با انتشار اسکناس 50 هزار ریالی حاوی حدیث جعلی مردان پارسی؛

"ملت ایران"و"امت اسلام"به بهای 5هزار تومان فروخته شد!

فرزاد صمدلی *

30 مارس 2007

از معمولترین اقدامات نظام بانکی هر کشور، انتشار اسکناسهای جدید است. ارزش نقدی و بعبارت ساده تر، درشتی این قبیل اسکناسها  نیز براساس نیازهای اقتصادی آن کشور تعیین می شود. اما هر اسکناس جدید علاوه بر جنبه اقتصادی، واجد خصلتهای فرهنگی، تاریخی و سیاسی است. به همین دلیل است که دولتهای جهان با وسواس چشمگیری اقدام به طراحی و چاپ اسکناسهای رایج ملی می کنند. در واقع طرحها ویا تصاویر دو سوی یک اسکناس، تمثیلگر عصاره های فرهنگی، حماسه های تاریخی و نمایه های سیاسی یک ملت و در کل یک کشور است. به این ترتیب انتشار یک اسکناس جدید می تواند به معنای یک نکته عطف اقتصادی، یک اقدام موثر فرهنگی و یا  یک حرکت مهم سیاسی در عرصه ملی یک کشور تلقی شود.

طبعا نظام بانکی جمهوری اسلامی ایران نیز نمی تواند از این منطق مستثنی باشد. خبری که در اسفند ماه سال 1385 بر تلکس خبرگزاری ایرنا منتشر شد و در فاصله اندکی در خبرگزاریهای مهم جهان منعکس گردید منطق و راستای حاکمیت کنونی ایران را در عرصه های ملی به ساده ترین، واضحترین و موثرترین صورت ممکن بیان کرد:

هر برگ اسکناس، به معنای دو تابلوی ملی است. چنانکه گفتیم دو سوی یک اسکناس، خلاصه موجودیت یک کشور و آینه اهداف حکمرانان آن است. اما با توجه به اینکه ملل و اقوام ایران، به دلیل حاکمیت یک نظام توتالیتر بر کشور قادر به تاثیرگذاری محسوس بر عملکرد نظام سیاسی کشور نیستند لذا بطور قطع می توان گفت که تصاویر و طرحهای این اسکناس به ویژه حدیث مندرج بر پشت آن،  نه تنها منعکس کننده اراده و خواست ملی جمعیت هفتاد ملیونی ایران- بعنوان دهمین کشور کثیرالقوم جهان- نمی باشد بلکه به بیانی صریح، قاتل وحدت بین اقوام ایران و عامل بروز تفرقه در میان ملل جهان اسلام است. قبل از اینکه به ذکر ادله عقلی و نقلی در رد جهل و جعل موجود در تصاویر و تقاریر ظهر این اسکناس بپردازیم ذکر این سئوال خالی از فاید نخواهد بود:

به چه دلیل حاکمیت جمهوری اسلامی، هر موفقیتی را به نام قوم پارس و هر شکستی را به نام ملت ایران تعبیر می کند؟!

بعنوان مثال اگر در فیلمهای سینمائی مشهوری چون "بدون دخترم هرگز"،"اسکندر کبیر" و یا "300"، به صورت مستقیم به نام قوم پارس اشاره می شود و رفتار اجتماعی و نقش تاریخی آنها مورد نظر قرار می گیرد، نماینده ایران در یونسکو، بلافاصله آنرا توهین به ملت ایران می داند اما وقتی موزه ای ازپنج هزار سال تاریخ اقوام و ملل جغرافیای ایران در کشورهای خارجی به نمایش گذاشته می شود با نام "پنج هزار سال هنر پارسی" شناخته می شود و یا اگر موفقیتهایی در زمینه انرژی هسته ای حاصل می شود بسرعت حدیث جعلی مردان پارسی برای فارسیزه کردن آن دستاوردها استفاده می شود و در این میان هیچ اشاره ای حتی به ترکیب "ملت ایران" نیز دیده نمی شود!

اسکناسهای بحث برانگیز بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران

-          نخستین اسکناس پر مناقشه، نشر اسکناس ده تومانی(100 ریالی) با تصویری از مرحوم سید حسن مدرس بر روی آن و مجلس شورای اسلامی سابق در پشت آن بود. این اسکناس که در اواسط دهه شصت منتشر شد به حد گسترده ای مورد تفریح، تمسخر و تحلیل عموم قرار گرفت. یکی از مهمترین کشفیات مردم کوچه و بازار، کشف تصویر دست کم سر یک روباه در درون محاسن انبوه پرتره مدرس بود!

-          دومین اسکناس پر مناقشه، اسکناس دو هزار تومانی(20.000 ریالی) اوایل دهه هشتاد می باشد. در روی این اسکناس، تصویر آیت الله خمینی دیده می شود که بصورت واضحی غمگین و متاثر است. این اسکناس بعد از چاپ و قبل از نشر، مورد اعتراض نهادهای حکومتی قرار گرفت. برخی از این نهادها اکنون نیز بر جمع آوری این اسکناسها تاکید دارند.

-          سومین اسکناس، بی تردید پر مناقشه ترین اسکناس ملی و در واقع نقطه عطفی در سه دهه تاریخ مملو از فناتیزم مذهبی و فاشیزم قومی حاکمان تهران محسوب می شود. حدیث جعلی مندرج بر پشت این اسکناس، حتی به فرض محال در صورت صحت، از نظر عقلی و سیاسی، از قابلیت نشر بر روی اسکناس برخوردار نیست.

بازبینی تصاویر و تقاریر پشت اسکناس 50 هزار ریالی

1-      در پشت این اسکناس، محل نشر و ارزش آن به زبان انگلیسی نوشته شده است. این قبیل نوشته ها را بر روی هر اسکناسی می توان یافت.

2-      یک نشان هسته ای برروی نقشه ایران نقش بسته  و در زیر آن جمله ای به نقل از حضرت رسول اکرم(ص) در ستایش حیرت انگیز از مردان پارسی درج شده است. به نظر می رسد که حکومت تهران جهت اعطای مشروعیت دینی به موفقیت نسبی هسته ای در ایران اقدام به استفاده از این جمله کرده است. درچنین شرایطی، این موفقیت نسبی، فقط و فقط  به معنای پیروزی برخی از مردان پارسی خواهد بود و لاغیر.

3-      حدیث ادعایی مذکور، در نقشه ایران، برروی محدوده ای نوشته شده که محل زندگی فارسها، تورکهای قشقائی، عربها و لرها است. از نظر سیاسی، این امر به معنای انکار موجودیت اقوام غیر فارس در این اراضی است.

4-      نام خلیج فارس بصورت برجسته ای بر روی دریای واقع در جنوب غربی ایران نوشته شده است. نام این آبگیر بین المللی به شدت محل اختلاف ایران با دولتهای منطقه است. به یاد داریم که بعد از اقدام موسسه بین المللی نشنال جیوغرافی در خصوص خلیج عرب نامیدن این آبراه، دولت فارس تهران بدون توجه به حضور قریب به 5 میلیون عرب در ایران، فرهنگ و نژاد و زبان و تاریخ  اعراب را مورد اهانت قرار داد. نهایت اینکه در این اسکناس، نام بحر خزر و دریای عمان به رغم فضای موجود جهت نگارش، نادیده گرفته شده است. گوئی بانک مرکزی ایران و در واقع حکومت جمهوری اسلامی، جهان را  تنها از پشت عینک پارسی می نگرد!

5-       استفاده از کلمه پارس به جای کلمه فارس نیز سبب تردید است. در حالیکه در متن عربی حدیث ادعائی مذکور، گوینده  کلماتی چون فارس و عجم را ذکر کرده است، بانک مرکزی ایران از ذکر کلمه فارس (تعریب و در واقع اسلامیزه شده کلمه پارس) خودداری می کند. طبعا کلمه پارس، برای شنونده و یا خواننده بیشتر تداعی کننده کلماتی چون پرشیا، پارسه(پرسپولیس) و پارسیان زرتشتی است. لذا می توان گفت که در درج این حدیث کذائی برروی اسکناس جدید، ناسیونالیزم رومانتیک، آرکائیسم و پان فارسیزم بیشتر از هر چیز دیگری مد نظر تصمیم گیرندگان بوده است.

6-      بروی نقشه کشور کنونی افغانستان طرحی شبیه منظومه شمسی  وجود دارد که تنها سیاره زحل در آن در حال چرخش دیده می شود. شاید هدف طراح، ارایه  تمثیلی از کلمه ثریا در حدیث ادعایی مذکور می باشد. این تمثیل با ترسیم منظومه ای با یک سیاره، ناقص و حتی مضحک است. با توجه به ترکیب نقشه ایران بهتر آن بود که طرح منظومه شمسی، حتی القمدور در اطراف دریای خزر و دست کم بر روی نقشه عراق ترسیم شود. اما شاید حضور اقوام پشتو و تاجیک در افغانستان، بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران را مجبور به اتخاذ چنین خبط ترسیمی واضحی کرده است!

تحقیق در صحت یا سقم حدیث ادعائی منسوب به حضرت رسول اکرم (ص)

تشخیص دادن بعضی از احادیث جعلی خیلی آسان است و کافی است که از قرآن، سنت پیامبر (ص)، و عقل مان استفاده کنیم.

الف- از منظر قرآن کریم:

 از نظر قرآن تبعیض نژادی کاملا غیر قابل قبول است:

1-   ای مردم از پروردگارتان پروا کنید، آنکه شما را از یک تن آفرید و همسرش را نیز از او پدید آورد و از آن دو مردان و زنان بسیاری پراکنده کرد. سوره نساء، آیه 1 

2-  این حدیث در تضاد با سیزدهمین آیه شریفه از سوره مبارکه حجرات است. در این آیه خداوند می فرماید:
«یا ایّها الناس انّا خلقنکم من ذکر او انثی و جعلنکم شعوبا و قبائل لتعارفوا ان اکرمکم عندالله اتقکم انّ الله علیم خبیر» یعنی : "همانا ای مردم ما شما را از یک زن و مرد آفریدیم و شما را تیره های بزرگ و کوچک قرار دادیم تا یکدیگر را بشناسید نه اینکه به یکدیگر فخر بفروشید و فخر و کرامت نزد خدا تنها به تقوی است و گرامی ترین شما با تقواترین شماست که خداوند دانا و با خبر است." لذا مطابق این آیه شریفه هیچ قومی نسبت به قوم دیگر فضیلت ندارد و ملاک برتری تنها  تقوی و پرهیز کاری است.بنابراین این حدیث به دلیل مباینت با قرآن، فاقد هرگونه حجیّت است. حضرت امام رضا(ع) در این خصوص فرمودند: « ... لا تقبلوا علینا خلاف القرآن ... ») یعنی آنچه را به ما منسوب می کنند اگر مخالف قرآن است نپذیرید. در تفسیر المیزان مرحوم علامه طباطبائی (ره) در ذیل این ایه گفته شده است: « ... ما شما را از یک پدر و از یک مادر آفریدیم ، همه شما از آن دو تن منتشر شده اید ، چه سفیدتان و چه سیاهتان ، چه عربتان و چه عجمتان ، و ما شما را به صورت شعبه ها و قبیله های مختلف قرار دادیم ، نه برای اینکه طایفه ای از شما بر سایرین برتری و کرامت داشته باشد ، بلکه صرفا برای اینکه یکدیگر را بشناسید ...» المیزان ـ ترجمه سید موسوی همدانی ـ ج 18 ص488 . مخاطب دین اسلام قرآن است و هیچ قومی به خاطر نژاد و زبان ویژه اش مورد توجه پیغمبر اسلام قرار نگرفته است. در واقع دین مبین اسلام می کوشد تا همه انسانها را فارغ از همه رنگها و تعلقات قومی در زیر یک چتر واحد جمع کند. همچنین در تألیف کتب اربعه، روشهای مختلفی به کار رفته است. شیخ صدوق درکتاب «من لایحضر»، اسناد روایات را حذف کرده و اصل آنها را نوشته و شیخ طوسی «التهذیب» را به گونه‌ای اجتهادی گردآوری کرده است. پس گزیری نیست، الاّ اینکه به بررسی اسناد آن روایات بپردازیم و در صورت صحّت، آنها را به کار ببریم. در «کافی» هم اخباری یافت می‌شوند که با قرآن در تعارض‌اند. بنابراین، باید روایات را با عقل و قرآن سنجید. اگر با کتاب خدا مطابق بود، قبول است و اگر مخالف قرآن بود، «إضربوه علی الجدار.» دومین نشست حدیث پژوهی، تصحیح متون حدیثی، علی اکبر غفاری، سایت دانشکده علوم حدیث.

ب-  از منظر سنت حضرت پیامبر (ص):

اصولا یکی از شعارهای اسلام مبارزه با نژادپرستی و مظاهر اشرافیت بود و اولین مومنین به پیامبر اسلام هم بردگانی چون یاسر و سمیه و بلال بودند. تمام روایات منقول از پیامبر و ائمه همه در مذمت نژادپرستی و تفاخر نژادی هستند. نظر پیامبر (ص) و ائمه (ع) در مورد تفاخر نژادی چیست:

1- ای مردم خدای شما یکی و پدر شما یکی است، همه از آدمید و آدم از خاک است، هرکس از شما پرهیزکارتر است پیش خدا بزرگوارتر است، عربی بر عجمی جز به پرهیزکاری امتیاز ندارد.

پاینده، ابوالقاسم؛ نهج الفصاحه [مجموعه کلمات قصار حضرت محمد]، حدیث: 1044  

2- محبوب ترین بندگان خدا به نزد وی کسی است که با بندگان او مهربان تر است.

همو، همان، حدیث: 578

3- بدانید که مردم از آدم پدید آمده اند و آدم از خاک، بزرگوارترین مردم در نظر خدا پرهیزگارترین آنهاست.

همان، حدیث: 467

4- خوارترین مردم کسی است که مردم را خوار شمارد.

همان، حدیث: 250  

5- بنگر که تو از سرخ پوست و سیاه پوست بهتر نیستی جز آنکه در تقوا از او برتر باشی.

همان، حدیث: 562  

6- امام صادق (ع) روایت کرده است که رسول خدا (ص) فرمود: هر کس به اندازه خردلی در دلش تعصب ورزی باشد، خداوند او را در روز قیامت با عرب های جاهلیت بر می انگیزد.

اصول کافی، کتاب ایمان و کفر، باب تعصب، حدیث: 2545

7- امام صادق (ع) فرموده است: هر کس تعصب بورزد یا برای او تعصب ورزیده شد، رشته ی ایمان از گردنش جدا می شود.

همان، حدیث: 2544

8- امام سجاد (ع) فرموده است: شگفتا از متکبر فخر فروش که دیروز نطفه بوده است و فردا مرداری خواهد شد.

همان، همان، باب فخر و کبر، حدیث: 2629  

9- مردی نزد رسول خدا (ص) آمد و گفت: من فلانی پسر فلانی ام، و تا هفت پشت شمرد. رسول خدا گفت: هان که تو دهمین ایشان، در آتش هستی!

همان، حدیث: 2633

10- پیامبر (ص) فرمود: آفت اصالت خانوادگی فخر فروشی است.

همان، حدیث: 2634

11- امام صادق (ع) فرموده است: هر کس از نسبی بیزاری جوید، اگر چه ناچیز باشد، به خداوند کفر ورزیده است.

همان، باب بیزاری جستن از نسب، حدیث:  2720                           http://www.ettelaat.net/extra_06_10/t_z_b_e_h.asp           

ج-  از منظر ادله عقلی:

1-      مهمترین نوشته ای که در پشت این اسکناس جلب نظر می کند جمله ای است که به خط شکسته فارسی و به نقل از پیامبر اعظم(ص) نوشته شده است: دانش اگر در ثریا هم باشد مردانی از سرزمین پارس بدان دست خواهند یافت (!)

1- 1- این حدیث عقلا و تاریخا نمی تواند صحیح باشد. اساسا چه دلیلی دارد که حضرت پیغمبر(ص) از ذکاوت و یا قدرت علمی یک قوم بخصوص تعریف کند و چنین خصایصی را برای دیگر اقوام در نظر نگیرد و بعبارتی دیگر برخلاف تعالیم الهی و اصول مساوات طلبانه خود، قومی را ستایش کند که در آنزمان نه تنها کار علمی خاصی انجام نداده بود بلکه به دلیل منع سواد آموزی، کیفر علم اندوزان، ترویج آتش پرستی و تشویق ازدواج با محارم، در جاهلیتی عمیق و ترسناک به سر می برد.  

1- 2-  مطابق اعتقاد علمای شیعه، حضرت پیامبر(ص) معصوم است و از معصوم عمدا و یا سهوا خطائی سر نمی زند. بنابراین خبری که از لسان پیغمبر اسلام خارج می شود هرگز خلاف واقع نخواهد بود.  در چنین شرایطی آیا بهتر نبود که پیغمبر اسلام از فتح آسمانها توسط پاکستانی ها (به دلیل دسترسی به انرژی و سلاح هسته ای بعنوان نخستین کشور مسلمان جهان) و یا روسها و آمریکائیها (به دلیل فرستادن دهها سفینه فضائی به آسمان)سخن می گفت؟! فی الواقع در حال حاضر بجای برخی از مردان پارسی، جمعی از زنان و مردان روس و آمریکائی اقدام به سفر به ثریا کرده اند!

1- 3-  درجه ستایش قوم فارس دراین جمله با توجه به زمان بیان آن فوق العاده شدید و غلیط است. در این نقل قول سعی شده است تا جهت ستایش قوم پارس، غیر متصورترین تصور مردمان 1400 پیش را از زبان پیغمبر اسلام ترویج کنند. چنین ستایشی از یک قوم محال عقل انسان عاقل است. تمثیل امروزین آن شاید به این صورت باشد: اگر الماس در درون هسته مذاب زمین هم باشد مردانی از سرزمین آنگولا برآن دست خواهند یافت!

2- این جمله متضمن تبعیض فاحش جنسیتی است. بعبارتی مطابق این ادعا، زنان لایق فعالیتهای علمی نیستند. در حالیکه اسلام کسب علم و دانش را بر هر زن و مردی واجب دانسته است.

3-  افراد ذکور غیر بالغ شرعی ( زیر 15 سال مطابق تقویم هجری) و قانونی(زیر 18 سال مطابق تقویم شمسی) در این جمله نمی گنجند. این در حالی است که علم اندوزوی سن بخصوصی ندارد.

جستجوی راویان حدیث مردان پارسی در کتب حدیث

الف- در کتب شیعه:

اصل حدیث در کتاب قرب الإسناد نوشته عبدالله بن جعفر حمیری (رض) در قرن سوم هجری آمده است. علامه مجلسی (رض) آن را در بحارالأنوار به نقل از همین کتاب آورده است. حدیث بدین صورت بیان شده است:                                                                                      .
ابن ظریف عن ابن علوان عن جعفر عن ابیه (ع) أن رسول الله (ص) قال : « لو کان العلم منوطا با لثریا لتناوله رجال من فارس » (بحار الأنوار ج 1 ص 195 ، بحار الأنوار ج 64 ص 174 و قرب الإسناد ص 52 )                                                                                      .
چنانکه دیدیم این حدیث منسوب است به حضرت امام جعفر صادق (ع) که از پدربزرگوارشان نقل کرده اند. این حدیث معتبر نیست . زیرا یکی از راویان آن حسین بن علوان است. وی از راویان ضعیف است و بخصوص نزد علمای شیعه توثیق نشده است.                                                        

ب- حدیث در کتب اهل سنت :

ب-1- حدیثی بدین مضمون در کتاب الحلیه ابو نعیم الأصبهانی(یا اصفهانی) وجود دارد که بصورت ذیل است:(منهم) الحافظ أبو نعیم الإصبهانی فی الحلیه ( ج 6 ص 64 طبع مصر ). حیث قال : حدثنا أبوبکر ، ثنا الحارث ، ثنا هوده ، ثنا عوف ، عن شهر قال : سمعت أبا هریره یقول : « قال رسول الله (ص) : لو کان العلم منوطا بالثریا لتناوله رجال من أبناء فارس رواه یزید بن زریع و أبو عاصم عن عوف مثله الخ .(  به نقل از کتاب شرح إحقاق الحق ج3 - السید المرعشی (رض)                                                                                                  .
ب-2- حدیث دیگری نیزوجود دارد که بدین صورت است : حدثنا عبدالله حدثنی ابی ثنا عبدالوهاب بن عطاء أنا عوف عن شهر بن حوشب قال قال أبوهریره قال رسول الله (ص): «لو کان العلم بالثریا لتناوله ناس من أبناء فارس»(مسند احمد بن حنبل ج 2 ص 778 )                                      .
ب-3- یک حدیث دیگر : یحیی بن أبی الحجاج المنقری حدثنا محمد قال حدثنا معاویه قال سمعت یحیی قال یحیی بن ابی الحجاج لیس بشئ و من حدیثه ما حدثناه محمد بن عماد بن عطیه الرازی حدثنا احمد بن الصباح بن ابی سریح حدثنا یحیی بن ابی الحجاج المنقری حدثنا عون عن محمد بن سیرین عن ابی هریره قال  قال رسول الله «ص : ««لو کان العلم بالثریا لتناوله أناس من أبناء فارس» (ضعفا العقیلی ج 4 ص 397)
در کتب اهل سنت همین حدیث اباهریره که از طرق مختلف نقل شده و در اصل یک حدیث است ، تکرار شده که برخی از آنها عبارتند از: