روش
كار هكرها
همانطور
که در بخش قبل
عنوان شد ،
جهت راحتی
کاربران ، "هک"
به عنوان یک
روش نفوذ
منفی و مخرب
فرض شده و "هکر"
یک نفوذگر
مخرب در نظر
گرفته می شود .
در
یک عملیات
نفوذ چند
نکته باید
مورد توجه
قرار گیرد :
اولین مورد
نفوذگر یا
هکر است .
مورد دوم
روشی است که
این نفوذگر
استفاده می
کند ، که ممکن
است شامل روش
های مستقیم و
یا غیر
مستقیم باشد .
و مورد سوم
قربانی (Victim)
یا هدف است .
در
مورد نفوذگر
یا هکر در بخش
قبل
اطلاعاتی
ارائه شد .
قربانی
(Victim)
یا هدف : هر
کامپیوتری
که بدون در
نظر گرفتن
امکانات
حفاظتی و
بدون تدابیر
امنیتی مورد
استفاده
قرار می گیرد
، به ویژه
کامپیوتری
که به
اینترنت و یا
شبکه متصل
است ،
می
تواند یک هدف
بالقوه و
آسان باشد .
باید توجه
داشت که حتی
کامپیوتر
هایی با
تدابیر
امنیتی نیز
ممکن است هدف
حمله یک هکر
باشند ، ولی
هدفی که
دسترسی به آن
یا غیر ممکن
است و یا
بسیار دشوار .
در مجموع "هدف"
عبارت است از
سیستم
کامپیوتری
که هکر با هر
انگیزه ای ،
قصد دسترسی
به آن را دارد .
این انگیزه
ممکن است
شخصی ، مالی ،
سیاسی ،
تروریستی ، و
یا هر مورد
دیگری باشد .
و
حال به بررسی
روش های نفوذ
می پردازیم .
یک
نفوذ موفق
شامل این
مراحل است :
1-
کسب اطلاعات
2- اسکن
3-نفوذ به
سیستم ، نفوذ
به شبکه و
شروع حملات
4- تثبیت نفوذ
5- به دست آوردن
مسیرهای
کمکی
1-
کسب اطلاعات :
نفوذگر سعی
می کند
قربانی و
امکانات آن
را بهتر
بشناسد . به
این منظور
ممکن است سعی
کند در محیط
اینترنت و یا
خارج از آن با
قربانی
بیشتر آشنا
شود و ممکن
است سعی کند
خود را به وی
نزدیک تر
نماید . به این
طریق و یا به
طرق دیگر وی
می تواند در
مورد قربانی
، کامپیوتر
او ، میزان
امنیت آن و
بهترین روش
های نفوذ به
آن اطلاعات
کسب کند .
باید توجه
داشته باشید
که
این
مرحله
بسیار
مهمی
است
و باعث می شود
هکر با توجه
به اطلاعات
به دست آمده
شیوه های
کارآمد نفوذ
را مورد
بررسی قرار
دهد .
چنانچه
نفوذگر بدون
کسب اطلاعات
اقدام به
تهاجم نماید
، در واقع به
یک حمله کور
دست زده . از
نقاط ضعف و
نقاط قوت بی
اطلاع است و
مجبور خواهد
بود از طریق
آزمایش و خطا
کارآمد ترین
شیوه نفوذ را
بیابد .
با این همه ،
در بسیاری از
موارد
نفوذگر ممکن
است به هر
دلیلی
توانایی کسب
اطلاعات را
نداشته باشد .
در این صورت
تنها راه پیش
روی وی همان
روش آزمایش و
خطا می باشد .
اگر مهارت و
شانس خوبی
داشته باشد ،
ممکن است
بسیار زود
درهایی برای
ورود بیابد .
2-
اسکن : در
این مرحله
نفوذگر روش
های احتمالی
نفوذ به
سیستم را
بررسی می کند
و بر حسب
نتایجی که به
دست می آورد
موثر ترین
روش را بر می
گزیند .
همانطور که
قبلا ذکر شد
چنانچه
نفوذگر موفق
به کسب
اطلاعات
نشود از طریق
آزمایش و خطا
سعی در یافتن
راه های ورود
خواهد نمود .
در صورتی هم
که اطلاعات
مناسبی در
اختیار
داشته باشد ،
در این مرحله
بهترین و
کارآمد ترین
شیوه نفوذ را
پی خواهد
گرفت .
3-
نفوذ به
سیستم و شروع
حملات :
با استفاده
از روش نفوذی
که یافته نرم
افزار مخربی
را بر روی
سیستم عامل
اجرا می کند و
به شروع
حملات می
پردازد .
البته این
احتمال هم
وجود دارد که
نفوذگر با
استفاده از
حفره های
امنیتی و
سرویس های
موجود در
سیستم عامل ،
و یا هر نرم
افزار دیگر ،
که در سیستم
هدف وجود
دارد ، اقدام
به اتصال
نماید و از
نرم افزار
مخرب
استفاده
نکند .
4-
تثبیت نفوذ :
نفوذگر سعی
می کند سیستم
امنیتی
احتمالی
کامپیوتر را
خنثی کند و به
نحوی سیستم
عامل را
تغییر دهد که
قربانی
متوجه نفوذ
نشود و به
راحتی
نتواند این
نفوذ را
رهگیری و یا
غیر فعال
نماید .
البته این
مرحله جزو
توانایی های
هکرهای
متوسط به
بالا است و
هکرهای
مبتدی چنین
توانایی
ندارند .
هکرهای
مبتدی در
واقع تا
زمانی که
شانس
بیاورند و
کاربر سیستم
هدف متوجه
اقدامات
آنها نشود و
در صدد خنثی
کردن آن بر
نیاید ، نفوذ
پایداری
خواهند داشت .
5
- مسیر
های ارتباطی
با کامپیوتر
را بررسی
خواهد کرد تا
اگر مسیر
اولیه به هر
دلیلی از بین
رفت نفوذ وی
تثبیت شده
باقی بماند .
این مرحله
نیز جزو
توانایی های
هکر های
متوسط به
بالا می باشد .
یک هکر
پیشرفته ،
همیشه این
احتمال را در
نظر می گیرد
که روش نفوذی
وی کشف و یا
خنثی شود . به
همین دلیل با
استفاده از
نرم
افزارهای
مخرب و یا
تغییراتی که
در سیستم
عامل ایجاد
می کند ،
درهای
بیشتری را بر
روی خود
خواهد گشود .
به عنوان
مثال پس از
تثبیت نفوذ
می تواند نرم
افزارهای
مخرب بیشتری
را بر روی
سیستم نصب
نماید و یا با
اعمال تغییر
در برخی از
سرویس های
سیستم عامل
نظیر Telnet
راه های
آسان تر و
قانونی تری !
جهت نفوذ در
اختیار
داشته باشد .
در
مورد هکرهای
پیشرفته
مرحله دیگری
نیز وجود
خواهد داشت و
آن
" از بین بردن
رد پا ها "
خواهد بود . در
واقع نفوذ و
یا حمله به یک
سیستم
کامپیوتری
کار چندان
دشواری نیست .
مساله مهم از
بین بردن رد
پاها و به دام
نیفتادن است
که فقط در
تخصص هکرهای
حرفه ای
می باشد .
روش های
فراوانی
وجود دارد که
می توان از
طریق آنها
هکرهایی را
که ردپای خود
را از بین
نبرده اند به
دام انداخت .
توجه
داشته باشید
که در اختیار
گرفتن کنترل
یک کامپیوتر
و یا سرقت
اطلاعات آن
در صورتی
ممکن خواهد
شد که نفوذگر
بتواند نرم
افزار مخربی
را بر روی آن
کامپیوتر به
اجرا در آورد
و یا از طریق
نقاط ضعف
ترمیم نشده
سیستم عامل
آن کامپیوتر
موفق به نفوذ
شود .
به همین دلیل
، از افراد
یاوه گویی که
شما را تهدید
به هک می کنند
هراس زیادی
نداشته
باشید زیرا
این افراد
نمی توانند
بدون داشتن
هیچ پایگاهی
در کامپیوتر
یا شبکه شما
اقدام به
نفوذ در آن
کنند .
خطر واقعی از
زمانی آغاز
می شود که این
افراد سعی می
کنند این
پایگاه را
ایجاد کنند و
یا موفق به
ایجاد آن می
شوند .
بنابراین
روش نفوذ در
واقع روشی
است برای
اجرای یک نرم
افزار مخرب و
یا دسترسی
غیر مجاز .
یک
نفوذگر ممکن
است از روش
های مستقیم
یا غیر
مستقیم برای
نفوذ به یک
کامپیوتر
استفاده کند .
روش های
حمله به
عنوان مثال
می توانند
اینگونه
باشند :
-
مهاجم سعی می
کند نرم
افزار مخرب
را برای شما
بفرستد تا
خودتان آن را
اجرا نمایید .
در این کار
ممکن است
بسیار
ناشیانه عمل
نماید و شما
از هدف وی
مطلع شوید و
یا ممکن است
بسیار
ماهرانه عمل
کند .
- مهاجم ممکن
است شما را در
استفاده از
این نرم
افزار مخرب
فریب دهد به
عنوان مثال
ممکن است نرم
افزار مخرب
را در قالب یک
فایل تصویری
یا موسیقی در
اختیار شما
قرار دهد .
- ممکن است
نفوذگر شما
را به دیدن یک
صفحه
اینترنتی
آلوده تشویق
نماید که در
اثر مشاهده
آن چنانچه
کامپیوتر
شما از ایمنی
کافی
برخوردار
نباشد ،
کدهای مخرب
بر روی سیستم
عامل به اجرا
در می آیند و
راه را برای
نفوذ هموار
می کنند .
- اگر نفوذگر
یکی از
دوستان یا
آشنایان شما
باشد می
تواند فایل
مخرب را بر
روی یک دیسکت
یا سی دی خود
اجرا (Auto
run)
به شما بدهد .
در این صورت
ممکن است
بدون اینکه
متوجه
باشید، با
مشاهده این
دیسکت و یا
قرار دادن
این سی دی
آلوده در
درایو سی دی
رام ، در خطر
قرار بگیرید .
باید
توجه داشت که
روش های نفوذ
بسیار متنوع
هستند و در
واقع هر
نفوذگر با
توجه به سطح
دانش و مهارت
و سطح هوش ،
روش متفاوتی
را انتخاب می
کند .
روش
های حمله
وقتی قدرت
بیشتری می
یابند که با
روش های
هوشمندانه و
متفکرانه
همراه شوند .
نفوذگران
حرفه ای با
استفاده از
روشی به نام
مهندسی
اجتماعی (Social
Engineering)
هدف
را از نظر
فکری وادار
می کنند تا با
دست خود
درهای نفوذ
را به روی
آنان بگشاید .
به چند مثال
در مورد
استفاده از
روشهای
مهندسی
اجتماعی
توجه کنید :
-
(Email)
ایمیلی در
یافت می کنید
که به شما در
مورد خاصی
هشدار می دهد .
توجه کنید
اگر نفوذگر
در مورد شما
اطلاعات
کافی داشته
باشد ممکن
است ایمیلی
حاوی مطالبی
نگران کننده
در مورد یکی
از اقوام شما
و یا در مورد
شغلتان
بفرستد . در
این ایمیل پس
از آنکه شما
را به اندازه
کافی هراسان
کرد از شما
خواهد خواست
بر روی لینکی
که در آن وجود
دارد کلیک
کنید و یا
فایلی را که
به ایمیل
ضمیمه شده بر
روی
کامپیوتر
خود اجرا
کنید تا به
اطلاعات
بیشتری دست
یابید .
-
ایمیل های
تحریک کننده
دریافت می
کنید . ممکن
است این
ایمیل ها شما
را به مشاهده
تصاویر
تحریک کننده
از افراد خاص
و یا هنرپیشه
ها و خواننده
های معروف
دعوت کند و یا
اینکه با
وعده برنده
شدن جوایز
گران قیمت
شما را به
کلیک بر روی
لینک و یا
دریافت فایل
دعوت نماید .
-در
وب سایتی به
تیتر بزرگ و
جلب توجه
کننده ای بر
می خورید که
به شما هشدار
می دهد
کامپیوترتان
هدف حمله
ویروس ها
قرار گرفته و
یا سرعت آن
بسیار آهسته
است و از شما
می خواهد با
دانلود نرم
افزاری که
پیشنهاد می
کند این مشکل
را برطرف
کنید .
-
فردی که خود
را دارای رده
اداری یا
نظامی خاصی
معرفی می کند
با شما تماس
می گیرد ( از
طریق
الکترونیک و
یا از طریق
تلفن ) و از شما
خواستار
ارائه
اطلاعات
مهمی می شود .
-
ایمیلی
دریافت می
کنید و یا در
سایت و یا
وبلاگی می
خوانید که به
طریقی می
توان کلمه
عبور سایر
دوستان و
آشنایان را
به دست آورد .
در برخی از
موارد نرم
افزاری
معرفی می شود
که این
قابلیت را
دارد . شما نیز
آن را دریافت
می کنید و
مورد
استفاده
قرار می دهید
غافل از
اینکه این
نرم افزار ،
آلوده بوده و
در واقع
کلمات عبور
خود شما را
سرقت کرده .
و
ده ها مورد
دیگر وجود
دارد که ذکر
تمامی آنها
بی فایده است .
باید توجه
کنید که در
این روش
یعنی
مهندسی
اجتماعی به
طور کلی سعی
می شود
قربانی از
نظر روانی در
وضعیتی قرار
گیرد که
خواسته
نفوذگر را
برآورده کند.
ممکن است در
مواردی شما
را بترسانند
و در مواردی
به شما وعده
های دروغین
بدهند و یا
شما را وسوسه
کنند .
در
تمامی این
موارد به
احتمال زیاد
می توانید با
خیال راحت
موضوع را
نادیده و
ناشنیده فرض
کنید و
چنانچه این
موارد جنبه
باج خواهی و
مزاحمت پیدا
کرد با
مقامات
انتظامی و
قضایی مشورت
نمایید .
در
مورد ادارات
و سازمانها
باید روشهای
نفوذ مستقیم
را بیشتر مد
نظر قرار داد .
به عنوان
مثال ممکن
است
تعمیرکارانی
که وارد
ارگان می
شوند
بتوانند
دسترسی
هرچند کوچکی
به کامپیوتر
ها بیابند و
فرصت کافی
نیز داشته
باشند که نرم
افزار مخرب
را بر روی
آنها اجرا
کنند و یا
اطلاعات
کافی جهت
نفوذ به دست
بیاورند . به
ویژه در مورد
ادارات و
سازمانهایی
که اطلاعات
حساس و حیاتی
دارند این
احتمال،
یعنی سعی در
نفوذ مستقیم
همواره ممکن
است -اگر چه
خطرناک ترین-
، ولی راحت
ترین روش
باشد.
همانطور
که پیشتر ذکر
شد روش های
نفوذ بسیار
متفاوت و
متنوع است .
وظیفه شما
این است که
احتمال
استفاده از
این روش ها را
به حداقل
برسانید و با
رعایت اصولی
که در این
سایت خواهید
آموخت کاری
کنید که
اطلاعات
الکترونیک
شما ، حتی در
صورت دسترسی
مستقیم ،
برای نفوذگر
غیر قابل
استفاده
باشد .
در
اینجا لازم
است مقداری
در مورد
عباراتی نظر
پورت (Port)
، آدرس آی پی (IP
Address)
و پروتوکل
های ارتباطی
بدانید .
هر کامپیوتر
درگاه هایی
دارد که از
طریق آن می
تواند
اطلاعات را
از جهان خارج
دریافت کند و
یا در قالب
خروجی هایی
از طریق
درگاه ها به
جهان خارج
منتقل کند . به
این درگاه ها
پورت (Port)
گفته می شود .
احتمالا
محل اتصال
کیبورد ،
ماوس و
مانیتور و
شاید سایر
لوازم نظیر
پرینتر ،
اسکنر ، یا
دوربین های
دیجیتال را
به کامپیوتر
دیده اید . این
محل ها همان
پورت ها
هستند . ولی به
غیر از این
پورتهای سخت
افزاری در
نرم افزار
کامپیوتر هم
پورتهایی
وجود دارد .
این پورتها
امکان
برقراری
ارتباط با
جهان
الکترونیک
نظیر
اینترنت و یا
هر شبکه دیگر
را فراهم می
کنند .
تعداد
پورتهای سخت
افزاری
بسیار کم است
ولی پورتهای
نرم افزاری
به تعداد 65535
عدد موجود
هستند .
این
پورتها ( نرم
افزاری ) به دو
بخش عمده
تقسیم می
شوند .
دسته
اول پورتهای 0
تا 1023 یا
پورتهای
سیستمی . این
پورتها در
سیستم عامل
تعریف شده
هستند و برای
هر یک از آنها
وظایفی معین
شده . به عنوان
مثال پورت
مورد
استفاده در
پروتوکل
انتقال فایل (ftp)
با شماره 21 و
پورت مورد
استفاده
توسط
پروتوکل
انتقال فرا
متن (http)
با شماره 80
مشخص شده اند .
دسته
دوم پورتهای 1024
تا 65535 که
تعدادی از
آنها در نرم
افزارهای
خاص همانند Outlook
تعریف شده
هستند ولی
تعداد
بیشماری از
آنها
استفاده
تعریف شده ای
ندارند .
در بخش های
بعد خواهید
آموخت که
چگونه نرم
افزارهای
مخرب از این
پورتها جهت
اتصال به
سیستم هکر ،
استفاده می
کنند .
آدرس
آی پی (IP
Address)
: آیا تا به حال
به این امر
اندیشیده
اید که چگونه
دو کامپیوتر
در یک شبکه یا
در اینترنت
می توانند با
یکدیگر
مبادله
اطلاعات
داشته باشند
؟ به ویژه در
شبکه ای با
تعداد
کامپیوتر
های بسیار
زیاد همانند
اینترنت .
چگونه شما می
توانید یک
تصویر را از
طریق نرم
افزار یاهو
مسنجر به
دوستتان
بفرستید ؟
برای این
ارتباط
کامپیوتر ها
احتیاج به یک
آدرس در شبکه
دارند . آدرسی
که همانند
آدرس پستی در
دنیای واقعی
، مبدا و مقصد
رسیدن
اطلاعات را
مشخص می کند و
از سایر
کامپیوتر ها
جدا می نماید .
هر
کامپیوتر
هنگامی که به
اینترنت
متصل می شود
آدرسی بی
همتا در شبکه
خود خواهد
داشت که محل
رسیدن
اطلاعات به/از
آن را مشخص می
کند .
این
آدرس که یک
آدرس در
مبنای ؟؟؟.؟؟؟.؟؟؟.؟؟؟
است در واقع
یک عدد 12 رقمی
است . به عنوان
مثال ممکن
است در حال
حاضر آدرس آی
پی کامپیوتر
شما 192.168.12.8 باشد .
هر قسمت دامنه
؟؟؟
می تواند
عددی بین 0 الی
255 داشته باشد .
پس دامنه حد
نهایت این
عدد به این
شکل خواهد
بود 255.255.255.255 .
وب
سایتها
آدرسهای آی
پی مشخص و
منحصر به فرد
خودشان را
دارند . به
عنوان مثال
در قسمت آدرس
مرورگر
اینترنت خود
این اعداد
را تایپ یا
کپی نمایید و
یا بر روی این
لینک کلیک
کنید : http://216.109.112.135
همانطور که
مشاهده می
کنید این
آدرس آی پی
مربوط به
سایت یاهو می
باشد . البته
به دلیل
اینکه سایت
یاهو بر روی
سرور(Server)
های بسیار
زیادی قرار
دارد می
تواند آدرس
های آی پی
دیگری نیز
داشته باشد.
(
یک نفوذگر از
طریق فرمان Ping
و یا نرم
افزارهایی
که جهت کشف
آدرس آی پی
نوشته شده
اند می تواند
آدرس آی پی
سیستم هدف را
کشف کند )
کامپیوتر
شما نیز از
لحضه ای که به
اینترنت
متصل شود
دارای یک
آدرس آی پی
خواهد بود .
چنانچه از
ویندوز اکس
پی (XP)
یا
2000 (2K)
استفاده
می کنید ،
می
توانید با
کلیک بر روی
آیکن (Icon)
کامپیوتر
های کوچکی که
در کنار ساعت
ویندوز
ارتباط شما
را با
اینترنت
نمایش می
دهند و سپس
انتخاب قسمت Details
آدرس
آی
پی
خود
را
در
قسمت
Client
Ip Address
بیابید
.
قسمت Server
IP Address
آدرس آی پی
سروری را که
در شرکت
ارتباط
دهنده شما با
اینترنت (ISP)
قرار دارد
نشان می دهد .
هر بار که شما
به اینترنت
متصل می شوید
چنانچه از
اینترنت
تلفنی
استفاده می
کنید این
آدرس تغییر
خواهد کرد .
آدرس های آی
پی متغیر آدرسهای
Dynamic
نامیده
می شوند .
دوستانی که
از اینترنت
پر سرعت بهره
می برند ،
نظیر DSL
و یا ADSL
ممکن است
آدرس آی پی
همواره
ثابتی داشته
باشند .
این امر باعث
می شود که در
خطر بیشتری
نسبت به
سایرین قرار
گیرند . آدرسهای
آی پی ثابت آدرسهای
Static
نامیده
می شوند .
به این علت که
نفوذگر با
یافتن آدرس
آی پی ثابت ،
انرژی و توان
خود را معطوف
به سایر
مراحل نفوذ
می نماید و
این مشکل
بزرگ را
ندارد که
سیستم هدف با
هر بار اتصال
به اینترنت ،
آدرس آی پی
متفاوتی
خواهد داشت .
یک
مهاجم با
داشتن آدرس
آی پی و پورتی
که در آن لحضه
بر روی سیستم
هدف باز است ،
می تواند به
کامپیوتر
هدف ، از
طریق نرم
افزار مناسب
متصل شود .
نکته
ای که در مورد
روش های نفوذ
وجود دارد
این است که
بیشتر
نفوذگران ،
چنانچه قصد
نفوذ به یک
سیستم واحد
کامپیوتری (
نظیر یک
کامپیوتر
خانگی ) را
داشته باشند
، استفاده از
نرم افزار
مخرب را به
استفاده از
نقاط ضعف و
سرویس های
خود سیستم
عامل ترجیح
می دهند .
هم به این علت
که نرم
افزارهای
مخرب تنوع و
انعطاف
بیشتری
دارند و هم
اینکه فقط
عده خاصی از
هکرهای
پیشرفته ،
توانایی و
دانش لازم را
جهت استفاده
از نقاط ضعف و
سرویس های
داخلی سیستم
عامل ها در
اختیار
دارند .
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
در
بخش قبل به
این نتیجه
رسیدیم که
مهاجم برای
داشتن
دسترسی
تثبیت شده به
کامپیوتر
هدف ناچار
است نرم
افزار مخربی
را بر روی آن
کامپیوتر
اجرا نماید و
یا با
استفاده از
نرم
افزارهای
موجود بر روی
کامپیوتر که
به طور صحیح
محافظت نشده
اند سعی کند
این دسترسی
را ایجاد کند.
در
ابتدا کمی در
مورد
امکاناتی که
به طور پیش
فرض بر روی
سیستم عامل
ها و نرم
افزارهای
جانبی موجود
است و اینکه
چگونه ممکن
است این
امکانات
مورد
استفاده
مهاجم قرار
بگیرند
توضیح خواهم
داد .
کلیه
سیستمهای
کامپیوتری
همانند
رایانه های
شخصی ، تلفن
های همراه ، و
حتی لوازم
خانگی که
سیستم
کامپیوتری
پیشرفته ای
دارند به طور
کل از نرم
افزار بهره
می برند .
در
کامپیوترها
یک رابط نرم
افزاری وجود
دارد که
امکان
استفاده از
سخت افزار
موجود را
فراهم می
نماید . این
رابط نرم
افزاری در
رایانه هایی
که ما می
شناسیم
سیستم عامل (Operation
System)
نام دارد .
به
عنوان مثال
ویندوز اکس
پی (Win
XP)
یک سیستم
عامل است . هر
سیستم عاملی
طوری طراحی
می شود که
بتواند
اطلاعات
مورد نیاز را
به وسیله
سیستم سخت
افزاری
دریافت
نماید ، با
استفاده از
همین سیستم
سخت افزاری
آن را پردازش
کند و با کمک
همان سخت
افزار آن را
به خروجی های
مناسب تبدیل
و منتقل کند .
به
همین دلیل
امکانات
ارتباطی
فراوانی در
سیستم های
عامل
گنجانده شده .
به عنوان
مثال نرم
افزاری که به
شما امکان
شماره گیری
تلفن جهت
اتصال به
اینترنت را
می دهد (در
سیستم
ارتباطی Dial
up)
و یا نرم
افزارهایی
که به
کامپیوتر
اجازه
ارتباط با
شبکه را می
دهند از همین
دسته هستند .
کلیه
این نرم
افزارهای
ارتباطی در
صورتی که
مورد حفاظت
صحیح قرار
نگیرند می
توانند
امنیت
کامپیوتر را
به خطر
بیندازند .
یک
مهاجم می
تواند سیستم
شماره گیری
را طوری
تغییر دهد که
در ساعت
مشخصی به
شماره تلفن
مورد نظر او
شماره گیری
نموده و با
اتصال سیستم
عامل
کامپیوتر
هدف به سیستم
خود ، امکان
دسترسی به
اطلاعات
الکترونیک
آن را بیابد .
همچنین
مهاجم می
تواند از
سرویس هایی
که به طور پیش
فرض بر روی
سیستم عامل
ها وجود دارد
سو استفاده
نماید . از
جمله این
سرویس ها
سیستم Telnet
و پروتوکل NetBIOS
را می توان
نام برد . این
سرویس ها در
سیستم عامل
ها تعبیه می
شوند تا
امکان
ارتباطی
آسان را
مابین
کامپیوترها
فراهم
نمایند . در
واقع این
سیستم های
ارتباطی
همانند دری
هستند که اگر
کنترل نشود ،
اگرچه به
افراد مورد
تایید اجازه
ورود آسان
تری را می دهد
، ولی ممکن
است سارقان
هم به راحتی
از همین در
وارد شوند .
بسیاری از
نرم افزارها
، چه نرم
افزارهای
موجود در
سیستم عامل
ها نظیر Media
Player
در Windows
و چه نرم
افزارهای
تولید شده
توسط سایر
کمپانی های
نرم افزاری
جهان ، ممکن
است درخواست
اتصال به
سایت کمپانی
سازنده را به
هر دلیلی (
آپگرید ، ثبت
و ... ) داشته
باشند. این
امر سبب شده
نفوذگران
حرفه ای از
طریق اعمال
تغییرات در
این نرم
افزارها ،
این امکان را
داشته باشند
که از آنها سو
استفاده
نمایند. به
عنوان مثال
یک نفوذگر می
تواند قسمت
دانلود و به
روز نمایی یک
نرم افزار
ضعیف و یا
دارای حفره
امنیتی را
تغییر دهد تا
به جای
دریافت
آخرین
آپگرید ها از
طرف سایت
سازنده ، نرم
افزارهای
مخرب را از
سایت هکر
دریافت و
اجرا نماید .
البته این
مورد بسیار
نادر است و
فقط
نفوذگران
بسیار
پیشرفته و
مسلط به
برنامه
نویسی دست به
این عمل می
زنند .
ولی
بسیاری از
شما در وب
سایتهای
گوناگون به
این مورد
برخورد
نموده اید که
پنجره ای باز
می شود و از
شما در مورد
نصب نرم
افزار فلش
پلیر Flash
Player
و یا پکیج
زبان Language
Pack
سوال می
نماید .
بسیاری از
کاربران با
کلیک کردن بر
روی Yes
و یا Ok
به راحتی
فاتحه امنیت
سیستم خود را
می خوانند . در
چنین مواردی
حتما به
امضای
الکترونیکی
تولید کننده Publisher
Signature
دقت نمایید
که باید از
کمپانی های
معروف و
شناخته شده
نرم افزاری
باشد . در
صورتی که
مطمئن هستید
آخرین نرم
افزار فلش را
بر روی سیستم
عامل خود نصب
نموده اید ،
کلیه
درخواستهای
نصب فلش را
کنسل کنید . به
ویژه اگر در
سایتهای نا
امن و غیر
معتبر چنین
درخواستهایی
از شما شد به
هیچ وجه آن را
تایید نکنید .
جهت
اطلاع از
اینکه آیا
نرم افزار
فلش سیستم
عامل شما به
روز است یا
خیر و همچنین
جهت دریافت و
نصب آخرین
نرم
افزارهای
فلش از آدرس
زیر استفاده
نمایید .
www.macromedia.com
مساله
دیگری که در
مورد سیستم
عامل ها وجود
دارد رخنه
های امنیتی (Security
Wholes)
هستند .
هیچ
نرم افزار و
اصولا هیچ
سیستمی که
توسط بشر
طراحی و
ساخته می شود
خالی از
اشکال و
ایراد نیست .
سیستم عامل
ها هم از این
قانون مجزا
نیستند .
هنگامی که یک
سیستم عامل
طراحی و
ساخته می شود
به مرور زمان
هکر ها با
آزمایش و
بررسی آن پی
به ایرادات (Bugs)
و رخنه هایی (Wholes)
در آن خواهند
برد . آنها می
توانند از
این ایرادات
ناخواسته
استفاده
کنند تا به
سیستم هدف
دسترسی
ایجاد
نمایند .
در
مورد چگونگی
حفاظت از
سرویس های
موجود در
سیستم عامل
ها و برطرف
کردن رخنه ها
و ایرادات در
بخش های بعد
بحث خواهد شد .
با
این حال ،
روش اصلی و
مورد پسند
بیشتر
مهاجمان ،
اجرای نرم
افزارهای
مخرب بر روی
سیستم هدف
جهت ایجاد
دسترسی به آن
است.
در این روش
ممکن است
مهاجم از
رخنه های
امنیتی و
سرویس های
موجود نیز
بهره ببرد ،
ولی تنها در
صورتی موفق
به نفوذ قطعی
و پایدار
خواهد شد که
بتواند نرم
افزار مخرب
خود را بر روی
سیستم هدف به
اجرا در آورد .
در
این بخش در
مورد نرم
افزار های
مخرب یا به
اصطلاح نرم
افزار های هک
بحث می کنیم .
نرم
افزارهای
مخرب انواع
بسیار زیادی
دارند . در
مورد انواعی
از آنها
همانند
تروجانها ،
ویروس ها و
جاسوس
افزارها به
دلیل اهمیت
بخش مجزایی
در نظر گرفته
شده .
تروجان
ها (Trojans)
نرم
افزارهایی
هستند که
هرگاه بر روی
کامپیوتر
هدف به اجرا
در آیند
درهای نرم
افزاری را به
روی مهاجم می
گشایند .
مهاجم می
تواند
اطلاعات
سیستم را
سرقت کند یا
تغییراتی در
آنها به وجود
آورد . همچنین
می تواند به
طور نامحسوس
طریقه
استفاده از
کامپیوتر
هدف را زیر
نظر بگیرد . در بخش
تروجان ها
در باره این
نرم
افزارهای
مخرب بیشتر
بدانید .
جاسوس
افزارها (Spy
wares)
نرم
افزارهایی
هستند که به
طور خودکار
به کسب
اطلاعات از
کامپیوتر
هدف می
پردازند و
این اطلاعات
را برای
استفاده در
اختیار
مهاجم قرار
می دهند . بعضی
از جاسوس
افزارها می
توانند
کلیدهای
فشرده شده بر
روی صفحه
کلید را ثبت
کنند و به این
طریق مهاجم
به کلمات
عبور و شماره
کارتهای
اعتباری دست
می یابد . جهت
کسب اطلاعات
به بخش
جاسوس
افزارها
رجوع شود .
تبلیغ
افزارها (Ad
wares)
نرم
افزارهایی
که با اجرا بر
روی
کامپیوتر
شما به صورت
آزاردهنده ،
تبلیغاتی را
در سیستم
عامل و یا
مرورگر
اینترنت به
نمایش در می
آورند . این
تبلیغات
ممکن است
جنبه هرزه
نگاری داشته
باشند .
درباره تبلیغ
افزارها
نیز در بخش
جاسوس
افزارها
توضیح داده
شده .
پایش
افزارها (Track
Wares)
در واقع گونه
ای از جاسوس
افزارها
هستند . وظیفه
آنها کنترل
فعالیت
کاربر یک
کامپیوتر
است . این
کنترل می
تواند شامل
ثبت نرم
افزارهای
اجرا شده ،
سایتهای
مشاهده شده و
کلیه موارد
دیگر
استفاده از
یک کامپیوتر
باشد .
دسته ای از
پایش
افزارها نیز
از طرف شرکت
های معتبر
نرم افزاری و
با هدف ایجاد
کنترل
والدین بر
روی فرزندان
در هنگام
استفاده از
کامپیوتر ،
تولید شده
اند . ولی حتی
همین دسته
نیز با وجود
اینکه هدف از
تولید آنها
مثبت بوده می
توانند توسط
افراد سودجو
مورد
استفاده
منفی قرار
بگیرند .
ویروس
ها (Viruses)
نرم
افزارهای
مخربی هستند
که معمولا
کامپیوتر
خاصی را به
عنوان هدف
مورد تهاجم
قرار نمی
دهند و هدف
آنها هر
کامپیوتری
است که
بتوانند آن
را آلوده
کنند . ویروس
ها می توانند
در کار سیستم
عامل اختلال
ایجاد کنند و
یا اطلاعات
الکترونیک
را تخریب
کنند . وجود
ویروس در
سیستم می
تواند سرعت
آن را کاهش
دهد و یا باعث
به وجود آمدن
خطاهای عجیب
شود . در بخش
ویروس ها
اطلاعات
بیشتری را در
این مورد
خواهید یافت .
کرم
ها (Worms)
نرم افزار
هایی هستند
که سرعت
تکثیر بسیار
بالایی
دارند و
بیشتر در
دسته ویروس
ها مورد
بررسی قرار
می گیرند . این
نرم افزارها
معمولا از
طریق ایمیل (Email)
و یا از طریق
وب سایت های
آلوده و با
استفاده از
رخنه های
امنیتی
منتشر می
شوند . کرمها
هنگامی که یک
کامپیوتر را
مورد تهاجم
قرار دادند
با استفاده
از آدرس های
ثبت شده در
نرم افزار
آوت لوک خود
را در قالب
نامه های
الکترونیکی
از طرف هدف به
سایرین پست
می کنند و به
این طریق
تکثیر می
یابند . کرم ها
با سرعت
تکثیر بالای
خود باعث افت
سرعت شبکه ها
و سیستم های
کامپیوتری
می شوند . به
طور کل کرم ها
نرم
افزارهای
تکثیر شونده
ای هستند ولی
ممکن است
بعضی از آنها
همانند
ویروس ها به
تخریب نرم
افزارهای
سیستم هدف
بپردازند . در
مورد کرم
ها نیز در
بخش ویروس ها
صحبت می شود .
کدهای
مخرب (Macros):
این کدها می
توانند در
قالب ماکرو
ها در
فایلهایی
نظیر فایل
های ورد
پنهان شوند و
به این طریق
شما از طریق
مشاهده صفحه
آلوده این کد
ها را بر روی
کامپیوتر
خود به اجرا
در خواهید
آورد . ماکرو
ها از طریق ضد
ویروس ها
قابل
شناسایی
هستند و
گستردگی
چندانی
ندارند .
شماره
گیر ها (Dialers)
نرم
افزارهایی
هستند که با
نصب بر روی
سیستم عامل ،
چنانچه فرد
از اینترنت
تلفنی
استفاده می
نماید و یا از
طریق مودم (Modem)
به خط تلفن
دسترسی دارد
، بدون اجازه
، از طریق
شماره گیری
سعی در
برقراری
ارتباط با
سرور خود
خواهند نمود .
اینگونه نرم
افزارها در
بیشتر موارد
از طرف
سایتهای
هرزه نگاری
منتشر می
شوند . از
آنجایی که
سرور سازنده
این نرم
افزارها در
کشورهای
متفاوتی
قرار دارد ،
هنگامی که
موفق به
شماره گیری
می شوند باعث
خواهند شد
هزینه
مکالمات
خارج از کشور
برای خط تلفن
فرد محاسبه
شود .
ممکن است
شماره گیر ها
در قالب نرم
افزارهایی
که از طرف
اینگونه وب
سایتها جهت
دانلود در
اختیار عموم
قرار داده
شده ، پنهان
شده باشند .
شماره گیر ها
از طرف ضد
ویرس ها و ضد
جاسوس
افزارهای
معتبر قابل
شناسایی
هستند و نسبت
به سایر
خطرات
اینترنتی
گستردگی
فراوانی
ندارند .
نرم
افزارهای
جوک (Joke
Programs)
نرم
افزارهایی
که فقط اسباب
مزاحمت و
دردسر هستند
و به خیال
سازندگانشان
نرم
افزارهای
خنده دار و
جالب . ممکن
است رنگ صفحه
نمایش شما را
از طریق
سیستم عامل
نگاتیو کنند .
ممکن است
هنگامی که می
خواهید بر
روی یکی از
دکمه های
سیستم عامل
کلیک کنید
دکمه محو شود
و .... بسیاری از
آنها در بطن
شوخ طبعانه
خود ممکن است
نرم
افزارهای
مخرب تری را
پنهان کرده
باشند . گسترش
این دسته از
نرم
افزارهای
مخرب نسبتا
کم است و به
راحتی از
طریق ضد
ویروس ها
شناسایی می
شوند .
نرم
افزارهای
دسترسی از
راه دور (Remote
Access)
در ابتدا
دسته ای از
این نرم
افزارها
طراحی شدند
تا به
کاربران
اداری و
خانگی این
امکان را
بدهند که از
محل کار خود
به کامپیوتر
خانه و یا
بلعکس متصل
شوند و از این
طریق به
فایلهای خود
دسترسی
داشته باشند .
نمونه هایی
از این نرم
افزارها
نظیر PC
Anywhere
هنوز هم
وجود دارند .
اما نمونه
های مخربی
نیز ساخته شد
که امکان
دسترسی به
فایلها را
به هکرها
می دهند.
در ضمن همان
نسخه های
معروف نیز
چنانچه بدون
تمهیدات
امنیتی و رمز
نگاری مورد
استفاده
قرار گیرند
می توانند
حفره امنیتی
بزرگی برای
یک سیستم
باشند . بیشتر
این نرم
افزارها از
طریق ارتباط
تلفنی کار
می کنند . در
این صورت
باید حتما
فهرست
کاربران به
همراه کلمه
عبور تهیه
شود تا با هر
تماس از طرف
یک کامپیوتر
غریبه ،
امکان
دسترسی به
اطلاعات ،
مقدور
نباشد .
انواع
دیگری از نرم
افزارهای
مخرب نیز
وجود دارند
ولی مهم ترین
نرم
افزارهای
مخرب تروجان
ها (Trojans)
، جاسوس
افزار ها (Spy
wares)،
ویروس ها و
کرم ها (Viruses)
& (Worms)
هستند و به
همین دلیل به
آنها بیشتر
خواهیم
پرداخت
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
امنيت
شبكه ها
اگر
در دنیای
کامپیوتر
ویروس و نرم
افزارهای
مخربی مشابه
آن وجود دارد
، بدون شک
شبکه مناسب
ترین محیط
کشت برای
ویروسها و
سایر نرم
افزارهای
مخرب است ، با
آب و غذا و نور
و دمای مناسب !
هر
شبکه از
اتصال چندین
کامپیوتر به
وجود می آید .
اینترنت یک
شبکه بسیار
بزرگ است که
از اتصال
میلیونها
کامپیوتر به
وجود آمده .
اتصال برخی
از این
کامپیوترها
به صورت دائم
و اتصال
بسیاری از
کامپیوترهای
دیگر (کاربران
اینترنت )
موقتی است .
معمولا
سازمانها و
ادارات با
صرف هزینه
های سنگین
امنیت شبکه
های خود را (که
بسیاری از
آنها به
اینترنت نیز
متصل هستند )
تا حد قابل
قبولی تامین
می کنند .
ولی
آسیب پذیر
ترین شبکه ها
، معمولا
شبکه های
کوچک اداری
یا خانگی
هستند .
این دسته از
شبکه ها
اکثرا به
دلیل
نیازهای
ساده ای نظیر
اشتراک فایل
و پرینتر به
وجود آمده
اند و صاحبان
و یا نصب
کنندگان
آنها اطلاع
چندانی از
امنیت شبکه و
چگونگی حفظ
یا افزایش آن
ندارند .
به
همین دلیل در
کشورهای
توسعه یافته
شغل مشاور
امنیت شبکه
(Network
Security Assistant
)
یکی از مشاغل
مهم و
پردرآمد و
تخصصی
به
شمار می آید .
بسیاری
از سازمانها
و ادارات
کوچک و بزرگ
از مشاوران
امنیت شبکه
کمک می گیرند
تا شبکه و
اطلاعات مهم
و با ارزش
آنها ، از
دسترسی
افراد غیر
مجاز در امان
بماند .
اجازه
بدهید مثال
ساده ای مطرح
کنم :
شرکتی کوچک
را فرض کنید
که 4 کامپیوتر
در اختیار
دارد . این
شرکت یک
پرینتر
لیزری
گرانقیمت
دارد که می
خواد کلیه
کاربران
کامپیوترها
امکان
استفاده از
آن را داشته
باشند .
به پیشنهاد
یکی از
دوستان با یک
نصاب شبکه
تماس می
گیرند و فرد
یاد شده به
سادگی و با
بالاترین
هزینه ! شبکه
شرکت را متصل
می کند و
کارمندان
شرکت از
اینکه می
توانند به
سادگی ، از
کلیه نرم
افزارهای
خود ، با یک
کلیک ساده
دستور پرینت
بدهند و سپس
کاغذ چاپ شده
را از پرینتر
دریافت کنند
احساس
خوشحالی می
کنند .
همچنین
کاربران می
توانند
فایلهای مهم
را از طریق
شبکه برای
یکدیگر
انتقال
بدهند و بر
روی آن کار
کنند .
چه زندگی
ساده و
زیبایی ! ولی
این همه
داستان نیست .
منشی شرکت هر
روز باید
ایمیل های
رسیده را
دریافت کند و
یا ایمیل های
لازم را
ارسال کند.
همچنین مدیر
و سایر
کارمندان
شرکت نیز از
اینترنت
استفاده می
کنند ( اینطور
فرض میکنیم
که به جز چت
استفاده
دیگری می
کنند ! ) . نصاب
شبکه
اینترنت
شرکت را نیز
در اشتراک
قرار داده و
بنابراین
احتیاجی
نیست که هر
کاربر به طور
جداگانه به
اینترنت
متصل شود.
خب پس مشکل
کجاست ؟
در بهترین
حالت مشکل
این است که یک
ویروس با
اشتباه یکی
از کاربران
وارد یکی از
کامپیوترها
می شود . هفته
بعد شما می
توانید
هزاران
ویروس را در
کلیه
کامپیوترهای
شرکت بیابید !
بدترین حالت :
فردی که به
دانستن
اطلاعات
شرکت یاد شده
علاقه دارد
نرم افزار
مخربی را (که
پیدا
کردنشان
چندان مشکل
نیست ) توسط
ایمیل برای
منشی می
فرستد . به این
ترتیب نرم
افزار یاد
شده بر روی
کامپیوتر
منشی نصب می
شود . این نرم
افزار می
تواند یک
تروجان
آماده و یا یک
برنامه
نوشته شده
توسط یک فرد
متخصص باشد .
به
هر صورت با
کمک این نرم
افزار هکر یا
نفوذگر
خواهد
توانست به
راحتی به
اطلاعات
حفاظت نشده
کلیه
کامپیوترهای
شبکه دسترسی
داشته باشد و
آنها را سرقت
کند و یا
تغییر دهد .
کلیه
این مشکلات
را سرویس
کوچک و مفیدی
در ویندوز به
نام
اشتراک
فایل و پرینت
(File
& Print
Sharing)
ایجاد می کند .
سوال : آیا
باید این
سرویس را غیر
فعال کرد ؟
پاسخ : خیر . اگر
این سرویس را
غیر فعال
کنید شبکه
شما عملا
کارایی
نخواهد داشت
و از هیچ یک از
قابلیتهای
آن بهره
نخواهید برد .
پس
چه باید کرد ؟
پاسخ این است
که باید از
شبکه و
اطلاعات آن
محافظت کرد .
- اولین
اقدام این
است که کلیه
کامپیوترها
را به یک
برنامه
افزایش
امنیت
اینترنت و یا
یک ضد ویروس
قدرتمند
مجهز نمایید .
- کلیه
فایلها و
اطلاعات مهم
شرکت باید در
قسمتی از
کامپیوترها
قرار داده
شود که دارای
دسترسی طبقه
بندی شده
باشد و به هیچ
وجه از پوشه
های مشترک
نباشد .
-
از
پارتیشن
بندی NTFS
استفاده
نمایید و
پوشه های مهم
را رمزنگاری
کنید ( با کلیک
راست بر روی
آنها و علامت
زدن گزینه Encrypt
Contents
To Secure Data
از
قسمت Advanced
)
نکته
مهم این است
که بدانید
اطلاعاتی که
به این طریق
رمزنگاری
شده باشند
فقط و فقط بر
روی همان
کامپیوتر و
از طریق همان
اکانت
کاربری قابل
مشاهده
هستند .
بنابراین
باید قبل از
انتقال به
کامپیوترهای
دیگر از حالت
رمزنگاری
خارج شوند تا
قابل
استفاده
برای سایرین
باشند . در
صورتی که
اقدام به
رمزنگاری
اطلاعات
میکنید قبل
از آن ، از
اطلاعات بر
روی ذخیره
گرهایی
مانند CD
پشتیبان
تهیه کنید تا
در صورت
خرابی
ویندوز
کامپیوتر
یاد شده ،
آنها را از
دست ندهید .
- کامپیوتری
که اینترنت
را به شبکه
شرکت متصل می
نماید می
تواند به نرم
افزارهایی
مجهز گردد که
اشتراک
اینترنت را
کنترل کند ( به
عنوان
فایروال )
- اشتراک
اینترنت
شرکت را در
مواقع غیر
ضروری غیر
فعال نمایید .
متاسفانه
ویندوز اکس
پی امکانات
طبقه بندی
چندان
مناسبی
ندارد . ولی
ویندوز 2000
می تواند سطح
دسترسی کلیه
کاربران را
به پوشه های
مختلف کنترل
کند و این
دسترسی را
ممنوع ،
محدود و یا با
کلمه عبور
امکان پذیر
نماید .
-
کلیه
سیستم عامل
های
کامپیوترها
و نرم
افزارهای
محافظ آنها
باید آخرین
اصلاحات
امنیتی را
دریافت و نصب
کرده باشند .
به
طور کل
اقدامات
بسیار
پیشرفته ای
را می توان
انجام داد که
بسیاری از
آنها در تخصص
کاربران
عادی شبکه ها
نیست.
بنابراین
همواره
بهترین راه
پیشنهادی
تماس با یک
مشاور امنیت
شبکه است .
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
روشهاي
حفظ امنيت
در
این بخش با
توجه به کلیه
مطالب ارائه
شده در
قسمتهای
قبلی به یک
جمع بندی کلی
دست خواهیم
یافت . ولی به
دوستانی که
مستقیما" به
این صفحه
مراجعه
نموده اند
توصیه می شود
کلیه بخش های
آموزشی سایت
را از ابتدا
مطالعه
نمایند .
در واقع هدف
این بخش
توصیه های
عمومی و یاد
آوری مطالب
به افرادی
است که سایر
بخش های
آموزشی را
مطالعه
نموده اند .
تقریبا
تمامی
کاربران
خانگی از
سیستم عامل
ویندوز
استفاده می
کنند. باید به
این امر توجه
داشته باشید
که امن ترین
نسخه از
سیستم عامل
ویندوز در
حال حاضر
ویندوز اکس
پی سرویس
پک 2 (Win
xp sp
2)
می باشد .
کاربران
ویندوز اکس
پی نگارش
خانگی (Home
Edition)
و یا سرویس
پک 1(Professional
Edition)
می
توانند
سرویس پک 2 را
به صورت CD
تهیه و نصب
کنند . البته
ممکن است
کلیه نرم
افزارهای
موجود با این
سرویس پک
سازگاری
نداشته
باشند و باید
به این امر
توجه داشته
باشید که قبل
از نصب سرویس
پک 2 از کلیه
اطلاعات مهم
خود پشتیبان (Backup)
تهیه کنید تا
در صورتی که
دچار مشکل
شدید ،
اطلاعات
حیاتی را از
دست ندهید .
کاربران
ویندوز 2000 نیز
می توانند
آخرین سرویس
پک ارائه شده
برای آن را از
فروشگاه های
نرم افزار
تهیه و نصب
نمایند .
ولی
در مورد
کاربران
ویندوزهای 98 و
یا NT
، بهترین
راه حل آن است
که ویندوز
خود را ارتقا
دهند . زیرا
نسخه های
قدیمی
ویندوز ، در
حال حاضر
امنیت
مناسبی
ندارند .
سیستم
عامل ها و به
طور کلی
تمامی نرم
افزارها
دارای حفره
های امنیتی (Security
Wholes)
زیادی هستند
که با گذشت
زمان توسط
هکرهای خوب
یا بد کشف
خواهند شد. با
کشف این حفره
های امنیتی ،
سازندگان
نرم افزارها
نیز وصله
هایی برای
ترمیم این
حفره ها
طراحی می
کنند و در
اختیار
کاربران نرم
افزارهای
خود قرار می
دهند . به این
وصله های نرم
افزاری پچ (Patch)
گفته می شود .
به همین دلیل
در صورتی که
می خواهید
هیچ هکری
نتواند
کامپیوتر
شما را مورد
تهاجم قرار
دهد ، همواره
آخرین پچ های
امنیتی (Security
Patch)
را از سایت
سازنده
سیستم عامل و
سایر نرم
افزارهای
کاربردی
نظیر Office
دریافت و نصب
نمایید .
روش
دریافت پچ
های امنیتی
در سیستم
عامل ویندوز XP
به این طریق
است :
در
ابتدا به
اینترنت
متصل شوید و
بر روی لینک
زیر کلیک
کنید :
http://windowsupdate.microsoft.com/
چنانچه
در خواستی در
مورد نصب
نسخه جدید
نرم افزار
ارتقا دهنده
ویندوز
دریافت
کردید آن را
تایید کنید و
اجازه دهید
این نرم
افزار
دریافت و نصب
شود .
سپس
به
این طریق
قسمت آپدیت
اتوماتیک
ویندوز را
فعال کنید :
Right
Click On My Computer / select : Properties
Go to : Automatic Updates
بهتر
است گزینه
Notify
me but don't automatically download or install them
را
انتخاب کنید
تا هر زمان که
آپدیت جدیدی
برای دانلود
وجود داشت با
اجازه شما
دریافت و نصب
شود .
از
این پس
هنگامی که به
اینترنت
متصل هستید
ویندوز با
توجه به حجم
استفاده شما
از اینترنت ،
سعی خواهد
کرد در زمان
هایی که
استفاده
کمتری از
اینترنت
دارید و در
حال دانلود
فایل نیستید
پچ های
امنیتی را
دریافت کند .
باید
توجه داشته
باشید که در
صورت
استفاده از Win
XP SP2
میزان این
دانلودها
کمتر از سایر
نسخه ها می
باشد .
در
صورتی که به
هر دلیل نمی
توانید و یا
نمی خواهید
پچ های
امنیتی
ویندوز را
نصب کنید
برای
استفاده از
اینترنت از
مرورگر
فایرفاکس
استفاده
نمایید . ( در
بخش
مرورگرهای
اینترنت
توضیح داده
شد )
حال
فرض می کنیم
که شما یک
ویندوز
ارتقا یافته
دارید .
ویندوز شما
ارتقا یافته
باشد یا خیر
باز هم به
استفاده از
یک ضد ویروس
قدرتمند
نیاز خواهید
داشت .
پیشنهاد من Norton
Anti Virus 2005
است .
البته
می توانید از
ضد ویروسهای
رایگان
ارائه شده در سايتهاي
مختلف دانلود
كرده و
استفاده
نمایید .
در
صورتی که از
ویندوز اکس
پی به ویژه
سرویس پک 2 به
همراه
جدیدترین پچ
های امنیتی
استفاده می
کنید ،
فایروال
ویندوز می
تواند امنیت
قابل قبولی
را برای
کاربران
عادی فراهم
نماید .
با
این حال
استفاده از
یک فایروال
تخصصی امنیت
بسیار مناسب
تری را فراهم
می نماید .
چنانچه قصد
خرید دارید ، Norton
Personal Firewall و
در صورتی که
تمایل به
دانلود یک
فایروال
رایگان
دارید از دانلود
نمایید .
فایروال های
رایگان Sygate
و
Zone
Alarm بهترین
گزینه ها
هستند .
و
هرگز نصب یک
ضد جاسوس
افزار را
فراموش
نکنید .
کمپانی یاهو
به همراه نرم
افزار پیغام
رسان
خود
(Yahoo
Messenger)
نوعی ساده
ولی مناسب از
این نرم
افزار را
ارائه می کند
که روش کار آن
بر پایه اسکن
است . در صورتی
که کاربر
معمولی
هستید و نمی
خواهید با
تنظیمات
پیشرفته نرم
افزارهای
حرفه ای ، وقت
خود را تلف
کنید ،
استفاده از
این نرم
افزار
رایگان
توصیه می شود .
می توانید Yahoo
Anti Spyware را
که به همراه
تولبار یاهو
ارائه شده ،
به صورت
جداگانه از
این آدرس
دریافت
نمایید . http://toolbar.yahoo.com
فراموش
نکنید که
باید حداقل
در هر هفته یک
بار با
استفاده از
این نرم
افزار سیستم
خود را اسکن
کنید . و در
دوره های
زمانی مشخص
مثلا هر 2 هفته
یک بار وجود
نسخه های
جدیدتر یا
ارتقا را
بررسی
نمایید .
در
هر صورت
استفاده از
یک نرم افزار
چند منظوره
همواره بهتر
از استفاده
جداگانه از
نرم
افزارهای
مختلف است و
پیشنهاد من
این است که به
جای نصب ضد
ویروس و
فایروال
جداگانه از
یک نرم افزار
چند منظوره
استفاده
کنید . در صورت
تمایل به
خرید یک نرم
افزار چند
منظوره
قدرتمند از Norton
Internet Security و
یا سایر نرم
افزارهای
چند منظوره
معتبر
استفاده
نمایید .
این
نرم افزار ها
همانطور که
قبلا ذکر شد
با امکانات
قدرتمند ،
بالاترین
سطح امنیت را
برای
کاربران (
خانگی یا
پیشرفته )
فراهم می کند .
توصیه
های عمومی در
رابطه با حفظ
امنیت :
-
از غریبه ها
فایل قبول
نکنید .
-
ایمیل های
ناشناس را ( با
هر عنوانی که
هستند ) باز
نکنید .
-
نرم
افزارهای
امنیتی خود (
ضد ویروس و
فایروال یا
نرم
افزارهای
چند منظوره )
را همواره از
طریق
اینترنت به
روز نگاه
دارید .
-
بر روی لینک
هایی که
غریبه ها به
شما می دهند
با احتیاط و
دقت در مورد
آدرس آن ،
کلیک کنید .
-هرگز
از طریق
ایمیل و یا
نرم
افزارهای چت
، شماره
کارتهای
اعتباری و یا
کلمات عبور
را برای
سایرین
ارسال نکنید .
-هرگز
از شماره
تلفن ، نام ،
نام آشنایان
و یا تاریخ
تولدتان و هر
مورد مشابه
دیگر ، به
عنوان کلمه
عبور (Password)
استفاده
نکنید .
اینگونه
کلمات عبور
اولین
مواردی
هستند که
توسط هکر ها و
رمز شکن ها (Crackers)
آزمایش می
شوند .
-
سعی کنید
کلمات عبور
را بیش از 8
حرف انتخاب
کنید و در
آنها از
اعداد ،
علامات ،
حروف بزرگ و
کوچک و فاصله
استفاده
نمایید .
-
هرگز از
کلمات معمول
که در فرهنگ
لغات یافت
می شوند به
عنوان کلمه
عبور
استفاده
نکنید . نرم
افزارهایی
وجود دارند
که کلیه
کلمات فرهنگ
لغات ( به ویژه
انگلیسی ) را
در قسمت
پسورد
آزمایش می
کنند تا رمز
عبور را
بیابند .
-
چنانچه در
هنگام گردش
در اینترنت
پنجره های
پیغام (Message
Box)
ویندوز برای
شما به نمایش
در آمد ، تا
زمانی که
واقعا مطمئن
نیستید ، و یا
این پنجره ها
به صورت
ناخواسته
باز شده اند
هرگز بر روی OK
کلیک
نکنید . اگر
این پنجره ها
علامت ضربدر
مربوط به
بستن را در
بالای خود
دارند با
استفاده از
آن پنجره را
ببندید و در
غیر این صورت Cancel
را انتخاب
کنید .
-
در سایتهای
ناشناس به
هیچ عنوان
نام واقعی و
آدرس و شماره
تلفن خود را
فاش نکنید .
-
سعی کنید یک
آدرس ایمیل
متفرقه
داشته باشید
و در
سایتهایی که
از امنیت
آنها مطمئن
نیستید از
این آدرس
استفاده
نمایید . به
این طریق
آدرس ایمیل
اصلی خود را
از حمله
ایمیل های
تبلیغاتی و
یا خطرناک در
امان نگاه
خواهید داشت .
-
در
ویندوز اکس
پی و یا 2000
همواره
پارتیشن های
دیسک سخت خود
را با فرمت NTFS
مورد
استفاده
قرار دهید .
این امر
امنیت
اطلاعات شما
را افزایش
خواهد داد و
استفاده از
اطلاعات
هارد دیسک را
برای
نفوذگران
دشوار می
نماید . از
طریق کلیک
راست بر روی
پارتیشن های
دیسک سخت و
انتخاب
گزینه Properties
می
توانید نوع
سیستم فایل
خود را در
قسمت File
System
مشاهده
نمایید .
چنانچه این
سیستم فایل
FAT
یا
FAT
32
باشد
، در صورتی که
توانایی
تبدیل آن به NTFS
را
ندارید از
افراد با
تجربه در این
زمینه کمک
بخواهید .
-
بازدید از
سایتهای نا
امن از
جمله
بسیاری از
سایتهای
هرزه نگاری
می تواند
خطرات جدی
برای امنیت
سیستم در پی
داشته باشد و
به مرورگر
اینترنت
آسیب وارد
نماید . در
بسیاری از
این سایتها
ویروس ها ،
جاسوس
افزارها ،
تبلیغ
افزارها و
بسیاری از
نرم
افزارهای
مخرب دیگر در
کمین بازدید
کنندگان
هستند .
-
کافی نت ها
محل های
بسیار نا
امنی از نظر
حفظ امنیت
اطلاعات
هستند . سعی
کنید هرگز از
آدرس اصلی
ایمیل و یا ID
اصلی مسنجر
خود در کافی
نت ها
استفاده
نکنید . بهتر
است آدرس
ایمیل و ID
مسنجر
جداگانه ای
ویژه
استفاده در
کافی نت ها
داشته باشید .
همچنین هرگز
در کافی نت ها
اطلاعات مهم
خود را با
اینترنت
مبادله
نکنید .
معمولا
بسیاری از
کافی نت ها
دارای
کامپیوتر
هایی هستند
که به علت عدم
کنترل ، به
انواع ویروس
ها و نرم
افزارهای
سارق
اطلاعات
آلوده شده
اند . حتی اگر
نیاز به
استفاده از
پسوردهای
اصلی خود در
کافی نت
دارید ، در
اولین فرصت
ممکن از طریق
یک کامپیوتر
امن آنها را
تعویض
نمایید .
-
همانطور که
قبلا نیز
گفته شد ،
هنگامی که در
یک سایت یا یک
نرم افزار ،
نظیر نرم
افزار یاهو
مسنجر ،
گزینه حفظ
نام کاربری و
کلمه عبور را
انتخاب می
نمایید ، این
نام کاربری و
کلمه عبور
جایی بر روی
کامپیوتر
خود شما
ذخیره خواهد
شد تا در صورت
نیاز مورد
استفاده
قرار بگیرد .
بسیاری از
نرم
افزارهای
مخرب
توانایی
یافتن و
ترجمه کردن
اطلاعات
فایلهای
حاوی نام
کاربری و
کلمه عبور را
دارند و به
این طریق
مهاجمان به
راحتی به این
کلمات عبور
دست می یابند
.
به طور کل
بهتر است
هرگز گزینه
حفظ کلمه
عبور در هیچ
سایت و نرم
افزاری
انتخاب نشود .
تنها در
صورتی این
کار را انجام
دهید که از
امنیت
کامپیوتر
خود اطمینان
کامل دارید و
نرم
افزارهای
محافظ بر روی
آن نصب نموده
اید .
-
از طریق
لینکی که در
صفحه اول
سایت وجود
دارد ، در
بازه های
زمانی مشخص ،
امنیت
کامپیوتر
خود را از
طریق سایت Symantec
بررسی
نمایید . در
صورتی که
وضعیت سیستم
در حالت
هشدار و یا
خطرناک
نمایش داده
شد ، با توجه
به نقاط ضعف
نشان داده
شده و خطرات
کشف شده ،
اقدام به
ایمن سازی
کامپیوتر
خود نمایید .
توجه داشته
باشید که
اولین باری
که اقدام به
انجام این
تست نمایید ،
قسمت تست
امنیتی سایت
سیمانتک ،
احتیاج به
نصب فایل
هایی بر روی
سیستم شما
دارد که باید
با آن موافقت
نمایید .