??? ???? ???? ??? ?? ??? ????

دعا دختر جوان 17 ساله به جرم دوست داشتن به قتل رسيد
سازمان زنان هشت مارس (ايراني، افغانستانی

خبر- کردستان عراق: در روز 7 آوريل دختر کرد جوانی به جرم علاقه به پيوند با يک جوان عرب توسط خانواده و طايفه اش کردهای يزيدی با همکاری ماموران انتظامی در شهر باشقه نزديکی موصل به قتل رسيد. پس از 20 روز بالاخره در روز 27 آوريل از طريق تصاويری چند ثانيه ای از مراسم به قتل رسيدن دعا که توسط موبايل ضبط شده بود خبر اين جنايت دهشتناک منتشر شد

هشدار!: توجه داشته باشيد که صحنه ها بسيار دلخراش هستند
http://8mars.com/soti/film/ghatle%20Doa.htm

http://web.peykeiran.com/new/iran/iran_news_body.aspx?ID=39231

دعا دختر جوان 17 ساله به جرم دوست داشتن به قتل رسيد
دعا فقط به قتل نرسيد سنگسار شد
نه، دعا لگدسار شد
دعا تکه پاره شد

اينجا عراق است
اينجا کردستان عراق است
اينجا زير سايه "دمکراسی" آمريکايی و دولت کردي، مردان آزادانه و در امنيت کامل، دختران و زنان جوان خود را تکه پاره می کنند
امشب دوشنبه 7 آوريل 2007 است. هنوز جسد دعا روی سنگفرش خيابان است و مردان شهرک باشقه با آرامش خيال و غرور و سربلندی از اينکه شرف و ناموس را حفظ کرده اند، سر بر بالين نهادند

سران طايفه کردهای يزيدی امشب قبل از رفتن به بستر، خدا را عبادت می کنند که رحمت دموکراسی آمريکائی را به کمک بمب افکن های آمريکائی برايشان به ارمغان آورد تا در امنيت کامل اتحاد قبيله و طايفه را از طريق پافشاری بر آداب و سنن و فرهنگ و ايدئولوژ ی زن ستيزانه پدرسالاری عهد عتيق حفظ کنند. آمين
رهبران احزاب کردی به کابينه های خود در دولت بازگشتند تا در جلسه بعدی با باندهای مذهبی و بنيادگرا و ناسيوناليست اعلام کنند که همانا آمريکا آمده است تا قدرت آنان را تقويت کنند و برايشان دمکراسی تامين کند تا هر آنچه در انبان دارند از اشاعه نفرت قومی و تقويت و تشديد آئين و مسلک و فرهنگ زن ستيزی و هر جنايت ديگری که در دين و مسلک شان هست خودداری نکنند.
رهبران کرد راضی ممنون از اين همه دمکراسی که آمريکايی ها به آنان اعطا کرده اند به کابينه های خود بازگشتند. اين ديگر يک دمکراسی آمريکايی تمام عيار است. زنده باد آزادی. همه زن ستيزان آزادند تا زنان سرکش را به اشد مجازات محکوم کنند و آزادانه حکم را جاری کنند.

اينجا کردستان عراق است. پيکر زنان جولانگاه جنگ های قومی و مذهبی است. دولت کردی مراحم دولتمداری اش را از آن دريغ نمی کند. جسم زنان بهای انسجام قدرت سياسی آنان است.

امروز شنبه 7 آوريل است. امروز يکشنبه8 آوريل است. زنان فعال سازمان های "غير دولتی" در حال پچ پچ و گفتگوی درگوشی هستند. آنان زجه های دلخراش دعا را شنيدند وقتی پيکر نحيقش زير باران مشت و لگد و سنگ در هم شکست. آنان صدای خرد شدن روح سرکش دعا را شنيدند وقتی مردان نظامی و قوم و خويش دامن او را از تنش کشيدند تا جسمش را به همراه روحش به قتل رسانند.
شايد زنان سازمان های "غير دولتی" دلشان سوخت. اما نتوانستند حرفی بزنند. لابد شوهرانشان، که اغلب از مقامات دولت کردی هستند، به آنان گفتند که سکوت در مقابل اين جنايات يکی از وظايف شماست. بودجه مالی شما برای تقويت دولت کردی و تبليغ "دمکراسی" آمريکايی است. و زنان صادق اين تشکلات دست ساخته امپرياليستها به واقعيت متعفن تن دادند و سکوت کردند.

رسانه های کردی سکوت کردند. تا توانستند رقص کردی يزيدی پخش کردند. شب شنبه 7 آوريل در ساختمان تلويزيونها و رسانه از روی ميز اتاق خبر دستی نامرئی خبر قتل دعا را ناپديد کرد.

بيش از 20 روز طول کشيد تا دعا ادعانامه خود را از اعماق خاک به گوش ما رساند. امروز دعا در کنار ماست. دعا به تک تک ما زنان خيره شده تا فرياد دادخواهی او را به گوش افکار عمومی مترقی جهان برسانيم.

دعا صدايش از اعماق راهی گشود تا ما آن را بشنويم
از امروز از روز 7 آوريل ديگر نام همه زنانی که چون من قربانی قتل ناموسی شده اند دعا شد. دعا نام رمز صدها زنی است که از زمان قدرت گيری حکومت کردی زير سايه ارتش آمريکايی قربانی قتل های ناموسی و شرف شده اند.

متهمان:
خانواده و طايفه دعا، مسخ شده با افيون مذهب و آئين و فرهنگ قرون وسطا؛ چماق و پاسبان طبقات صاحب قدرت در کردستان؛ آبيار نظام ستم و استثمار اين طبقات صاحب قدرت.

دولت کردی: نماينده پارتی که در نشست طايفه برای محاکمه دعا شرکت کرد؛ نيروهای انتظامی که دعا به آنها پناه برد و آنان وی را تحويل خانواده دادند؛ سپس با چکمه هايشان به جان دعا افتاده و سنگسار را با لگدسار تکميل کردند. آنان در انجام وظيفه ای که طبقات ارتجاعی برای حفاظت از مناسبات و فرهنگ و سننن عقب مانده بر عهده شان گذاشته اند، سنگ تمام گذاشتند.

نيروهای سياسی بومی ديگر: بنيادگرايان اسلامی سنی و شيعه که همراه با احزاب کردی طرفدار آمريکا، دست در دست هم با تقويت فرهنگ و افکار کهن، روابط اقتصادی و سياسی ارتجاعي، فضای مساعدی برای قتل های ناموسی ايجاد کرده اند. آنان کاخ هايشان را بر روی اجساد زنان بالا می برند.

نيروهای امپرياليستی اشغالگر: اينان چون ماشين مرگ در هر نقطه خاورميانه که پای می گذارند، به هيولاهای قرون وسطائی ضد زن جانی تازه می دمند؛ نظام های عشيره ای پدرسالار موجود در اين جوامع را مانند سگی هار رها کرده و بجان زنان می اندازند؛ دست در دست نيروهای مرتجع اين کشورها، روابط هار و حيوانی ميان انسان ها شکل می دهند؛ روابطی که در آن پدر و برادر سنگ بر سر دخترانشان می کوبند، يکی از آنهاست. کليت اين روابط حاکم اقتصادی و سياسی و فرهنگي، اکثريت مردم را خرد و زخمی می کند. آن چنان از خود بيگانگی را در ميان انسانها دامن زده که افتخار و غرور مردمي، به قتل رساندن دختران و زنان و خواهرانشان به خاطر "ناموس" است. به "خاورميانه دموکراتيک" خوش آمديد!

حکم
قبل از اينکه تک تک زنان خاورميانه به سرنوشت دعا گرفتار شوند؛ قبل از آنکه نيروهای امپرياليستی و مرتجعين داخلي، بيش از اين به جسد گنديده ی سنت و مذهب جانی تازه بدمند؛ نيروی خود را سازمان دهيم و با جرات و جسارت برای ساختن جهانی ديگر، با مناسباتی ديگر، به پا خيزيم. جهانی که با دفن نظام های پدرسالار - هم در شکل قرون وسطائی بومی عشيره ای آن و هم در شکل امپرياليستی آن، متولد می شود.
اين حکم تاريخی است که از فريادهای دعا می شنويم: برای دختران دعا، خواهران دعا، مادران دعا

29 آوريل 2007
سازمان زنان هشت مارس (ايراني، افغانستانی)
www.8mars.com

يکشنبه ۹ ارديبهشت ۱۳۸۶ - ۲۹ آوريل ۲۰۰۷

ضرورت یک تحول فکری- فرهنگی در میان مردان کرد

دکتر رویا طلوعی

دوباره‌ جنایت دیگری در کردستان بوقوع پیوست و بازهم قربانی یک دختر جوان بود. " دعا" دختر هفده‌ ساله‌ کرد ایزدی به‌ جرم عشق ورزی به‌ یک جوان مسلمان در نهایت قساوت سنگباران شد و زیر ضربات سنگ و بلوکهای سیمانی و لگد جان سپرد.

از شرمندگی این جنایت عرق شرم بر جبین همه‌ ما کردها نشسته‌ و برخی فعالان زن در کردستان عراق با نا امیدی تمام، احساس میکنند که‌ همه‌ تلاشهایشان بی نتیجه‌ است و دیگر امیدی به‌ تغییر اوضاع به‌ نفع زنان نمیتوان داشت.(1) و اما به‌ نظر من این عرق شرم بیشتر از همه‌ باید بر جبین مردانی بنشیند که‌ هر روز و هر ساعت زنی را تحت ستم و تبعیض قرار میدهند.

فیلم این جنایت* بقدری تکاندهنده‌ و در عین حال نفرت انگیز است که‌ آدمی را نسبت به‌ ارزش انسانیت دچار تردید میسازد. انسانی که‌ میتواند سرشار از عشق و احساس و احترام باشد ، بناگاه آکنده‌ از نفرت ، کینه‌ ، تعصب و خشونت شده‌ و همچون شکارچی درنده‌ در نهایت قساوت شکار بی پناه خود را تکه‌ تکه‌ میکند. اگر میتوان برای شکارچی عذر گرسنگی آورد، برای قاتلان این دختر بی پناه چه‌ عذری بیاوریم؟ آنان هم گرسنه‌ اند ، یا تشنه‌ اند؟ تشنه‌ خون، تشنه‌ آزار. آنان عطش تعصبات خود را با ریختن این خون برطرف میکنند؟!!!

باز هم اعتراف میکنم همه‌ مردان و زنان کرد از این جنایت شرمندایم. اصولا" دین و مذهب ایزدیها هر چه‌ باشد مسئله‌ ما نیست و به‌ خودشان مربوط است، ما شرمنده‌ایم که‌ دختر کردی بدست طایفه‌اش چنین سنگسار شده‌ است. با اینحال سؤالی از مردان کرد هم ملیتم دارم. میدانم که‌ همگی شما از این جنایت متأسف و نگرانید اما خود شما تاکنون چند بار متأثر از همان گونه‌ تعصبات با زنان کرد ( چه‌ از خانواده‌ خود چه‌ از اجتماع) رفتار کرده‌اید؟ لزوما" نه‌ همان سنگسار بدان بیرحمی و قساوت، بلکه‌ آیا زنان را با سنگهای توهین، تهمت و افترا، بددلی و دل چرکین بودن، فحاشی، بدگویی ، خشونت و حتی آزارفیزیکی، سنگسار نکرده‌اید؟ آیا بستر چنان جنایتی در همین رفتارها و تعصبات و رفتارهای سنتی و خشونتهای غیر منطقی نهفته‌ نیست؟

لطفا" از من نپرسید که‌ " چرا خاتوون؟ مگر فقط مردان کرد عصبانی میشوند و بدرفتاری میکنند؟" خوب میدانم که‌ این خصلت بد در میان مردان دیگر ملل هم هست ،اما روی سخن من با شماست ، شما مردان کرد. عصبانیت دیگر مردان دلیلی برای توجیه عصبانیتهای شما نیست. اندکی بیاندیشید و ببینید چرا اینهمه‌ آمار خودکشی و خودسوزی زنان و قتلهای ناموسی در کردستان بالاست. بدون شک یکی از علل عمده‌ آن ( ‌ نه‌ لزوما" همه‌ علل آن) خشونتها و تعصبات شماست. تعصبات مردسالارانه‌ای که‌ در تفکر روشنفکرترین روشنفکرانتان هم پابرجاست. انکار نکنید چرا که‌ به‌ سادگی میتوانم لیست طویلی از حداقل رفتارهایی را که‌ با فعالان زن انجام شده‌ با دلیل و مدرک ارائه‌ دهم.

اگر بگوئید این رفتارها ریشه‌ فرهنگی دارد و تقصیر ما مردان نیست باید گفت که‌ تولید کننده‌ این فرهنگ همان نظام مردسالاریست که‌ زنان برده‌ و مردان سالار پرورش میدهد ، نظامی که‌ قدرت آن چه‌ در خانه‌ و چه‌ در جامعه‌ در تمامی عرصه‌های اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی و سیاسی در ید مردان قرار دارد. کاش اندکی بیاندیشیم . در کردستان عراق که‌ دیگر قدرت در دست یک حاکمیت مرکزی کردستیز نیست که‌ بتوان با انواع دلائل سیاسی و غیر سیاسی فجایع را توجیه و تفسیر کرد . این حاکمیت دیگر حاکمیت مردانه‌ کرد است و باید پاسخگوی تداوم مشکلات زنان کرد باشد. در این حاکمیت مردانه‌ دیدگاههای مردسالارانه‌ کردیست که‌ حکومت میکند. در این دیدگاههای مردسالارانه‌، زنان زیبا و سربزیر و محجوب و نا معترض و با حیا محبوبند. حیایی که‌ مردان تعریف میکنند و در این حیا جایی برای عشق یک زن کرد تعریف نشده‌ است.پس "دعا"ی بی حیا به‌ جرم عشق سنگسار میشود....

برای من جای بسی تعجب است که‌ در میان صدها مرد جوان حاضر در معرکه‌ ، نبودند مردانی که تلاش کنند مانع وقوع این جنایت شوند؟ چگونه‌ فیلمبردارانی در میان آن ازدحام و فشار به‌ هر قیمتی فیلمبرداری میکردند اما مردانی حاضر نشدند به‌ هیچ قیمتی مانع سنگسار دختر شوند. شاید لذت دیدن فیلم عریان کردن و سنگسار یک دختر ارزش خطر کردن داشته‌ اما نجات جان او لذت بخش نبوده‌ است!

بهرحال هنوز هم کم نیستند مردانی که‌ با دیدن این فیلم متأثر شده‌ و آنرا محکوم میکنند اما ایا چند درصد آنان پس از این واقعه‌ متحول شده‌ و رفتارشان را با زنان خانواده‌ خود تغییر داده‌ اند؟

قتل " دعا" تنها یک نمونه‌ از قتلهای متعدد زنان در کل نواحی کرد نشین است . چه‌ بسا زنانی که‌ بقتل میرسند و اخبار آنان منعکس هم نمیشود . برای اینکه‌ قتل " دعا" ها ، " نشمیل" ها، " هێشوو" ها وبسیاری " بی نام و نشان" ها تکرار نشود و برای اینکه‌ زنان کرد بتوانیم در تمامی عرصه‌ها حضور یابیم ،علاوه‌ بر جنبش زنان کرد نیازمند یک جنبش فکری و فرهنگی در میان مردان کرد هستیم.

1- مصاحبه‌ رادیو فردا با خانم روناک فرج فعال حقوق زنان در سلیمانیه‌

2- * http://kurdistannet.info/2007/4-2007/28-4/du3a.htm