اصل 15 قانون اساسی  جمهوری اسلامی ایران حق تدریس به زبانهای قومی را به اقلیتهای ایرانی داده است. بنابر این طبق ماده مصرح قانون اساسی و شریعت الهی اقلیتهای قومی ایران حق تحصیل به زبان مادری خود را دارند. آنها می توانند به زبان خود بخوانند و بنویسند و به احیاء فرهنگ خدادی که در قرآن کریم نیز حقیقت آن پذیرفته شده است بپردازند.

اما افسوس امسال دانش آموزان ایرانی در حالی روانه مدارس خود شدند که حسرت آموزش به زبان مادری در دل آنها سنگینی می کرد. کودکان آذربایجان و کردستان و ترکمن صحرا و بلوچستان و … در حالی پا به کلاسهای خود گذاشتند که هیچ اثری از اصل پانزده قانون اساسی در آنها نبود.

در این میان تنها یک قوم توانست کما فی السابق از اصل 15 فانون اساسی بهره گیرد. همان قومی که جمهوری اسلامی به  دلایل سیاسی مختلف از آن حمایت کرده است.  همان قومی که در نبرد با  آذربایجان حمایت مادی و تسلیحاتی جمهوری اسلامی را به همراه  داشته است، همان قومی که جمهوری اسلامی از آنان مخصوصا علیه ترکهای جهان  استفاده کرده است. آری تنها ارمنی تبارها هستند که می توانند در ایران به زبان خود بخوانند و بنویسند. آنها در ایران  تنها اقليتي هستند که از امکان تحصيل به زبان مادري برخوردارند، در واقع مدارسشان جداگانه و تحت نظارت نهادهاي مذهبي ارمني اداره مي شود.

این در حالی است که بیش از نیمی ا ز جمعیت ایران از تحصیل به زبان مادری خود محرومند.

برای جمهوری اسلامی هرگز حقوق اقوام و حقوق بشر اهمیتی نداشته  و ندارد و حقوق بشر را تنها در چارچوب اهداف سیاسی خود خواسته است.

طبق موازین سازمان ملل هر انسانی حق آموزش در زبان مادری خود را دارد و دولتها موظف به ایجاد شرایط و امکانات برای آنها در این راستا هستند. اما متاسفانه در ایران نه تنها شاهد حمایت دولت از زبانهای قومی ،  بلکه شاهد تحقیر زبانهای قومی به عناوین مختلف هستیم.

جمهوری اسلامی با سیاست شوونیستی که در پیش گرفته آرزوی محو زبانهای قومی و محلی را در سر می پروراند غافل از این که سال به سال عطش آموزش به زبان مادری در میان اقوام شدیدتر و و عقده ها انباشته تر می شود. 

اقوام ایرانی تا به امروز با آروزی اجرای اصل 15 قانون اساسی جمهوری اسلامی زندگی سر کرد ه اند ، اما گذشت چند دهه ثابت کرده است که این امر نه تنها در جمهوری اسلامی امری ناشدنی است،  بلکه سال به سال عرصه بر فرهنگ و زبان اقوام تنگتر می شود.

اقوام ایرانی دیگر به این نتیجه رسیده اند که آرزوهای فرهنگی دیرینه آنها تنها در نبود این رژیم شوونیستی و استقرار دموکراسی واقعی در ایران تحقق خواهد یافت.

از این رو تغییر رژیم ایران و استقرار دموکراسی راستین آروزی اقوام ایرانی است و اقوام ایرانی چون سایر مردم آزادیخواه ایران چشم به عینیت یافتن آن روز دوخته اند و باور دارند که آن روز دیگر دیر نیست.امسال دانش آموزان آذربایجانی در اعتراض به عدم تحصیل به زبان مادری، در روزهای اول مهر به مدرسه نرفتند. در واقع آنها با حرکتی انقلابی آغازگر اعتراضهای دانش آموزان اقوام ایرانی شدند که به مرور الگوی اقوام دیگر ایرانی نیز قرار خواهد گرفت.آری امسال بار دیگر دانش آموزان اقوام ایرانی برای تحصیل در زبانی غیر از زبان مادری خود عازم مدارس شدند  ، اما باور دارند  که این روند همیشه ادامه نخواهد یافت و دیر نیست که با تحولی اساسی در رژیم مستبد ایران قومیتها نیز به حقوق انسانی و اساسی خود نائل شوند و در مدارس ایران شاهد تدریس زبانهای قومی تحت حمایت دولتی دموکراتیک باشیم.

تاریخ نشان داده است که حکومتهای مستبد هرگز پایدار نمانده اند و فریاد اعتراض خلقها بنیاد شیشه ای آنها را  فرو ریخته است، مخصوصا رژيمی چون جمهوری اسلامی که بیشترین ستمها را د رحق اقوام کرده و پاشنه آشیل وی در آینده نزدیک بی شک اقوام خواهند بود.