آزار جنسی در مترو

 

چند سال پیش برای اولین بار سوار مترو تهران می شدم. آن موقع به مترو در ایران عادت نداشتم و فکر می کرم مانند مترو تورنتو، یا مونوریل ونکوور، یا متروی لوس آنجلس یا مکان های دیگری که تجربه کرده بودم است. از پله ها آمدم بالا و سوار نزدیکترین واگن شدم. وقتی وارد واگن شدم با خودم فکر کردم: "چه قدر خانم ها از مترو استقبال کرده اند! ماشاالله!" رفتم گوشه ی واگن و سرم را انداختم پایین. چند ثانیه که گذشت، دیدم یکی از مامورهای مترو رو به روی من ایستاده و نگاهم می کند. گفتم: "جانم؟" گفت: "اینجا واگن خانم هاست. بفرمایید بیرون." خیلی خجالت کشیدم. اصلا فکر نمی کردم واگن هایی مخصوص خانم ها وجود داشته باشد. با صداقت کامل گفتم: "آقا من واقعا شرمندم. اصلا نمی دونستم که اینجا مخصوص خانوم هاست." آن وقت به سرعت از واگن خارج شدم و با سرافکندگی به واگن بعدی رفتم. فکر می کنم مامور مترو از قیافه ام فهمید که واقعا قصدی نداشتم.

تا چند سال بعد از آن واقعه، فکر می کردم که "واگن مخصوص بانوان" از ابتکارات کشورهای اسلامی است. زیرا تا به آن لحظه معادل این کار را فقط در کشورهای اسلامی دیده بودم؛ و در کشورهای اروپایی، آسیای شرقی، و آمریکای شمالی این ابتکار را مشاهده نکرده بودم. در یک محیط اسلامی، به نظر منطقی می رسد که برای خانم ها شرایط ویژه و مطلوبی ایجاد بشود تا بتوانند راحت تر تردد کنند. با توجه به ازدحامی که در مترو ایجاد می شود، آموزش های اسلامی ایجاد فضایی مخصوص خانم ها را تجویز می کند.

دو روز پیش با چند مقاله رو به رو شدم، که تمجید بنده از این ابتکار جامعه های اسلامی را دوچندان کرد، و منجر به این تصمیم شد که مطلبی در این باره بنویسم. در این مقاله، عبارت "آزار جنسی" به معنای تماس بدنی نامطلوب مانند مالیدن و نیشگون گرفتن است.

ظاهرا سال هاست که زن های شهرهایی مانند مکزیکو سیتی (مکزیک)، توکیو (ژاپن)، نیو یورک (آمریکا)، ریو د ژنرو (برزیل)، دهلی نو (هند) و چند شهر و کشور دیگر دنیا از آزار و اذیت جنسی در فضای مترو رنج می برند. ولی این نارضایتی معمولا خاموش مانده است. سختی کنترل آزاد جنسی در فضای مترو، برای نیروهای امنیتی کار دشواری است. دلیل های متفاوتی برای این مشکل وجود دارد. مهم ترین آن ها این که، ازدحام جمعیت تشخیص مجرم را دشوار می کند، و همچنین، یک مجرم بعد از آزار جنسی، می تواند در ایستگاه ها از مترو خارج شده و در میان جمعیت فرار کند.

در سال 2006-2007، شهر نیویورک با انتشار یک گزارش تکان دهنده، وسعت این مشکل در این شهر بزرگ آمریکایی را افشا کرد. دوستانی که مایل هستند می توانند متن کامل این گزارش را از این لینک دانلود کنند. چکیده ی آن گزارش را برایتان ارائه می دهم.

حدود 1800 نفر از کسانی که از مترو نیویورک استفاده می کنند، در یک همه پرسی شرکت کردند. از این تعداد، حدود 1200 نفر اعتراف کردند که تا به حال در مترو مورد آزار جنسی قرار گرفته اند. یعنی حدود 67 درصد از زنانی که در نیویورک از مترو استفاده می کنند، از آزار جنسی در امان نبوده اند! و از این تعداد، بیش از 90 درصد گفتند که هرگز آزار جنسی را به پلیس گزارش نداده اند. این در حالی است که سالیانه حدود 500 نفر در نیویورک به دلیل آزار جنسی در مترو، دستگیر می شوند. مشکل در حدی فراگیر است که یکی از متهمین بیش از پنجاه بار به دلیل آزار جنسی در مترو دستگیر شده است.



امروزه بسیاری از کشورها، به این نتیجه رسیده اند که واگن مخصوص خانم ها راه حل خوبی برای این مشکل است. کشورهایی مانند، برزیل، بلاروس، فیلیپین، مکزیک، هند، مصر، اندونزی، مالزی، امارات، تایوان، و ژاپن. ولی شاید این مشکل، در هیچ کشوری به اندازه ی ژاپن فراگیر نباشد. در  این کشور مشکل تا حدی است که حتی در ایستگاه های اتوبوس و رستوران ها و مکان های دیگر هم اتفاق می افتد. در یک تحقیق بیش از 70 درصد از دختران دبیرستانی توکیو گفته اند که تا به حال در مترو مورد آزار جنسی قرار گرفته اند. شهرهای توکیو و اوساکا در ژاپن هم به واگن های مخصوص بانوان روی آورده اند و جریمه های سنگینی برای متخلفین در نظر گرفته اند.

امروزه پدیده ای در توکیو ظهور کرده است که این انحراف جنسی را بیش از پیش نمایان می کند. در توکیو باشگاهی به نام "ترین کافه" پدید آمده است. حق عضویت در این باشگاه سالیانه 5000 ین، معادل حدودا 60 هزار تومان است. هر بار که یک عضو بخواهد وارد باشگاه شود، می بایست 2000 ین (حدود 25 هزار تومان) پرداخت کند. بعد از ورود به اعضا چای داده می شود. بعد از صرف چای، می توانند یک بلیط برای "یک سفر بیست دقیقه ای" خریداری کنند. قیمت هر بلیط 3600 ین (حدود 45 هزار تومان) است. در این "سفر" آن ها وارد اتاقی می شوند که دقیقا به صورت واگن مترو طراحی شده است. این واگن شامل چندین زن جوان است که گویی در حال تردد در مترو هستند. و "مسافرین" می توانند برای 20 دقیقه آن طور که مایل هستند این بانوان را آزار جنسی دهند!


گرچه شرایط در ایران ایده آل نیست، ولی این روزها هر موقع سوار مترو در تهران می شوم، عفت موجود در جامعه ی خودمان را بیش از پیش تمجید می کنم.

http://301040.blogsky.com/


حاج رضایی در گفتگو با مهر:
هرمربی دیگری هم جای قطبی بود می‌باخت/ توان تیم ملی همین است
مفسر و کارشناس فوتبال کشور با تاکید بر اینکه هر مربی دیگری هم جای قطبی بود تیم ملی در جام ملت‌ها محکوم به شکست بود، تاکید کرد: همه در این شکست سهم دارند و مقصر دانستن یک فرد یا بازیکنان تیم ملی غیرمنصفانه است.

امیر حاج رضایی در گفتگو با خبرنگار مهر ضمن بیان این مطلب افزود: نمی‌خواهم در مقطع فعلی که تیم ملی با شکست تلخی روبه‌رو شده به مسائل فنی تیم ملی و دلایل باخث شب گذشته بپردازم چرا که به فوتبال کشور نگاهی فراتر از این مسابقه دارم و معتقدم باید مشکلات فوتبال را کلی‌تر و وسیع‌تر بررسی کنیم.

حاج رضایی یادآور شد: بنده پیش از جام ملت‌ها گفته بودم که نسبت به عملکرد تیم ملی در این مسابقات در بیم و امید هستم و فوتبال ما با هر نتیجه‌ای در جام ملت‌ها به رنسانس و نوزایی نیاز دارد و باید نگاه کلی‌تری به مشکلات فوتبال کشور داشت.

وی در ادامه افزود: فوتبال ایران در یکسال اخیر جشنواره‌ای از شکست‌ها را به علاقمندان فوتبال هدیه کرده است و اعتقاد دارم هیچ یک از این شکست‌ها را نیابد از منظر فنی مورد تجزیه و تحلیل قرار دارد چرا که دلایل آن فراتر از مسائل فنی و چارچوب مستطیل سبز است.

این کارشناس فوتبال اظهار داشت: از ناکامی تیم‌های فوتبال نوجوانان، جوانان، امید و حالا بزرگسالان، سلسله شکست‌هایی است که کام دوستداران فوتبال را تلخ کرده است و اگر باز هم بخواهیم با تشکیل کمیته شکست بدنبال پیدا کردن مقصر و قربانی کردن این و آن باشیم، باز هم در اشتباهیم و بار دیگر کاری را تکرار کرده‌ایم که سال‌های گذشته از آن طرفی نبسته‌ایم.

کارشناس فوتبال کشور با تاکید براینکه فوتبال ایران نیاز به آسیب شناسی دارد و نه تنها اهالی فوتبال بلکه از منظر سایر حوزه‌ها نیز باید این فوتبال مورد تجزیه و تحلیل قرار بگیرد، گفت: آسیب شناسی فوتبال ایران نه تنها باید از سوی کارشناسان فوتبال بلکه سایر حوزه‌های حقوقی، جامعه شناسی، روانشناسی، مدیریتی نیز مورد بررسی قرار گیرد و مشکلات فوتبال کشور در این حوزه‌ها نیز ریشه یابی شود.

وی تصریح کرد: اگر همه چیز این فوتبال در جای خودش قرار داشت امروز می توانستیم بنشینیم به تحلیل فنی تیم ملی بپردازیم و تصمیمات کادر فنی را با چالش بکشیم ولی اعتقاد دارم مشکلات فوتبال ایران کلان‌تر از بحث فنی است.

حاج رضایی با تاکید بر اینکه هرگز نباید کادر فنی و بازیکنان را در این شکست مقصر دانست و آنها را بابت ناکامی در جام ملت‌های آسیا سرزنش کرد، اظهار داشت: به اعتقاد من هر مربی دیگری هم جای قطبی بود تیم ملی در جام ملت‌ها نتیجه نمی گرفت چرا که زیر ساخت‌ها در فوتبال ایران فراهم نیست و اگر پیروزی‌هایی هم برای تیم ملی رقم خورد با تلاش کادر فنی و بازیکنان تیم ملی بدست آمد که اعتقاد دارم این مجموعه حتی فراتر از توان خود برای تیم ملی زحمت کشیدند و باید قدردان زحمات آنها باشیم.

مفسر فوتبال کشور با تاکید بر اینکه حمله به تیم ملی و کادر فنی در شرایط کنونی به هیچ عنوان منصفانه و شایسته نیست و نباید باز هم به دنبال قربانی کردن این و آن باشیم اظهار داشت: با شرایط فوتبال ایران، توان تیم ملی همین است و نباید از آن انتظاری فراتر از حد خودش داشته باشیم. فوتبال یک مجموعه است که همه در موفقیت آن نقش دارند و تا زمانی که زنجیره این موفقیت‌‎ها برای فوتبال ایران فراهم نشود سریال شکست‌ها ادامه خواهد داشت.

وی اضافه کرد: اگر برای زخم‌های فوتبال تدبیری وجود دارد که باید آن را به کار بگیریم و التیامش ببخشیم و اگر تدبیری وجود ندارد، زخم های فوتبال را تحمل کنیم و افکارعمومی را با لبخندها و خرج کردن از آینده فریب ندهیم.

حاج رضایی با تاکید بر اینکه همه در این شکست سهم دارند و تنها سهم افراد در آن متفاوت است، اظهار داشت: نباید شکست تیم ملی را تنها از منظر همین یک مسابقه آسیب شناسی شود بلکه باید با نگاهی کلان ببینیم آیا شکست‌های زنجیروار تیم ملی اتفاقی است یا فوتبال ما استعداد و پتانسیل لازم برای اوجگیری در آسیا را ندارد.

کارشناس فوتبال کشور اضافه کرد: از اسفندماه مسابقات مقدماتی المپیک لندن آغاز می شود و آیا واقعا "امیدی" برای فوتبال ایران وجود دارد؟

وی یاداور شد: به اعتقاد من مجموعه فوتبال کشور نیاز به نقد دارد و بنده مخالف صدرصد این هستم که به یک فرد خاص به عنوان کم کار و مقصر نگاه شود بلکه حتی من هم به عنوان مفسر باید پاسخگو باشم که در نقدهایم نسبت به تیم ملی محافظه کاری کردم و با اظهار نظرهای احتیاطی اجازه ندادم واقعیت ها روشن شود.

حاج رضایی در پایان گفت: تا زمانی که به فوتبال کشور نگاه جدی وجود نداشته باشد موفقیت‌های فوتبال جرقه‌ای خواهد بود در حالیکه ما باید به دنبال شعله اصلی باشیم تا فوتبال کشور با هر شکست و پیروزی دچار فراز و فرود نشود.

تیم ملی فوتبال کشورمان با تحمل شکست در دیدار برابر کره جنوبی از راهیابی به مرحله نیمه نهایی مسابقات فوتبال جام ملت‌های 2011 آسیا بازماند.