره بكشيد و ملت باتمدن و ديرين ايران را از خود و دولت ايالات متحده آمريكا ناخشنود نكنيد. اگر براستي قصد داريد در راستاي شعار "تغيير" خود قدم مثبتي براي ايرانيان برداريد، حقوق مسدود شده ايرانيان را براي صرف در مبارزات مدني و آزاديخواهانه به شهروندان ايراني تحويل بدهيد و اجازه بدهيد خود ايرانيان اين حكومت جهانسوز و نظام ضدبشري را با روشهاي مدني و شيوه هاي كارآمدي كه به خوبي مي شناسند، وادار به تمكين از اعلاميه جهاني حقوق بشر و پيروي از منشور حقوق بين الملل نمايند. اما اگر جنابعالي به هر دليلي، قدرت "انتخاب بهتر" براي رهاسازي اموال مسدود شده ايرانيان و در اختيار گذاردن آن اموال به شهروندان آزاديخواه و گروههاي باصلاحيت ايراني را نداريد، لااقل بگذاريد آن اموال همچنان در بلوكه دولت آمريكا باقي بمانند تا در آينده اي نه چندان دور، دولتي ملي و برآمده از سوي شهروندان ايراني آن اموال را در اختيار بگيرند و آن را براي بازسازي ويرانه هاي سرزمين ايران به كار ببندند. نگذاريد ننگ اين بي عدالتي و خيانت آشكار در حقوق ملي ايرانيان، به نام دولت آمريكا در حافظه تاريخ ثبت شود.

_______

درخواست از ايرانيان: از دوستاني كه توان ترجمه دقيق اين متن را دارند، و براي انتشارش در فضاي رسانه اي برنامه اي دارند، دعوت مي شود به آن به عنوان يك حركت ملي بنگرند و لطفا" دست به كار شوند. همچنين اين درخواست مي تواند با همت همه ايرانيان، به حركتي عمومي و يك كمپين ملي تبديل شود.

برگرفته از : بابك داد

انتشار از: Shayan

نظرات :

روزنامه نگار اینترنتی

نشست لیسبون ، مواضع مستقل ترکیه و اپوزیسیون «حقوق بشری»

براستی نشست لیسبون و مواضع ترکیه را چگونه می بینیم؟ ایا خطر موشکی ایران چنان است که یکی از مهمترین اجلاس نا تو بدان پرداخت و یا داستان چیز دیگری است و ایران بهانه ای برای قدرت های بزرگ جهانی برای جنگ های پنهانی ما بین خود و بده و بستانهای پشت پرده و فریب افکار عمومی جهان و سرانجام اینکه ناتو در خاک ترکیه سپر دفاعی برای اسرائیل ایجاد نمایند . در این میان دولت احمدی نژاد آب به اسیاب «دشمن » می ریزد و اپوزیسیون خشمگین ایران ، تنها بدنبال نقص حقوق بشر در ایران فاقد یک استراتژی بلند مدت منطقه ای می باشد.. در این میان مواضع مستقل ترکیه در نشست لیسبون قابل تعمق می باشد.از سوی دیگر اپوزیسیون سکولار ایران همراه با کشورهای غربی در مقابل نقص حقوق بشر ایستاده است ؛نمی تواند به تصمیمات نا تو بی تفاوت باشند.

براستی نشست لیسبون و مواضع ترکیه را چگونه می بینیم؟ ایا خطر موشکی ایران چنان است که یکی از مهمترین اجلاس نا تو بدان پرداخت و یا داستان چیز دیگری است و ایران بهانه ای برای قدرت های بزرگ جهانی برای جنگ های پنهانی ما بین خود و بده و بستانهای پشت پرده و فریب افکار عمومی جهان و سرانجام اینکه ناتو در خاک ترکیه سپر دفاعی برای اسرائیل ایجاد نمایند . در این میان دولت احمدی نژاد آب به اسیاب «دشمن » می ریزد و اپوزیسیون خشمگین ایران ، تنها بدنبال نقص حقوق بشر در ایران فاقد یک استراتژی بلند مدت منطقه ای می باشد.. در این میان مواضع مستقل ترکیه در نشست لیسبون قابل تعمق می باشد در حالی که اپوزیسیون سکولار ایران همراه با کشورهای غربی در مقابل نقص حقوق بشر ایستاده است ؛نمی تواند به تصمیمات نا تو بی تفاوت باشند.

بنابر گزار ش دویچه وله در جریان نشست دو روزه‌ سران کشورهای عضو ناتو در لیسبون، ترکیه مانع از آن شد که در سند مربوط به سامانه‌ی دفاع موشکی ناتو، از ایران به عنوان دشمنی یاد شود که قرار است این سامانه عمدتا در مقابله با حملات موشکی آن ایجاد شود.

به گزارش خبرگزاری آلمان، آنکارا این مساله را برای خود موفقیت بزرگی ارزیابی می‌کند. عبدالله گل، رئیس‌جمهوری ترکیه اعلام کرده که وزن ترکیه در ناتو افزایش یافته است. به گفته‌ی وی، ترکیه نمی‌خواهد در این منطقه مورد دومی از آنچه در عراق روی داد پیش بیاید. عبدالله گل گفته است: «ما تاحدودی نگران بودیم، ولی اکنون از نتایج حاصله از نشست لیسبون تا اندازه‌ای راضی هستیم».

شایان ذکر است که ترکیه در سیاست خارجی خود خواهان طرحی امنیتی برای کل منطقه‌ی خاورمیانه است. در این طرح باید مرز میان فلسطینیان و اسرائيلیان به رسمیت شناخته شود. افزون بر آن ترکیه معتقد است که برای معماری یک سیاست امنیتی برای کل منطقه، باید روشن شود که آیا اسرائیل نیز بمب اتمی دارد یا نه.

کاملا روشن است در حالی که سازمان های اطلاعاتی غرب , اطلاعاتی مبنی بر ساخت بمب اتمی ایران ندارند در حالی که گفته می شود اسرائیل دارای 200 کلاهک اتمی می باشد .کاملا روشن است که تناسب قوا در خاورمیانه به زیان اسرائیل بهم خورده است و نشست لیسبون در جهت دفاع از اسرائیل ، تصمیم به ایجاد سپر دفاعی در خاک ترکیه نموده است و امریکا قطعا اطلاعات خود را از کانالهای غیر رسمی در اختیار دولت اسرائیل خواهد گذاشت.

بنظر من اپوزیسیون ایران ،ضمن مخالفت با دولت احمدی نژاد ، می بایست در ارتباط با اهداف پشت پرده غرب مواضع مستقل خود را اعلام نماید.

 سایت نویسنده: http://www.iranglobal.info/I-G.php?mid=3&autorid=13

 ایمیل نویسنده: keianoshtavakkoly@hotmail.com

برگرفته از : iranglobal

انتشار از: کیانوش توکلی

مصاحبه ایران گلوبال با ناصر ايرانپور ، در باره مسئله ملی _ قومی

خواستهای جنبشهای حق‌طلبانه‌ی ملی در ايران مدون و مشخصند. تقريبا همه‌ی خواسته‌های جنبش سبز از ديرباز خواسته‌های جنبشهای ملی ـ مثلا در کردستان ايران ـ نيز بوده‌اند. لذا توپ اکنون زمين جنبش سبز است. اين جنبش سبز است که‌ بايد گامهای جدی در نزديکی به‌ اين جنبشها بردارد. بيانيه‌ی آقای مهدی کروبی گامی بسيار بزرگ بود. اما در اين مرحله‌ نبايد ايستا بماند.

دمکراسی آری، اما کدام دمکراسی؟

- 1- بنظر شما ،آیا در ایران مشکل تبعیض ملی _ فرهنگی وجود دارد؟ و یا به عبارتی دیگر، آیا ما مشکلی بنام مسئله ملی _ قومی و اتنیکی _ فرهنگی در ایران داریم؟ اگر آری چگونه و اگر خیر چرا؟

• البته‌ که‌ داريم. اين معضل‌ در ادبيات سياسي چپ جهانی عنوان "مسأله‌ي ملي‌" و "شووينيسم ملي" برخود داشته‌ است. "شووينيسم" اصطلاحي است که‌ در واقع به‌ تنهايي براي تبعيض جنسي بکار مي‌رود که‌ چپ آن را براي ستم در شکل ملي ـ قومي آن نيز بکار برده‌ است.

• شووينيسم يا ستم ملي "ستم ملتي بر ملتي ديگر" نيز خوانده‌ شده‌ است. اين تبيين‌ انتزاعی به‌ اعتقاد من در ايران نارساست و سوءتفاهم‌آور. آری، درست است، در ايران يک گروه‌ ملي يا قومي (به‌ انضمام مذهب و ديگر مؤلفه‌هاي فرهنگي چون زبان آن) محور و اصل حاکميت سياسي بوده‌ است و ديگر گروههای ملی (به‌ انضمام اديان، مذاهب و ديگر حاملهاي فرهنگي آنها چون زبان) به‌ حاشيه‌ رانده‌ شده‌اند. و باز آري؛ تبعيض ملي‌ای که‌ به‌ لحاظ سياسي، اقتصادي، فرهنگي، ... بر مردم غيرفارس ايران رفته‌ است، به‌ نوعی تاکنون به‌ سود مردم فارس‌زبان ايران تمام شده‌ است. اما اين امر مطلقا بدان معنا نيست که‌ ستم‌ از سوي مردم پارس‌زبان ايران بر اين خلقها رفته‌ است، بلکه‌ از سوي حاکميتها و ايدئولوژيهايی بوده‌ است که‌ متوليان و حاملان و مدافعان آنها الزاما و در هر شرايطي حتي فارس هم نبوده‌اند. لذا ستم ملی در ايران خصلتی ميان‌قومی به‌ مفهوم تنش بين اقوام ندارد، بلکه‌ يک سوی آن مليتهای غيرفارس ايران قرار داشته‌اند و سوی ديگر آن حاکميتهای صد سال اخير ايران بر بستر شووينيسم آنها. هدف اصلی شووينيسم ساخت و پرداخت يک واحد سياسی به‌ نام "ملت ايران" بر بستر زدودن تنوع ملی، دينی و مذهبی مردم ايران و يک‌کاسه‌‌کردن آن از راه‌ مايه‌گذاشتن از حقوق سياسی و اقتصادی و فرهنگی مردمان غيرفارس و غيرشيعی ايران. اين ايدئولوژی که‌ شکل قدری غليظ‌تر آن فاشيسم نام دارد، البته‌ خاص ايران نبوده‌ و در کشورهايی چون آلمان، ايتاليا و ترکيه‌ نيز به‌ اجرا درآمد که‌ در همه‌ی آنها با شکست سختی روبرو شد و نه‌ تنها استحکام اين کشورها را تقويت نبخشيد، بلکه‌ انشقاقی نيز بين بخشهای اتنيکی و دينی اين جوامع بوجود آورد، منشاء جنايات بزرگی در آنها بر عليه‌ "اقليتهای" ملی شد و در انتها تجزيه‌ی بخشی از کشورها را بدنبال داشت. به‌ هر حال تأکيد من بر اين نکته‌ بدين لحاظ است که‌ نشان دهم مردم و نخبه‌ی پارس‌زبان ايران را مخاطب و طرف مقابل خود معرفی نکرده‌ام و نمی‌کنم، همانطور که‌ تأکيد بر رفع ستم و شووينيسم جنسی و مبارزه‌ با مردسالاری به‌ مثابه‌ی مبارزه‌ بر عليه‌ مردان نيست، بلکه‌ بر عليه‌ يک بينش و مکانيسم و فرهنگ معين می‌باشد. اکثريت نخبگان سياسی پارس‌زبان ايران در مبارزه‌ بر عليه‌ نابرابريها و سرکوب ملی نه در‌ صف حاکمان، بلکه‌ از همرزمان و دست کم پشتيبانان معنوی خلقهای ايران بوده‌اند. مشارکت مبارزان چپ در جنبشهای کردستان و ترکمن‌صحرا از نمودهای آن بوده‌ است.

• شووينسم ملی در ايران خود را در موارد ذيل می‌نماياند. 1. سلب حق تعيين سرنوشت برونی از مليتهای غيرفارسی ايران، 2. سلب حق تعيين سرنوشت داخلی آنها به‌ مفهوم مخالفت با خودمديری آنها، 3. تقسيمات کشوری تبعيض‌آميز، 4. سلب حقوق شهروندی از بخشی از آنها به‌ دلايل زبانی، دينی و مذهبی، 5. سلب حق از بخشی از آنها برای مشارکت در مديريت کلان کشور، 6. اعمال استعمار داخلی بر آنها به‌ مفهوم اقتصادی آن، 7. اعمال سياست آسيميلاسيون بر آنها، 8. ترک‌ستيزی و عرب‌ستيزی و بيگانه‌‌ستيزی، 9. مخالفت با هرگونه‌ حق‌طلبی آنها و انتساب آنها به‌ بيگانه‌ و 10. اعمال نوعی اقتدار حتی در ادبيات سياسی که‌ بر محور اصالت‌پنداری فارس و تشيع و فرع و حاشيه‌‌انگاری غيرفارس و غيرشيعه‌ بوده‌ است. شووينيسم البته‌ صرفا يک سياست، حتی يک مکتب صرف هم نيست، بلکه‌ در طول دوره‌ی طولانی سلطه‌اش به‌ يک فرهنگ تبديل شده‌ است، همانطور که‌ اين امر در مواردی برای فاشيسم نيز صادق بوده‌ است. اين فرهنگ همچنين فرهنگ آنانی است که‌ به‌ اصطلاح در "اپوزيسيون" حکومت اسلامی قرار دارند، اما صرفا در اين حوزه‌ پوزيسيون و هم‌زبان و هم‌آوا با حاکمان هستند. زبان آنها در برخورد با فعالان به‌ قول خودشان "قومی" زبان قدرت است، زبانی است برای حفظ و تثبيت اقتدار و برتری خود در نظام آينده‌. اينان خود را وارثان و مالکان "ملک مشاع" ايران می‌دانند و ديگران را نهان و آشکار مزاحم، متجاوز، مهاجم و غيره‌ معرفی می‌کنند.

2- آیا در صورت حاکم شدن یک حکومت دمکراتیک در ایران فردا و برقراری حقوق شهروندی در کشور؛ مشکلات اتنیکی – ملی ما قابل حل هستند؟ اگر پاسختان منفی ، چرا؟

پرسش شما دو بخش دارد. پاسخ بخش نخست "مشروط آری" است و پاسخ بخش دوم "بخشا" می‌باشد. درست‌تر آن است که‌ اين دو از هم تفکيک شوند.

می‌دانيم که‌ مدلهای متفاوت دمکراسی وجود دارند. دمکراسی‌ای داريم که‌ بر اساس تفکيک افقی قوا (مجريه‌، مقننه‌ و قضايی) و تمرکز جغرافيايی قدرت استوار است و دمکراسی‌ای نيز داريم که‌ علاوه‌ بر تفکيک افقی قوای نامبرده‌ تقسيم و توزيع عمودی قوای سه‌گانه‌ و تمرکززدايی بنا شده‌ است. هر دو نمونه‌ را در کشورهای تک‌بافتی داريم، اما تنها نوع دوم را در کشورهای با بافت متنوع چون ايران داريم. اين ساختار دمکراسی تسهيمی، مشارکتی، مذاکره‌ای يا تفاهمی نيز نام گرفته‌ است. اگر چنين درکی از دمکراسی داريم، آری، معضلات اتنيکی جامعه‌ی ايران قابل حل است. اما اگر مقصود از "دمکراسی" صرفا انتخابات آزاد و مطبوعات آزاد است و تراکم و تمرکز قدرت چون سابق باقی می‌ماند، طبيعتا نابرابريها تعديل خواهند يافت، اما از ميان نخواهند رفت. لذا قبل از اينکه‌ به اين‌ پرسش پاسخ داده‌ شود، بايد گفته‌ شود، مقصود کدام گونه‌ از دمکراسی است. ‌به‌ هر حال دمکراسی به‌ مثابه‌ی "حاکميت اکثريت" در کشوری چون ايران بسيار مشکل‌ساز خواهد بود.

در همين ارتباط بايد به‌ نظام انتخاباتی نيز پرداخت و همچنين به‌ اين پرسش پاسخ داده‌ شود که‌ آيا نظام دمکراتيک آينده‌ پارلمانی يا رياست‌جمهوری خواهد بود. بدين معنی که‌ آيا رئيس دولت از سوی نمايندگان پارلمان انتخاب می‌شوند يا از سوی مردم. انتخات رئيس دولت (رئيس جمهور، نخست‌وزير، صدراعظم) از سوی مردم مستلزم اين است که‌ اختيارات زيادی نيز به‌ وی اعطا شود و نقش پارلمان ضعيف باشد. برعکس آن هم صادق است، يعنی انتخاب رئيس دولت از سوی پارلمان مستلزم اين است که‌ پارلمان نقش نيرومندی داشته‌ باشد و ائتلافی از سوی احزاب آن بوجود بيايد. اولی در نظامهای متمرکز رايج است و دومی در نظامهای غيرمتمرکز.

از آنجايی که‌ يکی از منشاءهای مشکلات ساختاری ايران در تمرکز و تراکم قدرت سياسی ديده‌ می‌شود، از آنجايی که‌ بافت اتنيکی ايران بسيار منتوع است و هيچ رئيس دولتی که‌ از سوی اکثريت مردم انتخاب شود، نمی‌تواند نمايندگی همه‌ی اين بخشها را برعهده‌ داشته‌ باشد، از آنجايی که‌ جنبشهای نيرومند ملی در ايران خواهان کسب خودمختاری منطقه‌ای و مشارکت در سياسگزاری کلان کشور هستند، استقرار دمکراسی تنها در از شاهراه‌ يک تمرکززدايی وسيع سياسی، اقتصادی، فرهنگی و امنيتی ميسر خواهد بود.

اما در مورد بخش دوم پرسش شما: طبيعتا تأمين و تضمين حقوق شهروندی برابر بخش بزرگی از مشکلات ما را حل خواهد کرد، اما بخش مهمی هم از آن همچنان باقی خواهد ماند. حقوق شهروندی حقوق فردی است. آنچه‌ که‌ ما در ايران شاهد آن هستيم مطالبات کلکتيو نيز می‌باشند. اين امر به‌ ويژه‌ در کردستان که‌ خواهان تشکيل يک واحد سياسی ـ ملی در چهارچوب ايران جهت تأمين خودمديری و حاکم شدن بر سرنوشت خود می‌باشد، صدق می‌کند. اينجا پرسشی که‌ خود را می‌نماياند اين است که‌ اين حقوق شهروندی چه‌ حوزه‌هايی را در برمی‌گيرد. آيا اگر مثلا مردم يک منطقه‌ی معين از ايران تصميم گرفتند، ساختاری متفاوت از ساختار مابقی ايران داشته‌ باشند، اين حق را خواهند داشت يا گفته‌ خواهد شد، بايد در "کل ايران" برای تصميم‌گيری در مورد آن رفراندوم شود؟ اينجاست که‌ محدوديتهای حقوق و آزاديهای شهروندی مهيا می‌شوند. آيا خودمختاری شخصی و ملی نيز جزو اين حقوق خواهند بود؟ لذا مفهوم "حقوق شهروندی" نيز چون تمامی مفاهيم جامعه‌شناختی و سياسی تعريف يک‌دست و فراگير ندارد، از کشوری به‌ کشوری ديگر، از جامعه‌ای به‌ جامعه‌ی ديگر می‌تواند متفاوت باشد و نياز به‌ روشنگری دارد.

دمکراسی بر اساس حقوق فردی و شهروندی را نمی‌توان چون قرص مسکن برای درمان ريشه‌دار تمام دردها تجويز نمود. ستم ملی، جنسی و طبقاتی چنانچه‌ مکانيسمهای دمکراتيک وجود داشته‌ باشند، تعديل و کاناليزه‌ خواهند شد، اما از بين نخواهند رفت. برای اين دردها درمانهای ديگری لازم است.

3- - آیا تقسیمات کشوری بر اساس اقوام و مناطق اتنیکی وهمچنین تدریس زبان مادری در مدارس کشور، می تواند قدمی در جهت حل مشکلات ملی – قومی در ایران باشد؟

آری، گام مهمی در جهت حل اين مشکلات خواهد بود. اما از آنجايی که‌ مطالبات ملی در همه‌ی مناطق ايران هم‌سان نيست و از آن جايی که‌ درهم‌تنيدگی اقوام ايران در بخشی از بخشهای کشور بسيار پيشرفته‌ است، ما در آينده در کنار‌ ايالتهای تک‌زبانه‌ ايالتهای دوزبانه‌ و سه‌زبانه نيز‌ خواهيم داشت، همانطور که اين امر‌ در خيلی از کشورهای دنيا پديده‌ای عادی محسوب می‌شود. معيار بايد رأی آزادانه‌ی ساکنان آن مناطق بايد باشد.

در مورد بخش دوم اين پرسش شما هم بايد عرض شود که‌ ما در ايران هم تدريس زبان مادری خواهيم داشت و هم تدريس بــه‌ زبان مادری. يک مثال: اگر من در ايران دمکراتيک فردا مثلا در شيراز و يا تهران باشم، طبيعتا زبان درسی من فارسی خواهد بود، اما درس زبان مادری خود، کردی، را هم خواهم داشت. برعکس اگر هموطن پارس‌زبانی در کردستان باشد، وی آنجا به‌ زبان کردی آموزش خواهد ديد و درسی نيز بعنوان زبان و ادبيات فارسی خواهد داشت. لذا بايد بين دو تفکيک نمود.

4- نظرتان در باره جریانات هویت طلبی آذربایجان و جنبش کردان ، بلوچها ، عرب ها ، ترکمن ها چیست؟

حقيقتش من با مفهوم "هويت‌طلبی" قدری مشکل دارد و احساس می‌کنم از بار منفی نيز خالی نيست. آذربايجان و کردستان و بلوچستان و خوزستان و ترکمن‌صحرا بی‌هويت نيستند که‌ هويتی را از کسی مطالبه‌ کنند. آنها در بيشترين حالت مخالف تحميل هويت ديگری برخود هستند.

اما در مورد پاسخ پرسش شما: جنبشهای ملی در ايران خصلتی بسيار دمکراتيک دارند و ساختن ايران آينده‌ بدون آنها غيرممکن است. طبيعی است که‌ نيروهای شرکت‌کننده‌ در اين جنبشها يک دست نيستند، همانطور که‌ در هيچ جنبشی چنين نيست. نيروهايی در آنها يافت می‌شوند که‌ خواهان برخی از اصلاحات در نظام سياسی کنونی ايران و تدريس زبان مادری هستند، گروهی نيز بر مطالبه‌ی استقلال اصرار می‌ورزند و اينجا و آنجا نفرت‌پراکنی نيز به‌ نسبت خلقهای همجوار می‌کنند و اما هسته‌ی اصلی و تعيين‌کننده‌ و تأثيرگذار اين جنبشها بسيار منطقی‌ و معتدل هستند، بدين معنی که‌ در عين حالی که‌ می‌گويند حق تعيين سرنوشت و حاکميت سياسی مستقل به‌ لحاظ اصولی و انتزاعی درست است، اما می‌خواهند در ايجاد يک جامعه‌ی مشترک و نظام سياسی دمکراتيک با ديگر ايرانيان سهيم باشند.

- 5- به نظر شما چه رابطه‌ای می تواند میان جنبش سبز و جنبش های اتنیکی در سراسر ایران به وجود آید؟

خواستهای جنبشهای حق‌طلبانه‌ی ملی در ايران مدون و مشخصند. تقريبا همه‌ی خواسته‌های جنبش سبز از ديرباز خواسته‌های جنبشهای ملی ـ مثلا در کردستان ايران ـ نيز بوده‌اند. لذا توپ اکنون زمين جنبش سبز است. اين جنبش سبز است که‌ بايد گامهای جدی در نزديکی به‌ اين جنبشها بردارد. بيانيه‌ی آقای مهدی کروبی گامی بسيار بزرگ بود. اما در اين مرحله‌ نبايد ايستا بماند.

-- 6- نظر شما در باره سیستم فدرال چیست؟ آیا سیستم فدرال تضمینی برای تمامیت ارضی ایران فرد است و یا منجر به تجزیه کشور خواهد شد؟

اگر حمل بر بی‌تواضعی &#