سید محمد علی ابطحی رئیس دفتر سید محمد خاتمی رئیس جمهور سابق ایران در وب نوشت خود می نویسد
«امروز روز فردوسی است. فردوسی نماد ایرانیت است. پارسی گوئی فردوسی، بلندترین مصرع زندگی ادبی اوست. تاریخ ایران نمی تواند نقش فردوسی را در پاسداشت زبان فارسی فراموش کند …فردوسی، صحنه ادبیات را به صحنه کارزار تبدیل کرد. ..در همه اشعار او می توان نوعی مبارزه و پیروزی حماسه آفرین ایران و ایرانی را ردیابی کرد… فردوسی به ایران و ایرانی اثبات کرد و اصرار نمود که معنای مسلمانی فراموش کردن سنت های ملی نیست

در پاسخ به آقای ابطحی چه میشود گفت، جز اینکه متاسفیم از اینکه سرنوشت یک کشور بزرگ را افرادی از این دست رقم میزنند اگر معنای مسلمانی فراموش کردن سنت های ملی نیست پس چرا ما را مجبور به فراموش کردن این سنت ها می کنید.
شما به چه حقی زبان یک سوم مردم ایران را به کل آن تعمیم داده و از زبان ملت ایران حرف میزنید. اگر فردوسی صحنه ادبیات را به کارزار تبدیل کرد سر جنگ با چه کسی را داشت؟ جز با ترکان و سایر ملیتهای ایرانی؟ پس چرا دروغ می گویید آقای ابطحی؟ پس چرا آذربایجان را سر ایران می نامید و از ایران برای همه ایرانیان سخن میگویید. شما که با این مردم که به زبانی جز زبان شما سخن میگویند دشمنید و کارزار می کنید. به راستی تا کی؟ تا کی میشود دروغ گفت و زبان فارسی را نماد ملیت ایرانی دانست. زبان فارسی اکنون نه تنها نماد ملیت ایرانی نیست بلکه یک نماد ضد ملی و استبدادی است که ایرانیت را با مدهشترین تهدیدها روبرو کرده است. لطفا به خودتان بیایید

سید حیدر بیات