وي با اشاره به شخصيت «شهريار» به عنوان بزرگترين غزلسراي قرن بيستم اظهار كرد: همه آگاهيم كه «شهريار» شاعر ملي ايران است، اما تجلي هويت قومي از زبان هويت ملي باعث افت شديد سريال از نظر بينندگان ميشود، چرا كه شيوايي شعر و سخن شهريار، به زبان آذري آن است.

غريبخواجه با اشاره به كارهاي بزرگ كمال تبريزي به عنوان يك كارگردان به نام بيان كرد: به نظر ميرسد كمال تبريزي داخل يك گفتار ساختارمند رسانه ملي نتوانسته است حرف دلش را بازگو كند.

اين جامعه شناس با ابراز خرسندي از شخصيت پردازي مجموعهي «شهريار» گفت: انتخاب مناسب بازيگران توسط حبيب رضايي براساس سوابق كاري وي جاي هيچ بحثي ندارد، هر چند فضايي كه فيلمبرداري شده باعث زجر بيننده ميشود، مخصوصا سكانسهايي كه براي تبريز انتخاب شده، آزاردهنده است.

عضو هيات علمي جهاد دانشگاهي آذربايجان شرقي، تلفيق حوزه خصوصي و زندگي شخص شهريار با عرصه عمومي «مشروطيت» را از نقاط ضعف ديگر سريال دانست و افزود: تلفيق اين دو موضوع باعث كمرنگي جزئيات زندگي شهريار شده، چون شهريار به دليل زندگي شخص و تمايلات و خواسته هايش شاعر شده تا عوامل جنبي و محيط عمومي اطراف و البته دنياي كودكي او بر اشعارش بسيار اثر گذاشته است.

وي ادامه داد: خبر ساخت زندگي شاعري بزرگ، انتظاراتي بيش از آن چه كه در اين چند قسمت شاهد بوديم، را موجب شده بود، چرا كه شهريار هويت ماست و ميخواهيم با اين فيلم هويتمان را بازسازي كنيم.

غريبخواجه اضافه كرد: متاسفانه بازسازي اين هويت داراي ايراداتي جدي بوده است.

اين جامعه شناس در پايان تاكيد كرد: با در نظر گرفتن يك سياست قوي و برنامه ريزي فرهنگي ميتوانستيم عطش بسياري از بينندگان استاني و گروههاي خاص را با اين سريال خاموش كنيم و جاي افسوس دارد، هر چند كه اين سريال گامي مثبت بود و جاي تبريك به تمامي شخصيتهايي دارد كه بازيگران آن هستند و مطمئنا جاودان خواهند ماند.