گزارشی
از كنفرانس
"حل
مسئلهى كرد
در چهارچوب
دمكراتيزه
كردن
خاورميانه"
•
نمايندگان
احزاب کردی
منطقه ضمن
تأكيد بر
مشروع بودن حق
تعيين سرنوشت
براى ملت كرد،
براين عقيده
بودند كه با
توجه به
فاكتورهاى
بين المللى و
منطقهاى و
نيز وضعيت
ژئوپوليتيكى
كردستان در
خاورميانه،
مناسبترين
راه حل براى
مسئلهى كرد
در همهى
بخشهاى
كردستان،
استقرار يك
سيستم
دمكراتيك
فدرال براساس
جغرافيايى ـ
ملى در هريك از
كشورهايى است
كه كردستان را
ميان خود
تقسيم كردهاند
اخبار
روز
سه
شنبه ١۵ آذر
١٣٨۴ – ۶
دسامبر ٢٠٠۵
كنفرانس
"حل مسئلهى
كرد در
چهارچوب
دمكراتيزه
كردن
خاورميانه"
از طرف
ائتلاف
دمكراتيك
كردهاى تركيه (اين
ائتلاف از
چندين حزب و
سازمان سياسى
كرد تركيه
بوجود آمده
است) و با
همكارى حزب
سبزهاى
فرانسه و
بويژه
پشتيبانى
آقاى نوئل
مامر(noel
mamere) نمايندهى
پارلمان
فرانسه و از
رهبران حزب
سبزهاى اين
كشور، روز 29
نوامبر از
ساعت 30/9 صبح تا 30/19
در يكى از
سالنهاى
پارلمان ملى
فرانسه
برگزار
گرديد، و در
بخش اول
كنفرانس كه
آقاى ژرار
شاليان(Gerard
chaliand) روزنامهنگار
و نويسنده و از
كردشناسان
مشهور
فرانسوى،
رياست آن را
بعهده داشت،
شخصيتهاى زير
به ابراز نظر
پرداختند:
1ـ
آقاى نوئل
مامر،
نمايندهى
پارلمان
فرانسه و از
رهبران حزب
سبزهاى اين
كشور
2ـ
آقاى دكتر
كندال نزان،
رئيس
انستيتوى كرد
در پاريس
3ـ
آقاى روبرت
پين ژون
(Robert pingeon) رئيس
دفتر
نمايندگى حزب
جمهوريخواه
ايالات متحده
آمريكا در
اروپا
4ـ
آقاى هوگر وان
رومپاى (hugo
van romapas)سناتور
مجلس سناى
بلژيك
5ـ
آقاى برنارد
دوران
(Bernard dorin) سفير
اسبق فرانسه و
تحليل گر
خاورميانه
6ـ
آقاى هانرى
پاريس، رئيس
انجمن تفكر در
باب سياستهاى
دمكراتيك (فرانسه)
در
اين بخش
سخنرانان با
توجه به مقولهى
جهانى شدن، و
گرايش به سوى
سازمانيابى
در مجموعههاى
سياسى ـ
اقتصادى ـ
استراتژيك
كلان در سطح
بين المللى و
بويژه گرايش
عمومى جهانى
با گسترش
دمكراسى،
براين نظر
متفق القول
بودند كه
عليرغم جان
سختى و لجاجت
مستمر
نظامهاى
توتاليتر در
سطح جهان
بالعموم و در
منطقه
بالاخص،
تحولات جهانى
بعد از خاتمهى
جنگ سرد، بسوى
حل مسائل و
مشكلات در
چهارچوب
دمكراتيزه
كردن كشورها
است و اينكه در
چهارچوب اين
تحول (با در
نظر گرفتن
داوطلبى
تركيه به
عضويت در
اتحاديه
اروپا و نيز
استقرار يك
سيستم
پلوراليستى
در شكل فدرال
در عراق به
عنوان
فاكتورهاى
مساعدگر و
تأثيرگـذار)
حل مسئلهى
كرد در
كشورهاى
تركيه، ايران
و سوريه را
ضرورى خواهد
ساخت، بويژه
كه مسئله ثبات
در اين منطقه
كه
دربردارندهى
قسمت اعظم
منابع انرژى
مورد احتياج
كشورهاى
صنعتى است،
چاره يابى اين
مسئله و مسائل
ديگر از اين
دست را در
چهارچوب
دمكراتيزه
كردن، ضرورى
خواهد ساخت.
بخش
دوم كنفرانس
به ابراز نظر
سازمانهاى
كرد از چهار
بخش كردستان
اختصاص يافته
بود، اين بخش
از كنفرانس را
آقاى جاناتان
راندال،
روزنامهنگار
و نويسنده و
وابسته سابق
روزنامهى
واشنگتن پست
در خاورميانه
بعهده داشت.
در
اين بخش
سخنرانان زير
اقدام به
ابراز نظر
نمودند:
1ـ
آقاى موسى
كوال، به
نمايندگى از
ائتلاف
دمكراتيك
كردهاى تركيه (اين
ائتلاف شامل
احزاب و
سازمانهاى
زير مىباشد:
حزب دمكرات
كردستان
تركيه، حزب
سوسياليست
كردستان
تركيه، حزب
دمكرات و ميهن
پرست كردستان
تركيه، حزب
اسلامى
كردستان
تركيه، جنبش
بخش شمالى
كردستان،
جنبش حق و
آزادى، حزب
كاوه، حزب
سوسياليستهاى
انقلابى
كردستان
تركيه،
باضافه شمارى
از شخصيتهاى
كرد تركيه)
2ـ
خسرو
عبداللهى،
عضو على البدل
كميتهى
مركزى و مسئول
بخش روابط حزب
دمكرات
كردستان
ايران در خارج
3ـ
آقاى ابراهيم
عليزاده،
دبيركل
سازمان كومهله
4ـ
آقاى سيوان
بارزانى،
نمايندهى
حكومت اقليم
كردستان عراق
در فرانسه (از
طرف حزب
دمكرات
كردستان عراق)
5ـ
آقاى ژيا عباس
به نمايندگى
از اتحاديهى
ميهنى
كردستان عراق
6ـ
آقاى احمد
اكرم به
نمايندگى از
كميتهى
مشترك احزاب
كرد در سوريه
رويهمرفته،
اين
نمايندگان،
ضمن تأكيد بر
مشروع بودن حق
تعيين سرنوشت
براى ملت كرد،
براين عقيده
بودند كه با
توجه به
فاكتورهاى
بين المللى و
منطقهاى و
نيز وضعيت
ژئوپوليتيكى
كردستان در
خاورميانه،
مناسبترين
راه حل براى
مسئلهى كرد
در همهى
بخشهاى
كردستان،
استقرار يك
سيستم
دمكراتيك
فدرال براساس
جغرافيايى ـ
ملى در هريك از
كشورهايى است
كه كردستان را
ميان خود
تقسيم كردهاند.
شايان
ذكر است كه
اعضاى كميتهى
حزب در فرانسه
نيز در اين
كنفرانس شركت
كرده بودند
آنان ضمن نشست
هاى جداگانه
با شركت
كنندگان،
اسناد حزبى
مبتنى بر
جنايات رژيم
آخوندى در
كردستان
ايران را در
اختيارشان
گـذاشتند.
متن
سخنرانى آقاى
خسرو
عبداللهى عضو
على البدل
كميتهى
مركزى
و
مسئول بخش
روابط حزب
دمكرات
كردستان
ايران در خارج
آقاى
رئيس!
خانمها
و آقايان!
دوستان
گرامى!
همچنانكه
مىدانيد، در
حال حاضر
كردها، چه در
سطح منطقه اى و
چه در سطح
جهانى،
بزرگترين ملت
را تشكيل مىدهند
كه فاقد
حاكميت ملى
هستند. سرزمين
شان بين چند
كشور تقسيم
شده است حكومت
هاى از اين
بخشها (بجز
كردستان عراق)
حكومتهايى
مستبد و
توتاليتر مىباشند
كه مطالبات
دمكراتيك اين
مردم را با
خشونت تمام
سركوب مىكنند.
متأسفانه،
تاريخ ملت كرد
از اين نظر،
تاريخى پر از
تراژدى، قتل و
عام و مملو از
جنايات
هولناك مىباشد.
با
توجه به تجزيهى
سرزمين
كردستان
برخلاف ارادهى
مردم آن و با
توجه به ستمها
و ددمنشيهايى
كه نسبت به اين
مردم صورت
گرفته و
امروزه در
ايران، تركيه
و سوريه
همچنان ادامه
دارد و نيز با
توجه به اينكه
حق تعيين
سرنوشت ملل
توسط جامعهى
بين المللى
برسميت
شناخته شده،
ميتوان گفت كه
تشكيل حكومت
مستقل كرد در
هر كدام از
بخشهاى آن و يا
الحاق حكومت
هر چهار بخش آن
به يكديگر و
تأسيس حكومت
واحد، حق مسلم
و مشروع ملت
كرد مىباشد.
ولى حق تعيين
سرنوشت ملل مىتواند
شكل هاى ديگرى
نظير
فدراليزم يا
خودمختارى را
نيز به خود
بگيرد.
حزب
دمكرات
كردستان
ايران كه 60 سال
است براى
آزادى و
دمكراسى و
تحقق حقوق ملت
كرد در
كردستان
ايران مبارزه
مىكند ضمن
تاكيد بر حق
ملت كرد در
ايجاد دولت
مستقل، با
توجه به
فاكتورهاى
بين المللى و
منطقهاى و
نيز وضعيت
ژئوپوليتيكى
كردستان در
خاورميانه،
براين بارو
است كه
مناسبترين
راه حل مسئلهى
كرد در همهى
بخشهاى
كردستان،
استقرار
سيستمى
دمكراتيك و
فدرال بر
مبناى
جغرافيايى ـ
ملى در هر يك
از كشورهايی
است كه
كردستان را
ميان خود
تقسيم كردهاند.
استقرار چنين
سيستمى بويژه
در كشورهاى
كثيرالمللهاى
مثل ايران كه
در آن مليتهاى
فارس، آذرى،
كرد، بلوچ،
عرب و تركمن،
با هم زندگى مىكنند
و هريك داراى
تاريخ، زبان و
فرهنگ ويژهى
خود مىباشند،
مناسبترين
شيوهى ادارهى
كشور مىباشد.
در كشورهايى
كه همهى قدرت
در پايتخت
متمركز شده و
فقط در انحصار
يك مليت قرار
دارد و اغلب
اوقات به
استقرار
رژيمهاى
مستبد منجر مىگردد،
برقرارى اين
نوع از سيستم
ادارى، به
تضعيف
استبداد،
گسترش
دمكراسى و
تقسيم
عادلانهى
قدرت خدمت
خواهد كرد. از
طرف ديگر،
استقرار چنين
نظامى موجب
خواهد شد كه
خلقهاى تحت
ستم ايران
ديگر در ميهن
خود احساس
بيگانگى و
شهروند درجه
دومى نكنند.
برخلاف
ادعاهاى
فريبكارانه
حكومتهاى
مركزى،
استقرار چنين
نظامى در
ايران، نه
تنها موجب به
خطر افتادن
تماميت ارضى
نخواهد شد،
بلكه
برعكس،سبب
اتحاد
داوطلبانه و
استحكام
برادرى بر
پايهى حقوق
برابر در بين
خلقهاى كشور
خواهد گرديد.
خلاصه اينكه
استقرار چنين
سيستمى در
ايران كه بيش
از 60% مردم آنرا
خلقهاى غير
فارس تشكيل مىدهند،
يكى از اركان
اساسى
دمكراسى است.
بعبارت
ديگر در
چهارچوب
دمكراتيزه
كردن
خاورميانه و
استقرار صلح و
ثبات اين
منطقه، بايد
بصراحت گفت كه
بدون در نظر
گرفتن حقوق
بيش از 30
ميليون كرد در
تركيه، ايران
و سوريه، كه از
ابتدايىترين
حقوق انسانى
خود محروم
ميباشند،
امكان
استقرار يك
دمكراسى
واقعى و صلح و
ثباتى
پايدار،
نخواهد بود. از
دمكراسى و صلح
و ثباتى اين
چنين، كردها
چه انتظارى مىتوانند
داشته باشند؟
براى كردها
اسقرار چنين
صلح و ثباتى،
چه فرقى با
آرامش و سكوت
حكمفرما بر
گورستان
خواهد داشت؟
در اينجا تنها
كردها را مثال
آوردم، در
حاليكه همهى
ما مىدانيم
كه در منطقه و
بويژه در
ايران خلقهاى
ديگرى نيز
هستند كه
وضعيت مشابه
كردها را
دارند. در
رابطه با
ايران بايد
گفت كه مسئلهى
ملى، امروزه
بصورت يكى از
مسائل اساسى
كشور مطرح است
و در نتيجهى
ارتقاْ آگاهى
ملى در بين
خلقهاى تحت
ستم كشور،
خواست برسيمت
شناخته شدن
هويت ملى و
استقرار
سيستمى
عادلانه
مبتنى بر حقوق
برابر، به
اساسىترين
اركان مبارزه
براى استقرار
دمكراسى در
كشور تبديل
شده است. با
توجه به اين
واقعيتها،
حزب مكرات
كردستان
ايران همراه
با چند حزب و
سازمان ديگر
متعلق به
خلقهاى آذرى،
كرد، بلوچ،
تركمن و عرب بر
اساس
پلاتفورمى
مشترك، به
تشكيل تشكلى
تحت نام "كنگرهى
مليتهاى
ايران فدرال"
براى ايرانى
دمكراتيك و
فدرال اقدام
نمودند، زيرا
كه بيش از 26 سال
حاكميت سياه
جمهورى
اسلامى، ثابت
نموده است كه
در چهارچوب
اين نظام
ايدوئولوژيك،
نه تنها
استقرار
دمكراسى بلكه
انتظار تغيير
و تحول جدى هم،
انتظار
بيهوده و خيال
پرورانى است.
تنها
مرگ اين رژيم
است كه ايران و
ايرانى سعادت
را در آغوش
خواهند گرفت و
اين سعادت جز
از طريق
استقرار
نظامى مبتنى
بر دمكراسى
تأمين نخواهد
شد. و بالاخره
اينكه در
كشورى چند
مليتى نظير
ايران،
استقرار يك
دمكراسى
واقعى از طريق
برسيمت
شناختن حقوق
خلقهاى تحت
ستم مىگـذرد.
بعبارت ديگر
برسميت
شناختن هويت
ملى مليتهاى
تحت ستم در شكل
استقرار يك
نظام
دمكراتيك و
فدرال،
بعنوان يكى از
مؤلفههاى
دمكراسى و
ركنى از اركان
اساسى آن، هم
تضمين گر يك
دمكراسى
واقعى خواهد
بود و هم تضمين
گر تماميت
ارضى ايران.
با
تشكر از توجهاتان
به عرايضم.
منبع:
سايت حزب
دموکرات
کردستان
ايران